Forgive But Never Forget Novels & Stories

I slowly wiped my tears and decided to go home. From this day onward, I will forget you and all the memories we've shared together. I will bury them into the grave. Napailing ako habang pilit na inaalis sa isipan ang alaalang `yon. I will never forgive that naughty girl. I will never forgot the face of that treacherous and villain demoiselle who entered my life in this world. I may be forgot the memories we've shared, but the scars still remained. I'll make her suffer as hell until she realize the pain I've been through.

He was dependent to me that he was affected with my sudden disappearance. I nodded as a response and eyed him back. He was waiting for me to answer him. Even when he already confirmed that he can't reciprocate what I feel towards him, I still need this closure that we're having. At least, he's still honest and straight forward about what he feels towards me. “I forgive you,” I uttered. “let us forget what happened before. Let's make a new beginning for us. What happened before should be buried within our hearts.” Because it's the memories that matters the most. Even how good or bad it may seem to be. It molded us to what we are right now.

Umiral ang pusong rebelde ng babae. “Hayup talaga ‘tong pangit na ‘to. Nagpapakumbaba na nga ako’t lahat, ” Ang nasa isip niya. Umalma ang pride. “Kung wala kang natatandaan, e,di okey na,” wika niya, “ibig sabihin no’n ay nabura na ang kasalanan ko. Sabi nga ni Lord Jesus, when I forgive, I forget. Nakalimutan mo na ang kasalanan ko, that means, forgiven na ako.” Saad niya na masayang nakangiti sa kausap.

Never will be. Sa iba madali ang sabihing wag mo patawarin dahil malaki ang naging kasalanan nya sa’yo at ilang beses kang umiyak ng dahil sakanya. Pero bakit ganito, parang ang dali lang naman sakin at kung iisipin ay sinubukan ko naman talagang labanan ang pagiging mahina ko sakanya. Sigurado akong magagalit ang mga kaibigan ko sa naging desisyon ko pero pwede rin namang suportahan nila ako, ang tanong nga lang kung kaya rin ba nilang ulit tanggapin si Kurt. Siguro kaya naman nila kung sasabihin kong gusto ko na ulit maging totoong masaya at maramdaman na punong puno ng pag-ibig ang mundo, wag na tayo maging bitter. “If you have a chance to take the moment that you know will be memorable,

Ani nito ay gusto niyang makita na ikasal ako sa binatang si Alistair bago man lang siya lumisan sa mundo. I was fine with it at first but as I grew older may mga bagay na patuloy ko ring nalalaman at natututunan. Marcos gave me the true meaning of love and it is never my intention to break his trust just for the sake of the promise the oldies made for us. Ni hindi ko pa nga nakikita kahit isang beses ang Alistair na paulit-paulit nilang binabanggit. I already promise to give my hand to Marcos, hinding-hindi ko iyon babaliin kahit na ano pang mangyari.

Huminto sandali ang lalaki bago malamig na dinagdagan ang mga salita, "Tama na ang pagpapanggap na nawalan ka ng alaala." Parang binuhusan ng malamig na tubig si Felicity. Concussion? Nawalan ng alaala? Hindi pa man siya nakakabawi sa gulat ay kinuha ni Hendrix ang cellphone sa bedside table at mabilis na may tinawagan. "Umakyat ka rito." Maikli ngunit puno ng awtoridad ang utos nito. Tahimik na bumaba ang kamay ni Felicity.

May parte sa puso ko ang naghihinmagsik, hindi mapalagay at hindi makaintindi ng salitang iyon. "Uh, forgiveness is..." i stumble. I remain in my pace and think what adliv word should i use right now. "Forgiveness is useless to those hearts who forget about it." Natigilan silang lahat sa sinabi ko. "Ano ang ibig mong sabihin, hijo?" medyo nabahala si Father sa sagot ko. I cleched my jaw and round my fist. I start to contruct my story.

“May natanggap din akong anonymous text.” Nanlaki ang mga mata ni Dylan. “What?” Dahan-dahan niyang kinuha ang cellphone. Hindi na niya maipakita ang mensahe. Dahil binura na niya ito. “I deleted it.” “Anong sabi?” Napapikit siya. Halos pabulong niyang inulit ang bawat salitang nakaukit na sa isip niya. Stay away from Dylan… before he remembers everything.

Pinunasan niya ang luha ko bago niya hinaplos ang pisngi ko bago niya ako hinalikan ng marahan at nag iingat. You never loved someone, until u learn to forgive. Hanggat mahal mo ang isang tao ay may dahilan ka para mag sakripisyo, mag unawa at higit sa lahat MAGPATAWAD. If u love a person, learn to forgive kahit gaano pa kalaki ang kasalan na ito. I FORGIVE THEM BECAUSE I LOVE THEM. "iloveyou wife.." he whispered. I smiled "iloveyou more!.." nakangiting sabe ko. THE END! --

"It's weird. Last time I know, galit na galit ka sa kaniya. Bakit parang may nagbago?" Pinanggigilan ko ang ilong niya dahil mas tumangos ito lalo sa pagkunot ng noo niya. "Hindi ba pwedeng mag forgive and forget?" "Nah! You can forgive, but it's not necessary to forget." Sabi niya sa akin at pinatungan ng mabababaw na haIik ang labi ko. Ngumiti ako at yumakap sa kaniya. Ah- I love this man so much. Hindi ko na ito ibibigay pa kahit kanino. Kung pwede ko lang siyang ipagdamot ay gagawin ko.