Flawed Mga Nobela at Kwento

ngumiti ulit siya saka inaya na akong maglakad. "No one is perfect. We all have flaws. We made mistakes again and again. Paulit-ulit man tayong nagkakamali pero natututo naman tayo. Na minsan ay hindi rin naman. Hindi tayo natututo sa mga pagkakamaling nagawa natin," wika niya. Nanatiling tahimik lang ako. Hindi ko alam kung anong gustong iparating ni Tita. Hinarap niya ako. "How about you, Amethyst? Halimbawa, nagkamali o nasaktan ka ng taong mahal mo, papatawarin mo pa rin ba siya?" she asked.

"Don't let them know your weakness." "Weakness?" natatawang sagot ni Phoenix kay Emman. "Is that even a weakness? I would like to take it as an advantage though. You don't have to be so girl, Emman. This is no big deal and I won't really mind if Syntax came and slit the throat of these people." nakangising saad ni Phoenix habang ang mga mata niya ay nakapako sa mga stockholders. "I would actually be happy, honestly." "What!?" naiinis na turan ni Emman.

"Just say it directly, Kim. I am the mistake." Napalunok ng laway ang dalaga sa biglang emosyon na nakiraan sa mga mata ni Jace. Nakaramdam siya ng kagustuhang bawiin ang sinabi pero pinatatag niya ang sarili na huwag gawin yon. ‘A mistake cannot correct another mistake,’ which meant that she needed to ditch the root error of what was going on right now. "Y-yes you are, Jace."

Agap at nag-aalalang saad ko. "Seryoso kase ako sayo." He showed his boyish smile kaya naman nakahinga ako ng maluwag dahil doon, I thought that I offended him or something. Napailing ako tsaka agad ko siyang sinuklian ng ngiti, I encode my password kaya ilang segundo lang ay nasa loob na kami ng unit ko. It's a fourty square meter unit with two bedroom. Kahit ako lang naman ang mag-isa sa unit ay talagang pinasadya kong magpalagay pa ng isang kwarto incase someone will sleep over to my unit pero mas malabo pa yun sa tubig kanal dahi I don't have any friends puro acquiantance lang ang meron ako. I built my walls so high that no one can actually break it, masyado din kase akong nagpa ka obses

dagdag pa niya, may halong buntong-hininga. “Carme, huwag ka nang magdasal ng perfect na lalaki. Wala namang perpektong lalaki sa mundo. Si Fourth isn’t like what you think—na parang perfect fictional character. He has a lot of flaws. But his flaws make him perfect. And I love him that way. You don’t need to wait for someone as perfect as the character you read in a fictional book. Loyal and faithful is enough,” seryosong payo ni Caramel. “Nag-a-advice ang naka-jackpot ng lalaking nasa kanya na ang lahat,” uyam ni Carmela. Napailing na lamang si Caramel, tila natatawa sa sinabi ng kapatid.

"Oo, d'yan ka eksperto. Hindi 'yan ipadadala ng kapatid ko kung hindi importante. Gusto kong malaman ang katotohanan." Senior software engineer si Dante, ito ang gumawa ng bagong system software na ginagamit ng TheCompany. Ang program application at tools ng lahat ng department ay may kanya-kanyang password na ginagamit. Exclusive itong dinevelop ni Dante sa pamamagitan ng kakaibang network company log in. May sarili itong data structures at algorithms na hindi kayang buksan ng kung sinuman. Ginamitan din ito ng anti-hacking software at encryption. Gumawa din si Dante ng special flash drive na naglalaman ng lahat ng password ng lahat ng department. Kaya din nitong mag-extract ng loses files

Habang pinapanood ng lahat ang Flaxseed na inilabas ang kanyang Sa wakas, hindi nila maiwasang magulat. Maging si James ay nagulat dahil hindi niya inasahan na si Flaxseed na laging walang pag-aalala ay Magkaroon ng gayong kamangha-manghang teknikal. Gayunman, malinaw na ginagamit ni Flaxseed ang desperadong hakbang na ito dahil, pagkatapos ng paglipat na ito, ginawa niya ito Wala nang charms sa katawan niya. Para sa isang charm master, ang kawalan ng charms ay parang tigre na walang ngipin!

“Hindi namin nakita ang mukha, Sir. But they left a message on your main monitor.” Dinala kami ng security sa main office ni Lex. Nakasunod ako, bitbit ang natutulog na si Kaleb. Si Nanay Ising ay kasama na namin muli, nanginginig sa takot habang nakakapit sa braso ko. Sa malaking monitor ni Lex, may nakasulat na pulang mga letra “THE BLUEPRINT HAS A FLAW. THE HEIR IS A LIE. THE MARQUEZ DEBT MUST BE PAID IN BLOOD.”

Ang pampalubag loob ko nalang sa sarili ay ang kaalamang nadudusa na siya ngayon sa impyerno. Halos namatay ang lahat sa loob ko noong mga oras na iyon. Nawala sa akin ang lahat, tiwala ng tao at siya. Wala akong makapitan. I was alone in everything. Mag-isa kong kinalaban ang demonyo ng utak ko, mag-isa kong kinalaban ang pilit sinasabi ng utak ko na isa na akong maruming babae. "The flawed desires of mine that you're believing, kabaliktaran lahat ng katotohanang alam ko. I am sorry for all the doubts then, hindi ko alam na kinulang pa pala ako sa pagpapakita at pagpaparamdam."

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.