Novel & Cerita Foreign Country

Foreigner. “Ano ka ba, mare? Ayaw ko ng foreigner. Maski papalicious at yummy pa ‘yan! Saka ano, pupunta pa ako sa abroad o papupuntahin ko pa ‘yan dito para buntisin lang ako? Saka paano kung ‘scam’ lang pala ‘yan? Na hindi naman pala gan’yan ang itsura n’yan? Eh ‘di, na-scam pa ako?”

"Pangarap ko po dati na maging doctor o di kaya nurse." "Naku, maganda yan. Balita ko malaki ang sweldo niyan kapag nag-abroad ka." Kumunot ang kanyang noo. "Ano pong abroad?" Napakurap-kurap ito at maya maya pa'y natawa. "Ano ka ba naman hija... Abroad, yun ang tawag sa mga OFW. Mga pinoy na nagtatrabaho sa ibang bansa. Naku, sobrang laki ng sasahurin ng nurses at doctor doon. Tiyak na milyonarya ka na pag-uwi mo ng Pilipinas. Maiba tayo, ilang taon ka na?"

Like, Europe? Dati pa lang kasi pangarap na niyang hindi lamang sa Asia ang 'ming resort. Gusto niya umabot 'to sa mga mayayamang bansa katulad na lamang sa Qatar, Luxembourg, Switzerland, Norway, and United States. Kapag nangyari 'yon magkakaroon ng maraming connections ang bansang Pilipinas hanggang sa maging ka-level din natin sila.

Hindi ko naman kasi alam ang mga pagkain na 'yon. "Anim na bansa na ang napuntahan ko since I was eighteen-year-old. And France is one of the best country for me specially their culture and foods." dagdag niya pa. Ba't ba nagkukwento sa 'kin ang mokong na ito hindi ko naman itinatanong. Paki' ko ba kung nalibot niya na ang buong mundo.

suway niya rito. Nanatiling bilog ang mga mata ni Mich sa gulat. “Seryoso nga? Sa Canada? As in ibang bansa, out of the country?” Pabirong umirap si Sloane. “Yes, madam. Canada po, out of the country, malayo sa Pinas.” Napasinghap si Mich, nalaglag pa ang pandesal sa kape kaya tumalsik ito. Humalakhak si Sloane.

Ayon din sa kanilang mag-asawa ay gagamitin na lamang nila sa ibang bagay ang perang gagastusin nila sa outside the country travel. "Honey, huwag na tayong mag-out of the country. Magagawa naman natin iyan sa ibang araw. What if doon tayo sa Ilocos Sur? Wala namang nakatira sa bahay doon. Maganda nga roon dahil bukod sa libre dahil pag-aari nila lolo Rey eh fresh air pa at saka malapit pa sa dagat. Puwede tayong maligo anumang oras doon."

Pero ginawa niya nang 10k dahil masaya na rin siyang maayos at safe siyang dinala nito tungo sa City. Foreigner siya at hindi niya alam ang rules ng lugar para sa mga tulad niya. Bumili siya ng phone at gumawa ng bagong account gamit ang ibang pangalan para makapag-research sa mga pwede niyang gawin upang makalipat siya sa ibang lugar. Ang target niya ay makalayo sa Switzerland. Marami siyang nalaman at marami siyang choices.

“Nakakahiya?” Bahid ng mapaglaro ang lumitaw sa mata ni Vince. “Bakit ako mahihiya?” “Ang Country H at Island Nations ay magkatabing bansa!” “Tayong lahat ay malakas na mga bansa mula sa far east! Hindi ba normal na hiramin ang kanilang lakas para umangat sa rangko?” “Huwag mo kalimutan! Meron tayo magandang relasyon sa kanila!”

Baka medyo naninibago rin siya dahil nasa foreign country siya ngayon. “It’s completely fine, Aviena. And people are nice too,” aniya kaya napangiti ako at sumang-ayon sa kaniya. That’s always the case for some foreign people who are visiting the Philippines. I can always say that they’re so nice and friendly to other people. “Do you have a hotel that you can stay here with?” tanong ko. “I already book one. How’s Camillia? Can I see her next time?” tanong niya sa akin.

Francisco. “Dito lang ba sa Pilipinas, Attorney?” tanong ni Astolfo na umaasang may pag-asa pa silang magkapatid na mamahala ng kompanya na nasa ibang bansa. “It includes foreign companies,” paglilinaw na saad ng abogado. “Isang malaking kalokohan ito!” bulalas na saad ni Astolfo na napatayo sa kanyang pagkakaupo sa labis na pagkadismaya sa ginawang hatain ni Doña Divina.