Gone But Never Forgotten Novels & Stories

Isang kwento na talagang nakakagulat sa akin ay ang 'Your Lie in April'. Minsan, naglalakad ako pauwi mula sa paaralan nang magkaroon ako ng pagkakataong makita ang ilang mga bahin ng anime na ito. Agad akong nahulog sa kuwento ng isang batang pianist, si Kōsei Arima, na nawalan ng inspirasyon matapos ang pagkamatay ng kanyang ina. Ang paraan ng pagsasalarawan sa kanyang paglalakbay upang makakuha ng liwanag mula sa madilim na bahagi ng kanyang buhay ay talagang nakakarelate. Naaalala ko ang mga panahong nagkaroon din ako ng mga hamon, at akala ko'y hindi na ako makakabangon. Ngunit sa kwentong ito, ipinakita kung paano nagbigay ng bagong pananaw ang isang taong puno ng kulay—si Kaori Miyazono, sa mundo ni Kōsei. Ang mga eksena ng kanyang pagganap ay hindi lang musika kundi sagisag ng pag-asa at pagmamahal, at sa huli, natutunan kong ang mga alaala, kahit na masakit, ay bahagi ng ating paglalakbay.

Sa tuwing naririnig ko ang mga kanta mula sa anime, naaalala ko ang mga emosyon at sama ng loob na ipinakita, na tila nanatili akung buo kahit na ako'y nababalot ng kalungkutan. Bawat pagtugtog at bawat pagluha ni Kōsei ay naging simbolo ng pakikibaka ng puso laban sa mga hamon. Minsan, iniisip ko kung anong mga pagsubok ang hinaharap ng ibang tao, at tila ang kwentong ito ay paalala na kahit ang pinakamagagandang mga alaala ay may kalakip na sakit. Hanggang ngayon, ang 'Your Lie in April' ay isang mahalagang bahagi ng aking pag-unawa sa sining at tao.