Flashback In Tagalog Novels & Stories

Ang sakit, tinatago ko. Pero ang apoy sa dibdib ko—iyon ang magpapatuloy sa laban. Napangiti ako, mapait. Ang alaala ng nakaraan ay bumalik sa akin na parang matalim na patalim na bumabaon sa sugat na hindi pa rin tuluyang naghihilom. Flashback. Bitbit ko noon ang isang maliit na paper bag na may laman na baby booties.

Flashback Pagkatapos naming mag-usap kanina, at matapos kong malaman ang lahat, narito ako ngayon sa banyo. Dinadama ko ang malakas na lagaslas ng tubig sa mukha at katawan ko, kasabay ng mga luhang hindi ko mapigilang bumagsak. Nabigla ako nang may yumakap sa akin — hubad, at ramdam ko agad ang kapayapaang dala niya. Ibang-iba siya ngayon.

Napalunok ako at napapikit nang ilapit nito ang mukha sa akin. "That night...don't you remember?" bulong nito. Ano bang pinagsasabi nya? Magrereklamo na sana ako nang biglang may ala-alang pumasok sa isipan ko. [ FLASHBACK ] Ramdam ko ang pagbagsak ng ng katawan ko sa malambot na kama. Nakapikit parin ako dahil pakiramdam ko hinihigop ng kaluluwa ko ang mata ko sa antok. Pakiramdam ko rin ang parang mailuluwa ko lahat ng kinain ko.

Dahan-dahan akong tumayo. Mas mabigat. Mas matatag. “Thank you,” sabi ko. Mahina pero buo. At habang naglalakad ako palayo isa lang ang malinaw sa isip ko. Kung kaya nila akong burahinkaya ko ring bumalik. At this time hindi na ako mawawala nang walang laban. End of Flashback.

sagot ng lalaki. "Ano naman ang masama kung dalawin kita paminsan-minsan, Carlo.. may magagalit ba? Or baka naman umiiwas ka lang dahil mahal mo pa rin ako." nakangiting tugon nito sa lalaki. Napapa-iling naman si Carlo sa tinuran ng babae. "Alam mo, Joanna, nung nasa Amerika ako, I really thought I have not forgotten you. Kaya takot ako noon na bumalik dito sa Pinas, eh. Kasi hindi ko alam kung paano ka haharapin. But now..... now that I am here, I am very much sure that I have forgotten you, I've really gotten over you. Nakalimutan ko na ang sakit ng ginawa mo sa akin noon. Naglaho na ang poot, galit at panghihinayang na nararamdaman ko para sa iyo. Natanggap ko nang hindi talaga tayo para

END OF FLASHBACK *********** PRESENT Pagmulat ko ng mata, pakiramdam ko para akong binuhusan ng malamig na tubig. Muli kong naramdaman ‘yung bigat sa aking dibdib, 'yung kirot na parang muling bumuhay sa sakit na pilit ko nang kinakalimutan. Huminga ako nang malalim, pero imbes na gumaan ang pakiramdam ko, lalo lang akong nanghina. Reality hit me all over again. Hindi na iyon alaala lang. Totoong nangyari lahat.

"I missed you so much," Tila naging sandata ang mga salitang iyon laban sa akin. Ang sakit-sakit no'ng pakinggan. Doon lang din ako bumalik sa ulirat. Ginamit ko ang buong lakas ko para itulak siya nang malakas.

Gem “Fck it!” Hindi ko alam kung ano ang eksaktong nangyari, pero sigurado akong hindi ko kayang saktan at maagrabyado si Ashley. Hindi ko sasabihing hindi ko nagustuhan iyon dahil malinaw na malinaw sa isip ko kung paanong halos mabaliw ako sa ligaya nang gabing iyon. In fact, sa mga nagdaang araw ay hinahanap-hanap ng katawan ko ang karanasang iyon.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!