Novel & Cerita Future Self

“And this time, there’s no one to save him. Not his wife. Not his money. Not even his name.” Tumayo ako mula sa upuan habang bitbit pa rin ang tasa. “It’s time to move forward,” sabi ko kay Sylas. “I want to build something better now. For us. For our future.” “Then let’s do that,” sagot niya. “Together.”

Gusto kong patigilin ang oras at hindi muna pumasok sa paaralan. I am feeling faceless right now. My confidence was being eaten away by my fear and insecurities. I hope tomorrow is a good luck. Kung hindi man, kahit ang kasunod na bukas na lang o kaya ay ang kasunod pang bukas. Only one person today and one tomorrow. Please! I'm begging! |Y_S|

Kahit na laging pagod ay okay lang dahil para sa future namin ni Blake ang ginagawa ko. All of my hard work will paid off someday. Blake and I has been planning our future since he graduated from college. Hanggang ngayon ay nagta-trabaho kaming dalawa sa business ng family ko. Pero hanggang ngayong taon na lang siya since his own restaurant near in our Hotel are almost done by now.

Hindi niya daw ako masikmura. "Hah..." matabang akong tumawa sa aking sarili. "Darating din ang araw na kakainin mo lahat ng sinabi mo sa akin. That I promise." For now, ito munang exam ang pagkakaablahan ko. I have a bright future ahead of me. It's better na maaga ko itong na experience atleast next time I can rely more on myself. I know better how to read the signs. "Agnes, napatawag ka? Kamusta? Naka unli call ka ba?"

Pero hindi naniniwala si Noah, iniisip lsng nito na nagmamatigas lang siya. Tinatamad na siyang magpaliwanag ngayon. Ang mahalaga, aalis na siya sa loob ng dalawang araw, at ayaw na niyang magkaroon pa ng kahit anong gulo o hadlang. Nag-isip siya sandalit at simpleng sinabi, “Ang tao dapaty tumitingin sa future, hindi pwedeng laging nakakulong sa past, kundi paano ka makakausad sa buhay?”

Kinakabahan agad ako kahit hindi ko alam kung anong plano sa akin ng lalaking iyon at bakit ako pa ang gustong kabayaran. I’m just twenty years old, for God’s sake! Ang dami ko pang pangarap sa buhay. Gusto ko pa na bumuo ng sarili kong pamilya. Tapos masisira na lang ng basta basta dahil sa ginawa akong kabayaran ng utang. Dahil sa selfish na desisyon ng stepfather ko ay pati future ko ay wala nang kasiguraduhan.

Natigilan siya, hindi alam kung matutuwa o mabibigla. “Andrei…” Ngumiti ito, mapait. “Alam kong hindi ko na mababalik ‘yung nakaraan. Pero kung papayagan mo ako, gusto kong magsimula ulit. Hindi lang para sa atin, para sa future mo.” “Future?”

sabi naman ni Vivian na nasa tabi ng kaniyang ama. Mas lalong kumunot ang noo niya at kinabahan sa ibig nitong sabihin. "Future, Mom? I think we don't need to talk about it, 'cause we know what my future would be. Secured na ang future ko with our savings, our company," aniya. Tiningnan niya ang mga magulang na nagtataka.

Hindi ko alam kung anong mangyayari kinabukasan pero umaasa ako na maiintindihan niya ang ginawa ko. Well, hindi ko ito gagawin para lamang sa sarili ko o sa kapakanan ng anak ko. I'm also doing this for him, for Zionn. I want him to free his own self. I want him to forgive himself and learn to forget all those past memories that keeps affecting the present and the future. I want him to move forward. “Si papa po, mama?” muling tanong sa akin ni Pioneer pero agad ko itong sinenyasan na huwag maingay.