Focus Goals Quotes Mga Nobela at Kwento

“Hindi mo pa nirereview.” “Hindi na kailangan yun. Malinaw ang kakulangan mo sa focus, at alam ko ng hindi papasok sa standard ko ang dokumento na ‘yan.” “Joseph, huwag kang magsimula ng gulo.” “Ang taas ng tingin mo sa sarili mo.”

Tinuruan muna niya ako kung paano pumwesto. "You just focus on your target don't mind anything about your sorroundings." Heinz. Focus on your target... Focus... Focus... *BANG* "Well done. You are fast learner huh." Heinz. First time ko palang yun, ayun bullseye agad. Hahaha

At lalong walng pumasok sa utak niya. “Ganito kasi ‘yan,” bulong ni Rafael habang nagdo-drawing ng formula, “You’re smart… kaya mo ‘to.” Huminto ang paghinga niya. Hinawi nito ang buhok niya sa tainga, dahan-dahan, parang sinasadya. “Focus,” bulong nito. Hindi siya makapag-focus. At nang magtama ang mata nila… Hindi na nila napigilan.

"Huwag kang masyadong mag-isip. Kailangan namin ang focus mo ngayon. Isa kang mahalagang bahagi ng team, tandaan mo 'yan." "Got it," sagot ko, kahit pakiramdam ko ay binabasa niya ang nasa isipan ko. Pinilit kong itapon ang lahat ng distractions at mag-focus sa misyon. Isa itong test, hindi lang ng skills ko kundi ng kakayahan kong kalimutan si Eros—kahit pansamantala lang. Huminga ako ng malalim. "Let’s do this," bulong ko sa sarili, hinigpitan ang hawak sa baril, at hinanda ang sarili sa anumang maaaring mangyari.

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

Tanging tango lang ang sinagot ni Zack sa kanya at dirediretso lang na naglakad. "Focus! Hindi mo matatalo ang kalaban kung may laman 'yang isip mo! Focus!" Rinig na rinig ko ang malalakas na boses sa loob ng training room nila. Napakalaki ng lugar na ito. Madaming armas ang nakasabit sa dingding, ang ilan naman ay nakapatong sa isang mahabang lamesa.

Ang tsokolate niyang mga mata na kahit pa laging walang emosyon ay parang mayroong sinasabi. "Seatbelt." Kasabay nu'n ay ang pag-buckle niya ng seatbelt sa akin. Napakurap ako nang tuluyan na siyang lumayo at minaobra ang sasakyan. Pasimple kong hinawakan ang puso ko. "Kalma lang," bulong ko sa sarili. "Kumalma ka lang. Focus sa goal. 'Wag kang munang madi-distract." Mangha akong nakatingala sa napakataas na building. Nakababa na kami sa sasakyan at ibinigay ni Archer ang susi sa isang valet.

sagot ko. Hinawakan niya ang kamay ko at hinalikan ito. "I was thinking... paglabas natin dito, gusto kong mag-focus muna tayo sa bahay. No distractions. Gusto kong makita ang bawat 'first' ni Lucas." "Agree. I want that too," sabi ko habang dahan-dahang ipinipikit ang mga mata ko.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

" Medyo natagalan bago niya naintindihan ang mga sinabi ko. "At isa pa," dagdag niya. Natawa ako nang malakas. "Mag-focus tayo sa isa," sabi ko. "O kaya mag-practice tayo para sa iba pa." Binuhat niya ako, at nahuli namin ang panonood ng pelikula. Susulat tayo ng sarili nating maligayang magpakailanman.