Flashback In Tagalog Novels & Stories

•End of Flashback• "Simula noon ay tumatak sa isip ko na mga mukang pera ang mga probinsyana, masasamang tao sila" ———— Thankyou for Reading ❤️🥰 Please! Dont Forget To Vote & Comment

*Flashback* Matapos siyang magkamalay mula sa pag kakalunod ay nasulyapan niya ang hindi pamilyar na mukha ng isang batang lalaki na sa tingin niya'y nasa sampung taong gulang na. Maputi ito, medyo matangkad at singkit ang mga mata. Mukha itong may lahing banyaga kung titingnan. Ang batang ito ang naglakas loob na iligtas siya sa tiyak na panganib. Umalis ito nang hindi man lamang siya nakapag pasalamat kaya ganon na lamang ang pagnanais niyang makita itong muli. Matapos umiyak ng kanyang ama dahil sa labis na pag aalala ay agad din siya nitong dinala sa mga iba pa nilang kasamang nag picnic sa lugar kaya't hindi na talaga siya nag karoon pa ng pag kakataong pasalamatan ang batang ito. Ganon

napatingin ako kay mama ng bigla siyang sumigaw ngunit bago pa iyon ay bigla siyang nawalan ng malay sa tabi ni papa na duguan Nahulog amg panga ko habang nakatingin sa kanila Nahulog ang mga luha sa aking mata at tumingin sa lalaking may hawak ng baril Mukha din siyang Bata Dumating ang isang matandang lalaki sa likod niya at hinila siya nito Bago sila nawala Flashback end* "H-hindi--- hindi"pagkausap ko sa sarili at umiling iling Nanginginig ang buo kong katawan at para akong mahihimatay muli, patuloy ang ulo ko sa pag iling hanggang sa mahulog ako sa kinuupuan ko,hindi ko maramdaman ang sakit non

Ni hindi kami umabot sa ganon. At bigla akong napapikit. Isang flashback ang humugot sa akin pabalik sa nakaraan… --- Flashback Noong gabing iyon—yung huling gabi namin ni Diman bago siya tuluyang bumitiw at ipaubaya na niya ako ky Micheal at nung ngyari yung nabaril siya ni Jennifer ay Este Isalyn o whoever, pamamaalam na sana , pero tila isa ring maling desisyon.

Tanong ng isang tao roon. Agad na naglandas muli ang aking mga luha nang mag flashback ang lahat ng ala-ala na naalala ko na. Kung papaanong ilang beses akong bin*boy, ikinulong at ang madilim kong nakaraan.

Kalampahan nga naman. Nasampal niya tuloy ito nang ‘di oras. Biglang bumilis na naman ang tibok ng puso ko nang biglang nag-flashback sa isipan ko ang pagkakalapit ng mga mukha namin kanina. Awtomatiko naman ipinilig ko ang ulo at pilit na iwinaksi ang biglang rumehistro sa isipan ko. Kadiri! Bakit ko ba naisip ‘yon?

Flashback Nang gabing iyon pumunta ako sa bahay nila Miyaka, sinabi ni Tito na nasa Terrace daw ito, kaya naman pinuntahan ko sya. Nakita ko syang nakatayo doon at nakatingin sa langit. Narinig ko ang mahihina niyang mga hikbi. "Masakit pala talaga" "Mahal ko sya pero--" hindi nya tinuloy ang sasabihin nya sa halip ay lumingon sya at nagkatitigan kami, palihim niyang pinunasan ang kanyang mga luha.

[End of Flashback] Natapos na ang pag-flashback ng mga nangyari kagabi kaya nakaramdam na naman ako ng panghihinayang. "Ano ba iyan! Sayang talaga kanina eh. Malalaman ko na sana kung bakit siya nakipagkita sa akin! Nakita na niya siguro ako sa panaginip niya kaya alam niya na narito ako sa resort! O kaya naman ay stalker ko siya." Parang tanga ako na nagsasalita rito sa kuwarto ko oh.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

“Okay, good girl.” Biglang may pumitada mula sa labas. Mabilis pa kay Flash na umalis sa pagkakaupo niya at sinalubong si Lukas. “Hey baby, what’s up. Bakit gising ka pa?” tamong ni Lukas sa kaniya bago ito halikan sa pisngi. “I miss you sweetheart.”