Funny Comic Story Novels & Stories

"It's okay Ali, but don't do that again. Okay? I warned you, If you do that again you don't wanna see me angry." "Roger! I don't do that again ma'am." Sumaludo pa ito kaya mahina akong natawa at umiling pa. Nag-umpisa na kaming kumain ni Xian at nagtatawanan sa mga corny jokes niya. At dahil sa corny jokes na 'yon ay naalala ko tuloy 'yong una niyang joke sa akin. Sobrang pangit no'n at wala man lang nakakatawa sa joke niya pero para sa kaniya, iyon na ang nakakatawa joke sa lahat.

sagot niya, kaya napalunok ako. “Ah, madalas po doon yung kapatid ko. Sinusubukan niya rin po kasing gumawa ng comics,” nakangiting sabi ko. “Okay,” sagot niya, kaya napalunok ako at pasimpleng sinulyapan siya, tinitingnan kung naiirita na ba siya. Pero wala siyang reaksyon, kaya nagpatuloy ako. “May magaling raw po kasi na gumagawa ng comics doon, kaya madalas siya doon,” kwento ko pa.

Uusok na naman ang ilong niya panigurado. "Hoy! Hindi kaya. Ikaw nga itong nangyakap e hindi naman kailangan. Kinikilig ka nga kanina habang niyayakap mo ako!" Back to normal na naman kami dahil nag-iimbento na naman siya ng kuwento. "Hindi kaya ako kinilig. Kinilabutan kaya ako sa iyak mo. Umiiyak ka nalang kasi bigla-bigla. Mag-showbiz ka kaya. Samahan kita mag-audition."

Tumabi ako sakanyang umupo at nakita ko naman ang mga bata nakaupo sa sahig. Kumaway ako sakanila at ngumiti ganon din naman ang ginawa nila. Ilang minuto pa ang lumipas ay nakiusap sila kay James na mag kwento ulit. Mabuti nalang hindi ako ang pinakiusapan gosh mauubos na naman laway ko ano. "Oh, sige mag k-kwento na ako kaya makinig kayo ng mabuti okay. Ang pamagat ng kwentong ito ay Bamboo and the turtle."

Pinahid ko ang mga luha sa'king mata at lalo na ang Isang balding Sipon na kanina pa tumutulo. *Sobs* Hindi ko na napigilan na umiyak ng malakas dahil sa narinig kong kwento, Iyak lang ako ng iyak habang nagki-kwento itong taong 'to sa harap ko. Hindi ko alam pero parang gusto kong paniwalaan ang mga pinagsasabi niya. Nakakalungkot ang kwento ng buhay niya.

Palatanong ka masyado Steven. Takpan ko kaya yang bibig mo nitong dibdib este kamay ko. May malagim na kwento ang kwartong 'yan ganito kase 'yon isang araw pumasok ang napakagandang babae sa kwarto na 'yan na nag ngangalang Trixie tapos may isang matiponong lalaki rin namang pumasok doon na nag ngangalang Ken. Pag sapit ng gabi may ingay... woahh, sobrang nakakatakot na ingay, may maririnig kang humihingi ng tulong dahil sa sakit, umuungol sa sakit na pinaghalong sarap-- okay tama na yong story telling kase joke lang yon ang halay ng isip mo Trix.'

Tila ba nasa loob ito ng comedy bar at hindi niya mapigilan mapahalakhak sa joke na narinig. Nang kumalma si Amber ay agad siyang nagpunas ng butil ng luha na gumilid sa kanyang mga mata. “Sorry, I think I heard a nice joke.” Inabutan siya ni Zavian ng tubig para tuluyang mapakalma. “Are you this desperate to have me invited to your house?” Napailing si Amber. “Pay me? Ridiculous.” Agad na nanlamig ang ekspresyon ni Amber nang sabihin ang salitang ‘Ridiculous’.

"T*nga man ako, at least naiintindihan ko yung pinag-uusapan sa Oggy and the Cockroaches." I hopelessly closed my eyes at his corny joke and he laughed as hell. He is so annoying. I might choke him off anytime now I swear.

But surprisingly, nagustuhan ko ang kwento nito lalong-lalo na ang mga characters. Tulad ng sinabi ng babae kanina sa comic bookstore ay comedy nga ang genre nito. Kanina pa ako tawang-tawa sa dialogue ng male lead at female lead. Hindi lang iyon kundi maging sa pagiging kengkoy ng lalaki at pagiging asar ng babae. I love the flow of the story. Masasabi ko na magaling ang nagsulat ng kwento at napakagaling din ng pagkakaguhit.

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"