Gamot Sa Sipon Ng Bata Syrup Novels & Stories

Masungit na sabi ni Gia kaya napabaling ang tingin ko sa kanya. Ngumiti naman ako kahit sinungitan na naman ako ng mukhang manikang bata na ito. “Yes, para mas gumaling ka na.” Ngumiwi siya ng makita sa aking kamay ang gamot niya. Umupo ako sa kama, nakatitig lang naman sa aking ginagawa ang bata. Binuksan ko ang bote at dahan dahan nilagyan ng gamot ang kutsara tapos nilapit sa bibig niya ang kutsara. Wala naman siyang nagawa kung hindi inumin ang gamot. Napangiwi naman ito kaya mabilis kong kinuha ang tubig sa side table at inabot sa kanya.

sabi naman nito. "Inom ka po ng gamot para hindi na po lalala. Gano'n po kasi ginagawa ni Mommy sa amin. Kapag inuubo na po kami, papainumin na po niya kami ng gamot. Gagaling po kami agad," sabi ni Alodia dito. Nginitian naman ni Seven ng masuyo ang bata. "I will," wika nito. "Here pala," mayamaya ay wika ng Mommy ni Alodia. Nang ibalik niya ang tingin dito ay nakita niyang inaabot nito ang hawak nitong tupperware ng may laman na spaghetti

Napapitlag ako sa salitang ‘but. “May trace ng synthetic compound sa bloodstream ng bata. We identified it as a form of Myelosuppressant. It’s a drug designed to suppress bone marrow activity—commonly used for chemotherapy patients to slow cell production.” Napamaang ako. “Hindi naman po cancer patient ang anak ko…”

Ngumiti rin siya, ngunit sa loob ay ramdam ang kabang kumakain sa kanyang dibdib. "Pwede ba kitang bigyan ng juice? Meron akong biniling special apple juice para sa mga bata. Gusto mo?" Lumapit ang assistant ni Adrian at nag-abot ng tetra pack na apple juice, pero may straw ito na sadyang sterilized para makuha ang laway. "Gusto ko po ‘yan!" masayang palatak ng bata. Habang umiinom ang bata, napansin ni Adrian ang kinis ng pisngi nito. Ang pagkakahawig ng mga labi kay Jasmine.

Nang makita ang pagtanggi niya, naguguluhang tumingin ang bata sa kanya. Pilitan siyang ngumiti at ipinaliwanag sa bata, "Malamig ang tubig. Gusto ni Tita ng mainit na tubig, at hindi ko na kailangang uminom ng gamot para sa hangover." Hindi alam ng bata ang mga ganitong bagay, kaya tumango ito nang masunurin, ibinalik ang gamot para sa hangover, maingat na bumaba ng kama, at kumuha ng mainit na tubig.

Isang nagbabagang galit ang nagliliyab sa kanyang mga mata. "Simula sa umpisa, alam mong hindi mabubuhay ang bata sa sinapupunan mo. Sinadya mong gamitin ang bata kapalit ng sangkap para sa paggawa ng AXP69 anti-toxoid reagent na nasa sa'kin!

"Ma'am Mari!" May isa na namang bata ang isinugod. Tatlong taong gulang at walang tigil ang pagsusuka. Mabilis niyang sinuri ang bata. Habang ginagawa iyon, tahimik namang naghalo si Mikael ng oral rehydration solution. "Ako na."

"No you don't!" Sa sobrang galit, nakalimutan ko ang takot. Hinablot ko ang malaking squeeze bottle ng industrial-strength caramel syrup, yung sobrang lapot at sobrang init dahil galing sa napanis na batch sa burner. Gamit ang buong pwersa ng braso ko, ini-spray ko ito sa threshold ng bintana.

"Huwag kang matakot. Lalabanan natin ang mga bad germs na iyan. Hindi pababayaan ni Daddy na masaktan ka." Nang makabalik si Celestine dala ang palanggana at mga bimpo, nakita niya kung paano naging isang ganap na nars at doktor si Zeno. Hindi na ito nag-abala pang tumawag ng mga katulong. Si Zeno mismo ang nagpigang ng mga bimpo. Maingat at puno ng pagmamahal niyang pinunasan ang mukha, leeg, at braso ni Zion para ibaba ang temperatura nito. Siya mismo ang nagpainom ng gamot, inaalo ang bata nang idura nito ang mapait na syrup, hanggang sa tuluyang malunok ito ni Zion. Alas-dos ng madaling araw.

Nang makita ni Sabrina na malayo na ang mga bata, nagtanong siya, "Ilan na ang ngipin ni Ricky ngayon?" "Apat. Ikaw, ilan na?" tanong ni Jane. "Dalawa," sabi ni Sabrina na may ngiti. "Ilan na ang supplement na kinakain niya ngayon?" "Isang pula ng itlog, pero kailangan mong haluan ng kumukulong tubig. Kung hindi, mabubulunan siya." sabi ni Jane na may karanasan.