Gamot Sa Laso Mga Nobela at Kwento

Giit ni Gamon. "Paumanhin Heneral pero nagkakamali ka ng iniisip," Muling sabi ni Cloud, "Gusto naming tumulong para matulungan nyo rin kami. Hindi namin magagalaw ang tatlo kung na sa likuran sila ng bagong Hari." Tumahimik si Gamon. Mukhang napapaisip ito sa pinupunto ni Cloud. "Maaari kayong sumama sa digmaan pero maiiwan ang mga babae," Sambit ni Rayos.

tagos sa pusong sabi ni Lolo H na nginatihan ko lang ng ngiti at nag patuloy na kami sa paglakad. Halos hindi ko mapigilan ang pagkawala ng mga luha ko siguro kung hindi waterproof ito nag latite na ang mukha ko. Konti na lang malapit na ako kay Hayes kita ko ang pag punas nito ng luha sa mga mata. Halata na tin ang pamumula noon napangiti naman ako dahil alam ko ang pakiramdam n’ya. Nung nakita kita sa tagpuan ni bathala

YIEL AMARO Malalim na ang gabi at ramdam na ramdam ko ang lamig ng simoy ng hangin na siyang humahapyas sa aking balat. Mabigat akong napabuntung hininga kasabay ng pag-angat tingin sa kalangitan. Nagniningning, nagkikislapan ang mga bituin sa langit, tila buhay na buhay ang mga ito. Samantalang ang mga mata ko na siyang nakapukaw sa kawalan ay punong-puno ng kalungkutan, poot at hinanakit. Saksi ang buwan at mga bituin sa langit kung gaano kawalang buhay ang aking mga mata.

Umayos ka Lemon! "Hindi pa ako inaantok at pagod," sabi ko agad. Bahagya siyang natawa at napailing. "Wala ka talagang kapaguran. Sige na nga," aniya dahilan para lalo akong maexcite. Maaliwalas ang gabi, maraming star at may moon pa rin naman pero hindi na full. Sumakay kami sa kabayo. Tig-isa kami. Gamit ko iyong kabayo ng karwahe. Kay Lino naman ang iyong puting kabayo na hindi ko alam kung saan niya nakuha. Baka bumili siya rito? Mukhang mayaman siya e.

“Shiro, we can make it. Get rid of all your worries and focus on the bomb.” Pinunasan ko ang tumulong luha sa aking mga mata at pinagmasdan ulit ang bomba. What should I cut next? blue, red, and black. Ano ang naka konekta sa mga ito? Akma kong gugupit ang itim ngunit biglang tumawa ang lalaki.

bigkas nito. Napalabi siya at magsasalita pa sana ngunit inalis na nito ang kamay na nakatakip sa mga mata niya. Namilog ang mga mata niya at napatakip sa bibig matapos makitang nakaayos ang buong paligid ng swimming pool. Puno ng lobo na iba't ibang kulay at bulaklak. Pati ang tubig ng swimming pool ay puno ng petals ng red roses. "Welcome back, Bea! And Congratulations!" sigaw ng mga naroon.

Kumaway lang ito bago tumalon sa ibaba ulit naiiling na lang ako may ugaling immature/mature ang pamangkin ko kapag tinotopak. May tinulak pa akong katulong ng susugurin ako mula sa inuupuan kong grills. Duguan na ako at kumikirot na ang mga sugat nasa buong katawan ko tinali ng pamangkin ko sa katawan namin ang suot nito. "Kailangan ka ng madala sa hospital mauubusan ka ng dugo," wika sa akin ng pamangkin ko alam ko naman 'yon nahihilo na rin ako.

“Paanong nagkaroon ng bulaklak dito? Sa ilang taon ko rito sa loob ng salamin ay ni minsan walang senyales na mabubuhay ang kahit puno rito.” “Nang bumaba ako kanina ay naamoy ko ang mahalimuyak na bango kaya sinundan ko tapos ito ang nakita ko. Hindi ko rin alam kung bakit nagkaroon ng buhay ang rosas dito. But look,” wika ko at itinuro ko ang talulot ‘nun. “It was like it was made of blood.”

Kaya napalunok na lamang ako, at nakatitig sa kaniya. Hindi naman maasim ‘yon. Hindi rin matamis, at hindi rin maalat. Kung tutuusin ay naglalaban ang mga lasa no’n. Kaya hindi ko maiwasang makaramdam ng kaba. Alam ko namang maarte ang dila ko, pero paano kung mas maarte naman ang dila ni Helios? “Okay lang ba ang lasa?” Adobo pa lang ang naluluto ko, pero halos hindi na ako mapakali. Kaya minabuti ko na lamang hinaan ang apoy nang lumambot naman ang karne ng baboy.

Eksaktong alas dose, tumunog ang kampanilya kasabay ng orasan. May mga butil ng luha sa gilid ng kanyang mga mata, habang ang mapupula niyang mata ay nakatutok sa labas ng floor-to-ceiling windows. Doon, sa kalangitan, sumabog ang malalaking fireworks—makulay at nakasisilaw. Sa ilalim ng nakasisilaw na liwanag ng paputok, bumagay sa kanya ang pulang kulay ng gabi—isang imahe na hindi kayang pantayan ng kahit anong tanawin.