Future Self Novels & Stories

"You should focus on your future." Ramdam kong hindi niya direktang sinasabi. Pero malinaw ang ibig niyang ipahiwatig. Hindi ako kasama sa future na iyon. Hindi ako sapat. Hindi ako karapat-dapat. Hindi ako nababagay. Tahimik akong ngumiti. Ngunit sa loob-loob ko ay parang may unti-unting nadudurog. Nang matapos ang hapunan ay agad akong nagpaalam.

Walang araw na hindi ako lumuluha. Kaya sana, sana sa susunod kong buhay hindi na ganito ang sitwasyon ko. Or maybe, if multiverse really exist I hope my other self is happy. I hope she's contected and she's living her life to the fullest unlike me. Sana kahit siya na lang masaya. I hope she's a nurse now. And already planning to study he doctorate which I also dreamt.

Napatingin siya sa bote na nakapatong sa bedside table. Ikaw, ikaw ang magpapaalala sa akin sa reyalidad ng mundong ginagalawan ko. My reality checker.' Ang reminder niya na dapat ay pigilan ang pangangarap. Ang pagsisimula nang pagbuo ng mga pangarap sa hinaharap. Hinaharap. Future. Napakamaulap niyon para sa isang katulad niya.

Maging ang director ay nabigla rin sa balita, tuwang-tuwa pa nga sa akin dahil ako lang daw ang nakapagpapayag sa interview kay Lysander… hindi nila alam ay kumapit na ako sa kaibigan ko, salamat kay Raya at sigurado na ang promotion ko at mukhang mapapaaga pa this year na dapat ay next year pa. “Sige, palabas na ako at susunod,” saad ko at tumikhim, muling tinignan ang sariling repleksyon sa salamin at ngumiti. “Kaya mo ‘yan, Self! Para sa future, galingan mo!” Pagpapalakas ko sa sarili at nag go fight sign pa.

Yung mga pangarap na hindi naman pala totoo. Hindi ko alam kung anong naghihintay sa akin sa susunod. Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang mga mangyayari pagkatapos nito. Pero isang bagay ang sigurado… Hindi na ako babalik sa dating ako. Hindi na ako magiging mahina. Hindi na ako papayag na yurakan ulit. Kasi simula ngayon… ako na ang pipili. Para sa sarili ko.

Nawawalan ako ng pangarap. Kilala ko ang sarili ko. Alam ko na ako ‘yung klase ng tao na planado ang gagawin sa hinaharap. Hindi ako kailanman nagkaroon ng problema sa pagpa-plano kung ano ang gagawin ko. Nakikita ko pa ang sarili ko noon na masayang nabubuhay sa trabaho na meron ako. Ngunit ngayon? Parang naging blangko ang utak ko. Hindi ko na makita ang sarili ko na may patutunguhan sa hinaharap. Parang namatay ang ilaw sa loob ko na nagtutulak sa akin para kumapit kahit papaano.

Sa apat na taon na iyon, hinanda ko ang sarili ko upang makamit ang pinapangarap ko. I will be an actress that everyone will be proud of. And everyone will never forget my name no matter time has pass by. I promise that to myself. "I still have works to do so I'll leave first. Feel free to roam around the company. You are a part of this now."

" naku, ganun ba? Ok lang wag mo akong intindihin. Diba nga sabi mo para sa future natin kaya ginagawa mo ang mga ito." Sinasakyan ko nalang ang sinasabi niya. Future! Future! ano pa bang future ang gusto niya? Tss, sa antas ng kinikita niya ngayon ay sobra-sobra na iyon para sa future namin. Ang sabihin na masyado lang siyang ganid! " yes, babe. Salamat at na intindihan mo ako. Anyway, i have to go. Pipilitin ko nalang makauwi pa ng maaga pa mamaya. See you later, babe!"

Pero he just let me do what I want in the end. While si Angel? Hayun, ilang araw ko din ipinaliwanag sa kanya yung pakiramdam ko, sabi niya I am throwing away my future sa ginagawa ko! I know I am being selfish, iniisip ko lang yung posibleng mararanasan ko pero I have my own reason, each of us have different point of views, kaya masisi niyo ba ako? I'm maybe selfish or kung anong gusto niyong itawag sa akin.

"Maniniwala ka ba kung... Nakakulong ako ngayon sa hinaharap?" Bata naman s'ya, alam kong makakapaglabas ako ng aking nararamdaman. "Po?" Napatingin s'ya sa akin at mukhang nagugulumihanan. "Sabi ni nanay, okay na ho yung mastuck sa future kaysa sa past." Kumunot ang aking noo. Ano ba ang tinutukoy n'ya? "Ano bang ibig mong--"