Future Self Mga Nobela at Kwento

"What I'm trying to say is, nangyari na ang nangyari. Sure, you can recall your mistakes, repent, and blame yourself or whatever self-destruction you wanted to do, pero hinding-hindi na no'n mababago iyon. But I would like it if you slowly forget it as you forgive yourself. Kasi the more na isipin mo iyon, the more na lalabo ang tingin mo sa future. If you were guilty and keep feeling guilty, you will blame yourself and tell yourself that you should've done better, and that..." She sighed and held my hands, squeezing them. "That would make your future self cry a lot. Tulad ngayon, kahapon, at noong isang araw. The present you were crying and kept blaming yours

singit naman ni Parsha. Natawa kaming lahat. Tama naman siya, ano pa’t nagsisikap ako kung yung sariling future ko hindi ko mapaghandaan. Hindi naman sa gusto kong maging makasarili, pero sa tagal ng panahon na naging selfless ako, pwede naman sigurong maging selfish rin minsan.

Gusto kong patigilin ang oras at hindi muna pumasok sa paaralan. I am feeling faceless right now. My confidence was being eaten away by my fear and insecurities. I hope tomorrow is a good luck. Kung hindi man, kahit ang kasunod na bukas na lang o kaya ay ang kasunod pang bukas. Only one person today and one tomorrow. Please! I'm begging! |Y_S|

Kahit na laging pagod ay okay lang dahil para sa future namin ni Blake ang ginagawa ko. All of my hard work will paid off someday. Blake and I has been planning our future since he graduated from college. Hanggang ngayon ay nagta-trabaho kaming dalawa sa business ng family ko. Pero hanggang ngayong taon na lang siya since his own restaurant near in our Hotel are almost done by now.

Hindi niya daw ako masikmura. "Hah..." matabang akong tumawa sa aking sarili. "Darating din ang araw na kakainin mo lahat ng sinabi mo sa akin. That I promise." For now, ito munang exam ang pagkakaablahan ko. I have a bright future ahead of me. It's better na maaga ko itong na experience atleast next time I can rely more on myself. I know better how to read the signs. "Agnes, napatawag ka? Kamusta? Naka unli call ka ba?"

Pero hindi naniniwala si Noah, iniisip lsng nito na nagmamatigas lang siya. Tinatamad na siyang magpaliwanag ngayon. Ang mahalaga, aalis na siya sa loob ng dalawang araw, at ayaw na niyang magkaroon pa ng kahit anong gulo o hadlang. Nag-isip siya sandalit at simpleng sinabi, “Ang tao dapaty tumitingin sa future, hindi pwedeng laging nakakulong sa past, kundi paano ka makakausad sa buhay?”

Kinakabahan agad ako kahit hindi ko alam kung anong plano sa akin ng lalaking iyon at bakit ako pa ang gustong kabayaran. I’m just twenty years old, for God’s sake! Ang dami ko pang pangarap sa buhay. Gusto ko pa na bumuo ng sarili kong pamilya. Tapos masisira na lang ng basta basta dahil sa ginawa akong kabayaran ng utang. Dahil sa selfish na desisyon ng stepfather ko ay pati future ko ay wala nang kasiguraduhan.

Natigilan siya, hindi alam kung matutuwa o mabibigla. “Andrei…” Ngumiti ito, mapait. “Alam kong hindi ko na mababalik ‘yung nakaraan. Pero kung papayagan mo ako, gusto kong magsimula ulit. Hindi lang para sa atin, para sa future mo.” “Future?”

Napatingin siya sa bote na nakapatong sa bedside table. Ikaw, ikaw ang magpapaalala sa akin sa reyalidad ng mundong ginagalawan ko. My reality checker.' Ang reminder niya na dapat ay pigilan ang pangangarap. Ang pagsisimula nang pagbuo ng mga pangarap sa hinaharap. Hinaharap. Future. Napakamaulap niyon para sa isang katulad niya.

Maging ang director ay nabigla rin sa balita, tuwang-tuwa pa nga sa akin dahil ako lang daw ang nakapagpapayag sa interview kay Lysander… hindi nila alam ay kumapit na ako sa kaibigan ko, salamat kay Raya at sigurado na ang promotion ko at mukhang mapapaaga pa this year na dapat ay next year pa. “Sige, palabas na ako at susunod,” saad ko at tumikhim, muling tinignan ang sariling repleksyon sa salamin at ngumiti. “Kaya mo ‘yan, Self! Para sa future, galingan mo!” Pagpapalakas ko sa sarili at nag go fight sign pa.