Novel & Cerita For My Abandoned Love

“Caroline, sa oras na lumabas ka ng MK, hindi ka na magkakaroon ng pagkakataon na bumalik.” Bumilis ang tibok ng puso niya sa sinabi ni Evan, pero nakahinga siya ng maluwag sapagkat willing na siya bumitaw. Habang nananatiling nakangiti, sumagot siya, “Maraming salamat sa lahat sa nakalipas na tatlong taon, Evan. Simula ngayon, sana maging masaya kayo ni Ms. Love!” Matapos iyon, ibinaba ni Caroline ang resignation letter sa kamay ni Evan at umalis ng hindi na tumitingin pabalik. Sa oras na sumarado ang pinto, isang malagim na aura ang mararamdaman mula dito.

"Oo na. Hindi ka single pero depress ka sa ginawa ni Danica kaya para mawala iyan, let's have fun muna." "Ayoko!" "Ano ka ba! Ngayon lang to!" "Ayoko sabi!" "Samahan mo nalang ako. Kahit di ka single, single naman ako. Baka mahanap ko na si Ms. Right." "Tom, ikaw nalang. Baka may makakita pa sa akin doon. Baka may makakilala pa."

Kilala nga siya ng lalaki, ngunit nungkang tahasang aminin niya ang bagay na iyon dito. “What is love?” tanong ni Savanna gamit ang mahina niyang tinig. “I once loved passionately and gambled desperately, but in the end that person also abandoned me and married someone else. Kilala mo siya dahil ikaw iyon. You have everything now, nagkaroon pa nga kayo ng anak. I miss the past, but those are not what I want right now, so let’s just leave it like this. Kalimutan na natin na nangyari ang bagay na iyon sa ating pagitan noon. Ayoko ng makipagbalikan pa sa’yo. Okay na ako ngayon. Okay na okay na…”

"Tandaan mo ito, Fugo. Mag-asawa lamang tayo sa papel ngunit hindi sa totoong salita bilang mag-asawa. Dahil ko gugustuhin ang maging asawa ang isang abnormal na katulad mo." "Bakit mo naman ako tinatawag na abnormal, Lilac? Hindi naman ako abnormal. Normal naman akong tao. Ganito lang talaga ako magsalita pero hindi ibig sabihin ay hindi na ako normal," sagot nito habang tila pinipigil ang sarili na huwag mapaluha. Tila nais kong maawa sa kanya nang makita kong nagpipigil siya sa.pag-iyak ngunit tinigasan ko ang aking puso. Huminga na lamang ako ng malalim at pagkatapos ay binitiwan ko siya. Hindi ko masabi sa kanya na kaya sinabihan ko siyang abnormal dahil twenty-five years old na siya ng

“Please, Trina. Don’t do this to me, please? Not this time. Parang awa mo na. Nakikiusap ako… “Huwag kang mag-imbento ng mga usaping ganyan na magpapagulo ng utak ko…!” “Magpapagulo ng utak mo? Bakit? Dahil ba mahal mo pa rin ako? You still love me, Vincent. ‘Di ba?” Umiling ang binata. “Nakalipas na kita. At naka-move on na ako sa nakalipas ko, Trina. Si Andrea na ang kasalukuyan ko at siyang minamahal ko ngayon…”

“Okay na ako kahit na isang patak na lang ng pagmamahal mo ang naiwan para sa akin. Okay lang sa ‘kin kung magmahal ka man ulit. Masaya na ako kung nasaan man ako ngayon love, at hinihintay ko na lang na maging tuluyan kang sumaya at palayain ang sarili mo sa sakit ng pagkawala ko. I love you so much, my love. Please, just let go of me and continue your life with someone else.” Bago pa siya makapagsalita ay nawala na ito, isang nakakasilaw na liwanag ang bumalot sa buong lugar. Hanggang sa nagising ang diwa niya. Dahan-dahang iminulat ni Maruja ang kanyang mga mata at nang mapansing nakahiga siya sa kanyang kama ay napaupo siya. Nilibot niya ang paningin, hindi maiwasang mapaiyak ng sobra.

“What I felt for you was not love. It’s obsession. Nakakalason ang nararamdaman ko sa’yo noon. At namatay ako ng ilang ulit. Love was not supposed to hurt so bad.” “If you’ll will listen to me, you’ll understand everything.” “Para saan pa? Tapos na sa atin ang lahat. Our story was closed.” “Maddie, I will never stop, until you’re mine again.” She stared at his deep brown eyes. The world seemed to stand still. Her heart raced as she got lost in his gaze. Tila na naman siya nahihipnotismo. In that moment, all her heartaches faded away.

Kinakabahan parin ako lalo na't medyo may karamihan ang mga tao ngayon. Loving him is like driving a new Maserati down a dead-end street Faster than the wind, passionate as sin, ending so suddenly Loving him is like trying to change your mind once you're already flying through the free fall Like the colors in autumn, so bright just before they lose it all Losing him was blue like I'd never known Missing him was dark grey all alone Forgetting him was like trying to know somebody you never met But loving him was red Loving him was red

Kabanata 25 Upset He's my first love, my first in everything.. Ipinaglaban ko pero tinalikuran lamang ako. Kung bakit ang puso ay di pa rin natutoto.. nagmamahal pa rin ito. After heading at the stairs. Kaagad nagtatakbo walang planong bumalik pa sa trabaho. Maaga pa ang oras sa alas-onse. May mga bakanteng mesa pang nakalaan para sa darating na mga bisita, ngunit umaayaw na at hindi na ulit magpapakita..

“Habang ang lalaking yun ay magpapakasal sa una niyang pag-ibig na si Sarah.” Tumahimik lang si Alex. “Hindi pa ba miserable ang nararamdaman mo, bestie?” “Sabina, napakalupit mong love expert,” turan niya dito. “Iinom ako kapag naging miserable ang nararamdaman ko.” “Mararamdaman mo rin yang bagyong yan, Alex,” malalim na wika ni Sabina at bumuntong-hiningan sa kabilang linya.