For My Abandoned Love นิยาย & เรื่องราว

Napakurap ako at masinsinan siyang tiningnan. "Dada is impossible to be your husband right?" "But please Mommy..don't date other guy.. except... except my f-father" Bigla akong napatulala sakanya ... "J-jj?" "I know you already said that..He don't want me anymore..." Malungkot na saad niya.. "I know he abandoned us..but..but I love him Mom..I love my D-Daddy...he has a place in my heart po" Napaiwas ako ng tingin lalo na ng maramdaman ang panunubig ng mata ko.

O sadyang hindi lang talaga nila ako mabigyan ng oras? I feel like they just abandoned me out of nowhere. Those thoughts of mine were quite disturbing and exaggerated, but I managed to set it aside. Aahon na sana ako sa aking pagkakahiga nang mahagip ng aking paningin ang natutulog na si Mikael. He was facing the ceiling. Naalala ko tuloy na nasa ganoong posisyon rin siya natulog kagabi.

Nagpatuloy ang kanta. Like a river flow Surely to sea Darling, so it goes Somethings are meant to be.. Take my hand Take my whole life, too For I can't help Falling in love with you… Nan makalamit na sa akin ang mag ina ko kasama ang mga magulang at lola niya, ay mabilis akong yumakap kina Papa Zandro at Mama Marikit. " Thank you Mama and Papa for making this possible. Salamat sa panibagong pagkakataon, hinding-hindi ko po ito sasayangin." Sabi ko sa ngayon ay tunay ko ng mga magulang na rin

Tumigil ako sa gitna ng garden na may bermuda grass, at ipinikit ang mata at nagpaikot-ikot at dahan-dahang umindayog sa aking awitin na tumatak sa aking isipan para kay Enzo. All this time I knew someday you'd need to find, Something that you left behind. Something I can't give you. All these tears And like a light Love disappears, But hearts are good for souvenirs, And memories are forever. All this time All in all I've no regrets, The sun still shines, The sun still sets, The heart forgives, The heart forgets, But what will I do now, With all this time. One more kiss Even though it's come to this.

At least makikita ko pa rin si Alaric kahit na magkalayo na kami. “Susunod ka rin naman pala, pinahirapan mo pa ang sarili mo. Kung noon ka pa lumayo, sana hindi ka na nahihirapan ngayon.” Bawat salita na sinasabi niya ay kinamumuhian ko. Ang galit ko sa mundo ngayon ay walang kapantay. Ilang araw lang akong pinaligaya, pagkatapos ay sobra-sobra naman ang ibinalik na sakit sa akin. I don't wanna be abandoned but this time, I will choose to abandon the love of my life to save him.

sa isip ko natawa naman ako "Bakit natawa ka diyan ha?" pinagtaka niya naman "Wala" wika ko at sabay binuksan ko na lang ang audio system para magpatutog, perfect timing naman dahil yong favorate song ko pa ang naka play 'I Lost Myself In Loving You' by 'Jamie Miller' kaya sumabay din ako sa pag kanta. They say Time is always meant to heal the fall Tell me Why it doesn't seem to help at all

Pero ako wala. "Walang naghanap sa akin. Kaya minsan napapatanong ako sa aking sarili.Ganun ba ako kasama moon kaya nangyari sa akin to? Do I really deserve this? Maybe...dahil kung may nagmamahal man sa akin noon, siguro may naghanap na sa akin pero wala... "I felt that I was abandoned... I was abandoned by someone in my worst times."

Amoy na amoy ko ang alak mula sa kaniyang hininga. “You’re drunk… Did you just drive here? Magpapakamatay ka ba, Spring?!” Hindi ko mapigilan ang inis. Sinamaan ko pa ito ng tingin. “I don’t know what to do anymore, Love… Just come back to me, please…” mahinang bulong niya bago unti-unting nilapit ang mukha sa akin subalit bandang huli’y unti-unti lang din siyang bumagsak sa aking balikat. Parang ilang karayom ang tumusok sa aking puso. I feel like I really abandon him when he’s having a hard time.

At kahit isang segundo ay hindi iyon nawala sa isipan ko, may pagkakataon na umaalingawngaw ito sa aking pandinig, animo'y nandito pa rin ang aking ama at paulit-ulit iyong sinasabi. Nakaupo ako sa sala, nakayuko, at tahimik na humihikbi. Hindi ko alam kung saan ako magsisimula… o kung paano ko haharapin ang katotohanan. “I could never love you… because you’re adopted.”

“Maaga pa para sumuko. Kilala kong marupok si Sandra, pa-in love-in mo siya sa katauhan mong iyan. As long wala pang ibang lalaking umaaligid sa kanya, diskartehan mo na.” Kinibot niya ang dulo ng labi. "Ewan kung makukuha ko talaga ang loob niya. Kasalanan ko ito. Naging tanga ako noon. Kung hindi sana ako nagpadala kay Evana, hindi ito mangyayari," naiiyak niyang sambit. Desperado at nawawalan na siya ng pag-asa para mabawi ulit ang asawa.