Frowned Novels & Stories

"What's the matter? You're frowning." Kaagad na inayos ko ang ekspresyon ko bago umiling. "Nothing po," tugon ko. Alangan naman kasing aminin ko na naiinis ako, 'di ba? Ngunit sa halip na paniwalaan ang sinabi ko at magpatuloy na maglakad ay humalukipkip ito bago ako tinaasan ng kilay. "Nothing? Do you think I would buy that? I saw your expression, and I caught you glaring with a scowl on your face, Ms. Marquez."

Ang galit na reply ni franco na may kasama pang emoji na angry. Nang biglang magsalita si Marife sa harap nang pinto." Ang aga aga ' kunot na kunot yang noo mo' May problema ba honey? Yung pera mo pala nasa drawer mo na'. Bumili kana nang ano mang gusto mo mamaya,maaga kasi akong aalis ngayon.

MIKAY Panay pa rin ang pag message sa akin ni Caitlyn ng kung ano-ano, kesyo ang landi ko raw at sobrang kapal ng mukha ko, hindi ko na nga lang pinapansin dahil ayokong pumatol sa text, gusto ko harapan ng masampal ko na lang siya agad. "You're frowning again."

Ilang buwan na rin akong hindi dinaratnan at kaninang umaga pa ko tila masusuka. Gulat na gulat naman ang ekspresyon ng kanyang mukha. Pero mayamaya lang ay napalitan 'to ng tuwa at napasuntok pa sa ere. "Finally!"

he muttered with a cracked voice, saka nito inangat ang mukha. He was shedding tears. Dwight was crying.

He is now frowning, and he looks like in a foul mood. Muli niyang tiningnan si Jeffrey at nakita niya ang pagbuntong-hininga nito ng napakalalim. His frown depicts that he's not happy with the situation right now. The contempt on his eyes speaks hate and disgust. "You don't even bother to greet your grandfather?!" Biglang sumigaw ang matanda.

Pero bago ‘yun ay kumuha muna siya ng bimpo at isang maliit na palanggana na may lamang malamig na tubig. “Sir Lucas, huwag kayong malikot at pupunasan ko po kayo,” Ungol lang ang isinagot nito sa kanya. Niluwagan at tinanggal niya ang necktie nito. Inumpisan niya ring tinanggal ang butones ng polo nito hanggang sa tumambad sa kanya ang mabalahibo nitong dibdib. Dinampian niya nang malamig na bimpo ang dibdib nito. Marahan itong umungol sa ginawa niya. Kumilos ito upang tanggalin ang polo nito.

pagsuko ni Zion habang itinataas ang dalawang kamay. Nang marinig 'yon ni Luna, as a sign of victory, bigla niyang binaluktot ang kaniyang mukha at pinakulubot ang kaniyang maliit na ilong. Nanigas ako sa kinatatayuan ko sa may counter. Napalingon ako kay Zion na kasalukuyan ding ginagawa ang eksaktong facial expression na 'yon habang nakikipag-asaran sa bata. Luna wrinkles her nose exactly like Zion. Hindi ko alam kung nagkataon lang ba talaga ang lahat ng ito o sadyang binabaliw na ako ng sarili kong mga mata.

Parang naka lock na kasi ito at nasa kanya parin ang susi. Lumingo-lingo ako."I can't do that. Gusto ko sana kaso hindi ko magawa."I laughed a bet and eat my food. He frowns and shake his head like I said something funny. "The first sentence was good but the second..."He did not finish his sentence. He stoped and look at me with his unbelievable eyes. He frowned even more. I raise my brows because his now being weird. "What?"

Umiwas ako ng tingin at tinitigan ang mukha niya Magulo ang basa niyang buhok at namumutla ang kanyang mukha. I slightly feel scared because of the paleness of her lips. She looked vulnerable and sick. At hindi nakaligtas sa paningin ko ang mapula gilid ng kanyang mata at pagmumugto nito. Agad kong binalot ang kanyang katawan sa hawak na tuwalya. I saw how her delicate forehead crunched and form a deep frown.