Future Self Novels & Stories

No'ng malalaman at halata na kung anong mangyayari sa atin sa piniling daan? "It's not that we can have a sin if we choose to think for our present. Happiness is more way better than to think of negative things. So Aishia, don't be so over advance, we can't know about our future. Future means to be wrote on, while present is the chapter where we write for our past. We should think for our present more often because I do believe that every letter that we write to our present can affect to our future." Mahaba-habang sabi niya.

sabi niya. Paano niya nasasabi ang mga 'yan kung hindi niya alam ang nangyari saakin. Ang dami ko ng insecurities sa katawan ko. Iniisip ko na rin kung anong mangyayari saakin sa future dahil alam kong wala ng patutunguhan but those words make me realize na hind ko kailangan mag madali sa mga bagay-bagay. I know someday, makahanap ako magpapakita ng worth ko.

Kapag talaga lumapit iyan sa akin talagang sisipain ko ‘yan. “Really? How about I tell you I can gave you a billion dollars,” pansin ko ang pag smirk niya. Ha? “Ede akin-Huyyyyy..... Kahit trillion pa ibigay mo sa akin hindi ako masisilaw, sino kaba sa tingin mo?” inis akong napa tanong sa kanya. “Your Future,” anya. “HAHAHAHAHAHAHA, Bóbó ka ba? Pano ka naging future ko? Ni wala ka ngang respito! Pwede ba kong wala ka namang kailangan sa akin pwede bang pauwiin mo nalang ako?”

“And this time, there’s no one to save him. Not his wife. Not his money. Not even his name.” Tumayo ako mula sa upuan habang bitbit pa rin ang tasa. “It’s time to move forward,” sabi ko kay Sylas. “I want to build something better now. For us. For our future.” “Then let’s do that,” sagot niya. “Together.”

“Oo tama ka nga siguro. Buti ka pa kahit papaano may kasama ka pa sa buhay eh. Hindi mo kasi danas na tumayo sa sariling paa at maghanap ng mapagkakakitaan para sa sarili mo dahil mag-isa ka lang.” “Sige lang. Isipin mo na lahat ng gusto mong isipin sa akin.” Umalis na ako pagkatapos kong masabi iyon at tumakbo papunta sa kuwarto ko. Napakasakit na sabihan ka ng mukhang pera pero gusto mo lang naman talagang maghanap ng pera para sa sarili mo. Tipong iniisip mo ang kinabukasan mo pero ang ibang tao ay iniisip ang kabaliktaran no'n. Kung hindi ko kailangan ng pera matagal na akong umalis dito at hindi magtiis sa ugali niya.

alala niyang haplos sa braso nito. Sigurado niyang maaaring magalit nanaman ang ama nito sa oras na hindi ito makita. "Oh, we have different schedule today, so I have plenty of time, papatunaw muna ako." Ngising haplos na lamang nito sa sariling tiyan.

I didn't expect na magkaroon ng orders galing sa isang client kaya halos wala na rin akong oras para sa sarili ko. Hindi ko tuloy matukoy sa sarili ko kung mukha na ba talaga akong pera, kaya, kayod pa rin ako nang kayod. O talagang pinaghandaan ko lang ang magiging future ko, o dahil mas maganda sa pakiramdam na ang pera na hawak mo ay pinaghirapan mo talaga.

May mga araw na halos ayaw ko nang kumain sa labas para lang may maitabi ako at maidagdag sa ipon ko. May mga araw na pagod na pagod na ako pagkatapos ng trabaho pero pumapasok pa rin ako kinabukasan. Lahat ng iyon—para sa tuition ko. Para sa future ko. Para kahit kaunti lang, may sarili akong pera. Pero ngayon… Wala na. Kinuha nila. At wala akong nagawa. Napayakap ako sa sarili ko.

Ang bait ko naman siguro na tao. Kasi naman, ayoko pang ma headline kinabukasan, wala akong laban sa kanila, tanging gusto ko lang mangyari sa sarili ko ay magkaroon ng trabaho na marangal at magkapera pagkatapos ng mahabang oras sa trabaho. Konting oras nalang at mahahawakan ko na mamaya ang sahod ko.

'I need to work hard for our future....' 'for our future...for our future....' whooaahhhhhh... Tinabunan ko nalang ng unan yung mukha ko... sht..bat pa ulit ulit kong naririnig yung sinabi nya..at bat iba yung dating sakin nyon... para sa future namin...damn it... bat sigurado naba sya na kami talaga?..na ako talaga yung future nya...wtf.....