Flower Of Sadness Mga Nobela at Kwento

May nadaanan din siyang flower shop kaya naisip niyang bilhin ang nobya para kahit paano ay maibsan ang pag-aalal na nararamdaman nito. Isang pink chrysanthemum ang nabili niya sa flower shop dahil ayon sa owner, iyon ang bulaklak na nakakatulong upang mabawasan ang stress o pag-aalala ng isang tao. Iyon ay dahil sa taglay nitong matitingkad na kulay na nagpapaliwanag at nagpapaganda sa paligid. Bukod doon ay proven din ito na nakakatulong upang ma-purify ang hangin sa ating paligid.

"Salamat po dahil binigyan niyo kami ng tirahan..." My lips trembled in pain. Tila may kung anong sumundot sa puso ko dahilan para mabuhay muli ang malalim na sugat na matagal ko nang binaon doon. I suddenly want to cry. Sa pinaghalong sakit ng ulo ko na tila masusuka na naman ako at sa sakit na dala ng mga salitang sinabi niya. Nanginginig ang mga kamay kong tinanggap ang bulaklak na iyon. Mariin kong kinagat ang dila ko sa loob. The smell of this flower is torturing me. Pakiramdam ko ay mahihimatay ako.

Halos lahat na yata ng mga prutas at gulay na nasa awiting ‘Bahay-kubo’ ay naririto na. “This is a government property, nakatiganggang noon pero kita n’yo naman ngayon. Beautiful, isn't it?” Si Vicente. “No, it’s wonderful,” ika niya. Hindi niya alam kung sino ang kausap o kung saan ba nakatingin si Vicente sa pagkakataong iyon. Basta siya ay masyado nang naagaw ang atensyon o sabihin na lang nating nalulunod na ng tanawin ang kaniyang mga mata. Tila ba na ‘love at first sight’ yata siya sa nakikitang tanawin ngayon. How she really loves the surroundings that are full of planted vegetables—even flowers and different kinds of plants.

Bawat madaanan, puno at nagkalat ng pulang petals ang bawat daan, kumalat din ang mabangong amoy ng aromang nanggagaling sa kandila, lahat ay amoy rosas lahat. 'Happy 1st, 2nd, 3rd, 4th, 5th, 6th, anniversary, My Rose' Awtomatikong naglaglagan ang luha ni Rose sa mata ng mabasa ang pagbati gamit ang maraming petals sa sahig. Anniversary? Nang pagkakaibigan ba ito? Kung ano man 'yon, napakasaya niya ngayon. Nang humarap siya kay Mike ay napansin niya na namumula ang mga mata nito.

Matagal niyang pinakatitigan ang bulaklak na hawak niya bago tumingala sa kalangitan na asul na asul. “Fly high my angel...” He kiss the flower like it was the very last kiss for his daughter. Hinulog niya ang rosas kasabay ng pagbagsak ng luha sa kaniyang pisngi. Hindi siya halatang umiiyak dahil nakasuot siya ng shades ngunit naglalandas sa kaniyang pisngi ang luha na hindi niya magawang punasan.

“You don’t have to sulk yet. It’s not completely dead. We can still revive it. May mga nakikita pa akong kulay berde sa ibang parte.” Suminghal ako at kinusot kusot ang mga mata. “Naiinis nga ako! At naiinis din ako dahil hindi ko maintindihan kung bakit umiiyak ako!” “Because your flower is dying.” “At bulaklak lang ‘yun. Hindi ko dapat iniiyakan.” “You can cry at anything, silly. Your feelings are completely valid. Come on. Stand up and let’s revive it. You still have to give me some.”

Mabigat ang katahimikan sa loob ng Majo Flower Shop. Ang hangin ay amoy nadurog na rosas, sampaguita, at ang musks ng dalawang taong katatapos lamang magsalu-salo sa isang marahas at mapusok na pag-angkin. Tahimik na pinulot ni Amara ang kanyang denim overalls at t-shirt mula sa sahig. Nanginginig pa rin ang kanyang mga binti, ramdam na ramdam ang pamamaga at init sa kanyang pagkababae matapos ang walang-awang pagbaon ni Xerxes.

CASSANDRA’S POV Hindi pa man natatapos ang gabi, ramdam ko na ang bigat ng paligid. Pagbukas ko ng pinto sa opisina ko, isang bouquet ng blood-red roses ang bumungad sa mesa. Wala itong card. Pero may isa lang nakasulat sa petal ng isang bulaklak: “You still look fuckable when you cry.” Namilog ang mata ko. Kinilabutan ako.

wala akong ibang magawa kundi ang humingi ng tawad. It was my fault after all. “No no. You just reminded me of something I should never forget. This flower symbolizes grief and revenge.” Inilapag niya ang bulaklak. Hindi ko maiwasang kilabutan sa mga sinasabi ni Carsen ngayon. It was a creepy feeling. Muling kumabog ang dibdib ko nang makarinig ng malakas na dalugdog at bumuhos ang napakalakas na ulan.

CHAPTER 2 First installation of A Wife's Grief Series WRITTEN BY MissteriousGuile A WIFE'S SORROW ROSEGAIL'S POV Napamulat ako, inilibot ang paningin sa paligid. Nakahiga parin ako sa pwesto kung saan nawalan ako ng malay. Natuyo na ang dugo sa ulo at kamay ko dahil sa bubog kanina. May nakita pa rin akong bubog sa kamay ko, maliit lang s'ya pero mahapdi.