Novel & Cerita Dear Future Self Letter

"If I didn't care, I wouldn't call whenever I get the chance." Tahimik akong nakinig. "If I didn't care, I wouldn't be planning my future with you." Mabilis akong napadilat. "What?" Napatawa siya "You heard me." "Liam." "I'm serious." Parang lalo pang bumilis ang tibok ng puso ko. Future. Hindi biro ang salitang iyon. Lalo na para sa isang taong hindi naman sanay mangako nang basta-basta.

"Anyone else in the class who's not interested in my lesson just like her? You can get out of my class; I don't waste my time teaching someone who's not into learning. It's like forcing a dog to read." Tumawa sila sa huli niyang sinabi. Hindi ako nagsalita, kahit gusto ko siyang sagutin. Baka ibagsak niya si Soledad kapag binara ko siya ngayon. I know him; he's capable of ruining someone's future. Itinago ko ang dalawa kong kamay sa ilalim ng desk at kumuyom para pigilan ang sarili ko. Halos mapunit ang paldang suot ko sa sobrang higpit ng hawak ko do'n. "Don't be confident that your parents can support all your needs and caprices because, at the end of the day, life is about you. You should

Kapag talaga lumapit iyan sa akin talagang sisipain ko ‘yan. “Really? How about I tell you I can gave you a billion dollars,” pansin ko ang pag smirk niya. Ha? “Ede akin-Huyyyyy..... Kahit trillion pa ibigay mo sa akin hindi ako masisilaw, sino kaba sa tingin mo?” inis akong napa tanong sa kanya. “Your Future,” anya. “HAHAHAHAHAHAHA, Bóbó ka ba? Pano ka naging future ko? Ni wala ka ngang respito! Pwede ba kong wala ka namang kailangan sa akin pwede bang pauwiin mo nalang ako?”

Kaagad akong umalis bago pa niya ako mapansin. ******* Ilang oras na akong nakatingin sa salamin. Nakatingin ako sa sarili ko. Ngayong gabi ay launching at company party. Napatingin ako sa envelop na nasa harapan ko. Resignation letter ko na ibibigay ko mamaya kay Timothy. Pinag-isipan ko ito mabuti kagabi at handa na akong magresign sa company niya. “Kaya mo ito,” kausap ko sa sarili ko.

Inunahan na naman ako ng luha ko. “Pwede kang lumapit sa akin noon. Noon pa man, alam ko nang may future kang bata ka. Matalino, mabait at alam mo kung anong direksyon ang patutunguhan mo. May pangarap ang mga mata mo.”

“Bakit naman sa future pa? Ang tagal pa noon eh.” “Hello, Mr Asuncion. Nag aaral pa kaya ako, so wala pa akong pambili ng ganito. Ayaw kong humirit ng ganito kay Dad because I know that it is too much. Kaya mag iipon na muna ako., sa future na siya, future dream.” “Akala ko ba ay ako ang future mo?” napatingin tuloy ako sa kanya nang may mahimigan akong pagtatampo sa boses niya. Pero hindi ako masyadong convinced sa pagtatampo niya.

agad naman nitong pinutol ang sasabihin ko, gamit ang hintuturo nito. "Lyka, ngayon kapa ba, mag aayaw? Ngayon lang ako hihingi sayo ng pabor Please anak gawin mo ito para sa sarili mo, para sa future mo, makakatulong sayo ito. Tsaka isapa kung hindi mo tatangapin yan. Wala kanang ibang choice kundi mag trabaho sa sarili nating kompanya." hindi na ako nakipag talastasan kay dad, alam ko namang ngayong araw ay talo ako, pero wag nilang expikin na magagawa ko nga ng maayos ang trabaho ko.

Sa apat na taon na iyon, hinanda ko ang sarili ko upang makamit ang pinapangarap ko. I will be an actress that everyone will be proud of. And everyone will never forget my name no matter time has pass by. I promise that to myself. "I still have works to do so I'll leave first. Feel free to roam around the company. You are a part of this now."

I marvel at what a beautiful and kind little person you will be in the future. I will always be here for you baby. Mama will never leave you. One day you will you will see that many people in this world are not kind and that many more are selfish. But I want you to be different, love. Be strong. I will always have your back. Don't ever let anyone tell you that you are not worthy. You are more than worthy and deserving of this life.

Napatahimik ako. Tinuro niya ang mesa. May folder doon — black leather, makapal, embossed pa ang pangalan ko sa cover. “What’s this?” tanong ko, maingat ang boses. “Your future.” sagot niya, diretso. Napailing ako. “Grabe, pwede bang less dramatic?” Lumapit siya. Agad nagbago ang hangin — parang biglang lumiit ‘yung mundo.