Future Self Novels & Stories

sabi niya. Paano niya nasasabi ang mga 'yan kung hindi niya alam ang nangyari saakin. Ang dami ko ng insecurities sa katawan ko. Iniisip ko na rin kung anong mangyayari saakin sa future dahil alam kong wala ng patutunguhan but those words make me realize na hind ko kailangan mag madali sa mga bagay-bagay. I know someday, makahanap ako magpapakita ng worth ko.

He cleared his throat. "So, how do you see yourself few years from now?" he shifted the topic again. "Dami mong baon, ah?" He chuckled. "Answer it, please." "Oo na, eto na. Of course, after I graduated, I'd do all the way to become a CPA then apply in a company." He glanced at me. "Ako, 'di mo tatanungin?" "Ano'ng sa'yo kung ganoon?" "Ako kasi nakikita ko na future natin."

"Bye po. Una na ako" Dali-dali akong nakipagsiksikan sa ibang pasahero at walang lingon sa kanila. Bastos man pero aanhin ko yan kung hindi ako makakarating sa destinasyon ko sa tamang oras? Future ko ang nakasalalay dito. Hindi ko alam kung nasa Upper Class ba ang future ako o nasa Lower Class pa rin. Dapat before mag-end ang year, may trabaho na ako. That's my goal. Aja!

Naiintindihan ko naman ito, talagang sinasadya ko lang hindi ipasa dahil nga sa teacher na 'yon. Well, hindi ko naman mapipigilan ang mga mangyayari sa future. Isa lang akong hamak na dalaga at walang pera sa panahong ito. Hindi ako makakatulong para pigilan ang mga iniuutos ng mga Español. I wonder what will happen tomorrow.

Basta nararamdaman ko lang ay naroon ako, ginagawa ko ang bagay na masaya ako at feeling ko naroon ang buhay. "Actually... hindi rin ako sigurado kung kailan. Wala akong alam pa sa ngayon pero siguro sa susunod na limang taon, nararamdaman ko ay may narating na ako sa buhay, pangarap ko ring magkaroon ng sarili kong brand at sana sa susunod na limang taon ay akin itong makamit," sinabi ko puno ng pangarap, passion, at pagmamahal.

And only Weston can do that. Sa tingin ko unti-unti na akong nasasanay sa presensya niya, pero minsan gusto kong sapukin ang sarili dahil may pagkakataon na naiinis ako sa kanya. Naiinis kapag naiisip ko 'yong mga bagay na pwedeng mangyari in the future. Nagiging paranoid and overthinker na naman ako. I badly wanted to enjoy this but my mind wouldn't let me. May pumipigil. Hindi natatapos ang araw na wala akong naiisip.

"Oh come on Stell. Don't be like that to me." Ang hirap naman kasi ng ganoon 'di ba? Baka ano pa ang isipin ng iba! Kaya ko naman talaga bumili ng sarili kong sasakyan galing sa trabaho ko pero hindi 'yan ang priority ko ngayon. May lupa pa akong tutubusin sa kanya. "Why? I work hard for my future. You are my future so I work hard for you, babe." "I can afford." Matigas na sabi ko.

“Kailangan mong ibaon sa limot ang lalaking 'yon. Just let him go and move forward!” “I will do it for not myself. I'll do it for my future!”

“Oo tama ka nga siguro. Buti ka pa kahit papaano may kasama ka pa sa buhay eh. Hindi mo kasi danas na tumayo sa sariling paa at maghanap ng mapagkakakitaan para sa sarili mo dahil mag-isa ka lang.” “Sige lang. Isipin mo na lahat ng gusto mong isipin sa akin.” Umalis na ako pagkatapos kong masabi iyon at tumakbo papunta sa kuwarto ko. Napakasakit na sabihan ka ng mukhang pera pero gusto mo lang naman talagang maghanap ng pera para sa sarili mo. Tipong iniisip mo ang kinabukasan mo pero ang ibang tao ay iniisip ang kabaliktaran no'n. Kung hindi ko kailangan ng pera matagal na akong umalis dito at hindi magtiis sa ugali niya.

Tusok na lang nito sa kanyang tagiliran na naging dahilan para mapahagikgik siya. Sa isip-isip niya ay wala rin naman sigurong masama kung pagbibigyan niyang muli ang dating kasintahan. Humingi na rin naman ito ng paumanhin at alam niya sa sarili na nagsisisi na naman ito sa mga ginawa. ***** "Ate, baka gusto niyo po mag apply ng internet, mura lang po." Abot niya ng pampleta sa isang dumadaan pero wala itong naging pag-tugon at nilampasan lang siya.