Future Self Novels & Stories

Pero siguro, ito nga talaga ang sinasabi nilang gulong ng palad. Minsan nasa itaas, minsan naman ay nasa ibaba – parang siklo na paulit-ulit lang na nangyayari. Then again, now I felt like the energy of the new joy is slowly approaching and it’s scary to think about it because the next one that will come is sorrow. Pero sabi nga nila, you do not focus on tomorrow – you focused more on the now because what you’ll do today will be your future.

Wala dapat makahalata ng bigat sa dibdib ko. Mrs. Cruz looks at me calmly. Observant. “Everything settled?” tanong niya. Tumango ako ng bahagya. “Yes, Tita.” She studies my face. Then she nods. “As it should be.” At that moment, ramdam ko ang tibay ng desisyong pinili ko. Tomorrow, I will walk into a future that may not have love yet… but it has direction. And a purpose bigger than heartbreak.

I didn't expect na magkaroon ng orders galing sa isang client kaya halos wala na rin akong oras para sa sarili ko. Hindi ko tuloy matukoy sa sarili ko kung mukha na ba talaga akong pera, kaya, kayod pa rin ako nang kayod. O talagang pinaghandaan ko lang ang magiging future ko, o dahil mas maganda sa pakiramdam na ang pera na hawak mo ay pinaghirapan mo talaga.

Mabuti nga at hanggang ngayon scholar pa rin ako. "Isang taon...isang taon na lang...kaya natin to self!" kausap ko ang aking sarili "... wag kang bibitaw lalaban tayo. Magtatapos ako, pagkatapos maghahanap ako ng magandang trabaho. Gagawa tayo ng bahay at lilibutin natin ang buong mundo. "O bakit? Bawal bang mangarap? Mas maganda yung may pangarap sa buhay kesa wala diba?

Kapag talaga lumapit iyan sa akin talagang sisipain ko ‘yan. “Really? How about I tell you I can gave you a billion dollars,” pansin ko ang pag smirk niya. Ha? “Ede akin-Huyyyyy..... Kahit trillion pa ibigay mo sa akin hindi ako masisilaw, sino kaba sa tingin mo?” inis akong napa tanong sa kanya. “Your Future,” anya. “HAHAHAHAHAHAHA, Bóbó ka ba? Pano ka naging future ko? Ni wala ka ngang respito! Pwede ba kong wala ka namang kailangan sa akin pwede bang pauwiin mo nalang ako?”

Ang bait ko naman siguro na tao. Kasi naman, ayoko pang ma headline kinabukasan, wala akong laban sa kanila, tanging gusto ko lang mangyari sa sarili ko ay magkaroon ng trabaho na marangal at magkapera pagkatapos ng mahabang oras sa trabaho. Konting oras nalang at mahahawakan ko na mamaya ang sahod ko.

'I need to work hard for our future....' 'for our future...for our future....' whooaahhhhhh... Tinabunan ko nalang ng unan yung mukha ko... sht..bat pa ulit ulit kong naririnig yung sinabi nya..at bat iba yung dating sakin nyon... para sa future namin...damn it... bat sigurado naba sya na kami talaga?..na ako talaga yung future nya...wtf.....

"What I'm trying to say is, nangyari na ang nangyari. Sure, you can recall your mistakes, repent, and blame yourself or whatever self-destruction you wanted to do, pero hinding-hindi na no'n mababago iyon. But I would like it if you slowly forget it as you forgive yourself. Kasi the more na isipin mo iyon, the more na lalabo ang tingin mo sa future. If you were guilty and keep feeling guilty, you will blame yourself and tell yourself that you should've done better, and that..." She sighed and held my hands, squeezing them. "That would make your future self cry a lot. Tulad ngayon, kahapon, at noong isang araw. The present you were crying and kept blaming yours

Kakakasal lang, divorce agad? Lumaki ang mga mata ko at na-realize kong anong nangyari… “F-future self?!” Ang napanood ko ay hindi tungkol sa mangyayari… kundi nangyari na! At ang Karrie na nasa kotse ngayon, ay ang future self ko! ‘Yung buong napanood ko ay tungkol sa kanya! At kababalik niya sa present ko! Lumingon ako sa paligid, “Kaya ba nandito ako imbes na sa kasal?” Nabuksan ang aking mahiwagang brain at in-accept ang katotohanan. “Oh…”

singit naman ni Parsha. Natawa kaming lahat. Tama naman siya, ano pa’t nagsisikap ako kung yung sariling future ko hindi ko mapaghandaan. Hindi naman sa gusto kong maging makasarili, pero sa tagal ng panahon na naging selfless ako, pwede naman sigurong maging selfish rin minsan.