Frowned Novels & Stories

Palibhasa'y nakatalikod si Morris dito kaya hindi nito nakita kung paanong ang malungkot na tinig nito ay salungat sa ekspresyon ng mukha nito. Tanya's expression seems a bit off. Her lips curved upward almost imperceptibly, a tiny twitch that only someone paying close attention would catch. Tanya's hands were clasped together in a show of sympathy, but her fingers were tapping an excited rhythm against her palm. The corners of her eyes crinkled, like she was fighting to contain a grin. She looked like she's happy about the situation. Hindi ito malungkot gaya ng mga sinasabi nito, mas mukhang nagdidiwang ito na nasirang relasyon ng matalik nitong kaibigan at si Morris.

Really? Ano kayang pakiramdam no’n? "Then, let’s watch tomorrow!" giit ko. Pinalis ako luha at kunot ang noong lumingon sa kaniya. His eyebrows shot up because of what I said. The expression from his eyes changed from serious to playful. He pursed his lips, trying to stifle his smile but he failed. He laughed which made me crossed my brows. "What’s funny?" naiinis kong tanong. Ewan ko ba pero naiinis ako sa ekspresyong ipinapakita niya.

I know, she's pouting while saying those words. I can't say no to her now. Nakaraan kasi ay tumanggi ako sa kaniya. I don't want to spoil her too much. Mas lumapad naman ang ngiti ko. Hindi ko namalayan na nasa tapat na pala ako sa table namin. Biglang naagaw ng pansin ko ang isang pamilyar na mukha ng lalaki. He's frowning while looking at me. Napalunok naman ako bago mabilis na umiwas ng tingin.

"That man..." Hindi ko alam pero parang may gusto siyang sabihin pero hindi niya magawang magsabi. Pabalik balik lang ang lakad niya habang paminsan minsan ay itinuturo ang librong hawak ko at sasabihin ng paulit ulit ang salitang iyon. He looks frustrated, he looks dissapointed. Halo halo ang naging expression ng mukha niya. I didn't utter a word. Hinihintay kong humupa ang kung ano mang kaguluhan na lumulukob sa kanya.

I didn't hear it clearly that's why my eyebrows furrowed. "Damn, girl." Bulong niya. He stifle a smile before he shook his head once again, he even bit his lower lip bagi muling tumingin sa akin, natatawa na. "Paano naging masama ang ugali ko? I didn't do anything," he stated before he leaned against the wall, kitang kita ko ang naghihimutok niyang muscle nang ipagkrus niya ang braso niya sa kanyang dibdib.

" Sinadyang ibahin ni Evo ang ekspresyon ng kanyang mukha. He frowned at mukha na siyang seryoso. "Ang ayaw ko pa naman sa lahat ay ginagawang biro ang mga bagay bagay." Nagitla si Karina at nakagat ang ibabang labi niya. Nakakatakot naman itong si Evo. Mukha akong lulunukin. Nakakatakot na magbiro ulit. Aniya sa sarili habang kagat kagat ang labi niya. "B-Bakit?" "Kasi, seryoso ako pagdating sa 'yo." Kumindat pa ito saka kiniliti si Karina na ni-videohan naman ng lalaking kanina pa sunod nang sunod sa kanila.

Ang ekspresyon sa kanyang mukha ay nagbago—mula sa pagiging kalmado patungo sa isang matinding determinasyon. Something is wrong. At alam niyang hindi siya basta-basta papayag na hindi siya magkaroon ng kontrol sa lahat ng nangyayari.

Hindi siya napahinto dahil sa mga nagaguwapuhang mga hitsura nito at nakalantad na mga abs kundi dahil may isa sa grupong iyon ang sumigaw sa pangalan niya. A rush of adrenaline was oddly running through her when the man walked towards her direction. Kung ilalarawan ang ekspresiyon sa mukha nito ay para itong tinuklaw ng ahas na naka–lipstick na dark red at may fake eyelashes. “Excuse me. Do I know you?” “O Bože! Mislev ... mislev deka si mrtov.” Oh my God! I thought... I thought you are dead. Dead?

He suddenly turned around with a sour look on his face. "Stop it Mira. It's annoying." Halata nga sa itsura niya na na iinis na siya pero ngiti lang ang isinagot ko sa kanya. "Masungit ka talaga noh? Sabagay halata naman sa face mo kasi palagi kang seryoso, pero it's okay gwapo ka parin." He sighed and massaged his temple. Napangiti ako ng malapad. Kahit mukhang frustrated siya ang gwapo parin.

Hindi ko mapigilang mapangiti. Sir Troy's really nice. Hindi ko akalaing magiging komportable ako sa kanya. He has this personality na hindi ko inakalang taglay niya pala. He's fun and he smiles a lot. Nahawa na nga ata ako sa pagiging palangiti niya. Narinig kong bumusina si Sir. I couldn't help but chuckle saka bumusina na rin. And I left the place with a smile.