روايات وقصص ضمن Gamot Para Sa Sakit Ng Ulo

Umatras naman ang babae at marahan na tumango. “Ito, may gamot ka rito para sa sakit ng ulo at pananakit ng puson. Kumain ka bago ka uminom ng gamot. Ibalik mo na lang ang tray sa may pinto para makolekta ng katulong.”

CHAPTER 59: GAMOT Halos hindi ako nakatulog kagabi kaya nang gisingin na ako ni Dessa para magbunot na naman ng damo sa malawak na Garden ay sobrang sakit ang ulo ko. Damang dama ko ang pintig ng ugat sa sensitido ko!

Gigi POV Kinabukasan…. “Sakit ng ulo ko!” Ramdam ko na agad ang pamimigat ng ulo ko kahit di pa man ako ganap na nakakamulat. Ang sakit dahil parang may martilyong bumabayo sa loob. Nakadagdag pa ang sikat ng araw na tumatagos mula sa bintana at tumatama sa aking mukha kaya napahawak ako sa aking sintido.

Pakamot-kamot naman ito ng ulo habang papaalis. Sinimulan n'ya na ang pag- gamot sa kasintahan. Napangiwi naman ito habang nasasagi ng bulak na may gamot ang mga sugat. "Kunting tiis lang babe, madali lang to, ikaw naman kasi bakit hindi ka lumaban? Ano may tama ka ba sa katawan? Kailangan natin agad na e cold compress yan para hindi mamaga," tanong n'ya rito.

Ang tanging paraan lang para maibsan ang sintomas ay ang pag-inom ng gamot. Pero habang lumilipas ang panahon, hindi lamang hindi bumuti ang sakit ng ulo ni David, lalo pa itong lumala at mas madalas ang pag-atake. Ilang taon na ang nakalipas, humingi ang matandang ginang ng isang rosaryo ng pinagpalang mga butil mula sa Buddhist. Ginawa ito sa magandang kahoy at inilubog sa gamot nang ilang araw. Pinagsama pa ito sa gamot na inireseta ni Dr. Benedict kaya napakabisa nito.

Nang pumunta si Carlo sa drawer niya upang kumuha sana ng panlunas sa sakit ng ulo, napabuntong hininga siya ng makitang wala na pala itong laman. Nagbukas si Carlo ng panibagong bote ng gamot. Napansin niyang sa nakaraang dalawang taon, palala ng palala ang sakit ng ulo niya, halos umaasa na lamang siya sa mga gamot para maibsan ang matinding sakit. Makalipas ang sampung minuto, ay hindi parin mawala ang sakit ng ulo niya. Ngayon, kahit pa ang pampaibsan ng sakit ay hindi na ito umi-epekto sa kanya.

"You need to eat para mainum mo ang gamot para sa mga sugat mo. At nalagyan mo na ba ng mga ointment ang mga gasgas sa mga paa mo?" "Nalagyan ko na ng ointment ang mga pasa ko." sagot ko kahit na ang totoo ay nakalimutan ko na nga kung hindi niya pinaalala. "Kung ganun, bumaba ka na muna para kumain. Huwag matigas ang ulo mo. Kailangan mong kumain at huwag magpapalipas ng gutom para palagi kang maging malusog."

So paano itong chocolate cake at caramel macchiato ko? "May first aid kit po sila rito kaya nakahingi po ako ng gamot para sa sakit ng ulo." aniya na parang isang nurse na nag-aasikaso sa'kin. Itinabi niya ang inorder ko at inilapag sa harapan ko ang kaniyang inorder. "After niyo pong kainin ang pandesal at uminom ng gatas, pwede niyo na pong inumin ang gamot." nakangiting aniya. Parehas kami ni Lorie na hindi makapagsalita at nangangapa.

KASALUKUYANG nagpapahinga si Mirko dahil sumasakit ang ulo niya kanina, mabuti na lamang at may gamot siya na pain reliever. Madalas ang pananakit ng ulo niya dahil meron siyang matinding memory loss. ‘Nung araw na magkaroon ng gulo sa Cole Club at madamay siya sa gulong iyon, nagkaroon ng matinding damage ang ulo niya at halos isang taon siya sa US upang doon magpagaling.

“Maaari. May naalala ka ba sa mga nangyari?” Ngumiti si Ymar na ikinagulo naman ng doktor. “Kung tutulungan mo, dok makaalala.” “Of course, tutulungan kita, pero kailangan mong uminom ng gamot para mawala ‘yang sakit ng ulo mo. I will prescribe a medicine para mawa—” “Para hindi ako makaalala?” putol ni Ymar.