Future Self Novels & Stories

Enough about someone who doesn’t think twice before cutting me down in front of people. Maybe it’s time to choose something , someone, na hindi pwedeng basta itapon pag inconvenient. Time to focus on myself. Time to think about a future na ako ang may control. At hindi kasama si Javier doon. Not anymore.

“Bakit naman sa future pa? Ang tagal pa noon eh.” “Hello, Mr Asuncion. Nag aaral pa kaya ako, so wala pa akong pambili ng ganito. Ayaw kong humirit ng ganito kay Dad because I know that it is too much. Kaya mag iipon na muna ako., sa future na siya, future dream.” “Akala ko ba ay ako ang future mo?” napatingin tuloy ako sa kanya nang may mahimigan akong pagtatampo sa boses niya. Pero hindi ako masyadong convinced sa pagtatampo niya.

Sa huli, ang pagiging tapat sa sarili ay nagbibigay ng kalayaan kahit na may mga pakinabang at kapinsalaan. Pagdating ko sa bahay, nagmuni-muni ako sa mga nangyari. Hindi ko alam kung ano ang susunod na hakbang, ngunit sigurado akong kailangan kong magbigay ng oras sa aking sarili upang mag-isip at magplano para sa hinaharap. Ang mga nararamdaman ko para kay Sebastian ay isang hakbang patungo sa isang bagong bahagi ng aking buhay, ngunit kailangan kong maging handa para sa anumang mangyari. Pipilitin kong magpatuloy at maging handa sa mga susunod na hakbang. Sa ngayon, magpapahinga ako at maghihintay sa mga bagong pagkakataon.

But I already accept this is the reality , how can i trusted by someone if I don't trust myself. -Jandy-

Napabuga ako ng hangin dahil kahit ako kinikilabutan sa ginawa ko. “Okay, postponed na muna ang lakad natin ngayon self. Next time na lang,” kausap ko sa sarili ko dahil alam ko na babantayan pa rin niya ako kahit pa napalabas ko na siya dito sa room ko.

“Paano kung hindi mo tanggapin?” “Then may resentment ako.” Diretso. Walang sugarcoat. Masakit, pero mas malinaw. — Hindi sila nagdesisyon agad. Sa mga sumunod na araw, mas naging introspective ang usapan nila. Hindi na tungkol sa schedule. Hindi na tungkol sa pagod. Kundi tungkol sa future. “Five years from now,” sabi ni Lea isang gabi, “saan mo nakikita ang sarili mo?”

Nang makapasok ako sa opisina ay basta ko na lamang binagsak ang sarili ko sa sofa. Mariin akong pumikit dahil hanggang ngayon ay naaalala ko pa rin ang sinabi sa akin ni Jaxon. Ito ang kauna-unahang beses na hindi talaga ako nakatulog ng ayos ngayon. "You're my present and future, Stella." "My Gosh! Self huwag kang masyadong kiligin! Baka mamaya ay iba pala ang ibig sabihin ni Jaxon. Malay mo ikaw pala ang magiging future friend niya. Edi ligwak ka kaagad."

"Imposible magbago ang isang tao sa isang araw lang. Mula sa actions mo, personality lalo na ang obssesion mo lahat iyon hindi fit sa edad na meron ka." "You change at parang hindi na ikaw ang anak ko." Noong makauwi si Sebastian sa mansion agad siya na dumapa sa kama at sinubsob ang mukha sa unana. "Hindi ko na nga alam paano babaguhin ang future. Dumagdag pa sa iniisip ko kung ano nangyari sa akin. Bumalik na ako sa nakaraan, panaginip lang ba iyon or vision."

Saka yung aspeto na na-enjoy mo ba yung pagkadalaga mo. Sa may mga Jowa. Hayaan mo munang makapag-ipon si Jowa ng maayos para nga sa future. At kapag di nakapag-ipon, breakan na yan. Hahaha. Joke lang. Motivate him kung ano nga ba ang naghihintay sa future niyong dalawa. Si Jeff masipag, kahit may tricks pa ngang nalalaman. Atleast kumikilos.

“Nawawala ang anak natin. Do you think our future selves won’t be worried? Nag iisip na siguro sila ng paraan para maibalik siya sa hinaharap.” “Uhm.” naipilig ko ang aking ulo na napaisip na naman ng malalim. “Baka hindi.” Napatingin ulit siya sa akin kunot ang noo na nausisa sa nasabi ko. “Anong ibig mong sabihin?” “Malamang sinadya ng sarili natin sa hinaharap na ipadala siya dito sa atin sa kasalukuyan.” “Bakit naman natin iyon gagawin? They’re so incredibly irresponsible.” taas ang boses na sabi niya.