Gardener Quotes Novels & Stories

Hindi niya iyon napansin kahapon. O baka hindi lang niya tiningnan. Ngumiti siya nang bahagya. May mga bagay na lumalaki kahit hindi mo bantayan araw-araw. — Lumabas si Clara, dala ang dalawang tasa ng kape. “Gardening again?” biro nito. “Just checking,” sagot niya. Inabot nito ang isang tasa at tumabi sa kanya.

Nagpapasalamat ako at hindi gaano maaraw sa parte na iyon na lugar sa mga oras na iyon. I didn't really mind Ashton at that time. Hindi ko ito iniintindi dahil mas gusto kong nakatuon ang atensyon ko sa paghahalaman. Kung may sasabihin man siya ay tango at pag-iling lang ang tugon ko. Ngunit determinado talaga ang pagpapapansin nito, ramdam ko iyon. "Pwede tayong mag hire ng hardenero sa mga oras na ito para ayusin at pagandahin ang buong garden set na ito," wika nito sa katahimikan.

Walang nag-aakala na kayang gumawa ni elaine ng isang malaki at magandang vegetable garden sa kanyang bakuran, marahil ay naggugol siya ng maraming oras para alagaan ito. Ang kaibigan na bumili ng isang mansyon, na may maliit na lupain, at nagtanim ng maliit na uri ng mga gulay, ay nag-comment nang naiinggit, “Wow, Elaine, sobrang galing mo! Sobrang dami ng uri ng gulay mo sa hardin mo. Pero, hindi pa ako nakakakita ng taong nagtatanim ng napakaraming gulay sa bakuran nila! Ninakaw mo ba ang mga halaman na iyan sa iba, kinunan ito ng litrato, at nagpanggap na sa’yo ito? Nagsisinungaling ka ba sa amin?” “Letse!” Umupo nang tuwid si Elaine sa inis nang makita niya ang comment.

Nakakabawas ng stress ang magandang paligid para sa kanya lalo na kapag berdeng mga dahon at ibat ibang kulay ng mga bulaklak ang sasalubong sa 'yo sa umaga. "Hindi niyo naman ho kailangang tumulong, Sir. Kaya na ho namin ito!" wika naman ng gardener nila na si Mang Goyo. Ngumiti lang ng tipid si Grayson. "Ayos lang. I just want to try how it feels like to do this. Mahirap pala."

“Of course, I’m serious! He’s not just any gardener, okay? He’s got this rugged look, ‘yung tipong parang sa mga romance novel. You know, ‘yung matipuno, medyo sun-kissed ‘yung balat at kapag pinagmamasdan mo siyang nagtatrabaho, parang scene straight out of a movie.” Napalakas ng tawa si Danica habang tinatapik pa ang mesa sa sobrang saya niya sa narinig. “Oh my gosh, this is priceless! So, you’re saying you’re fantasizing about... a gardener. Like, seriously, Caline? Don’t tell me you’re planning to date him?” “Who knows?” biro ko, pero deep inside, curious ako. “I mean, just because he’s a gardener doesn’t mean he’s not hot.”

"So, how did you make this land so beautiful?" Humarap siya sa akin at napangiti. "Hindi mo malalaman ang sagot kung hindi mo susubukan!" Aniya sabay hagis sa akin ng pala at buti na lang ay nasalo ko ito. Nagsimula nang magbigay sa akin ng instructions si Lola Athena. Awtomatikong nanigas ang aking katawan ng mga marinig ang mga iyon. Sabi pa niya, I have to indulge the art of gardening pero knowing my hands will be getting so much dirt and my back might get hurt, it's not an art for me. This is uglier than washing plates!

Kaya nag-presinta na lang siyang magdilig sa garden. The garden was huge and different flowers sprawled in there. Naka-landscape iyon kaya para siyang nasa paraiso habang may fountain na naroon. Hindi niya namalayan ang pagtakbo ng oras kung hindi lang siya nilapitan ng hardinero. “Ineng, tama na iyan. Hindi magandang lunurin sa tubig ang ibang halaman.” Magiliw na wika ng may katandaang lalaki.

Hindi muna ako nagsalita at hinintay lang siyang ipagpatuloy kung ano man ang sasabihin niya. "Sometimes wala ako rito, and also I am a very busy person. I can't take care this garden all the time. Si Manang naman na nagdidilig dito, matanda na rin. Gusto kong mabawasan trabaho niya. I also see how you talk to this flowers, the way how you touch them. I already know you can take care of them." "Paano yung rules mo?" Bumuntong hininga siya bago magsalita. "Rules is a rules but you are the one who allowed to enter this garden." Napatango ako sa sinabi niya. Madali lang 'yan sa'kin. Easy peasy.

Chapter Nine Ang bawat hakbang ko patungo sa garden ay tila paglalakad patungo sa sarili kong bitayan. Bitbit ko ang tray ng tsaa, ang mga porselanang tasa ay nagkakalog sa bawat panginginig ng aking mga kamay. Sa ilalim ng tirik na araw, ang garden ng mga Zaviere ay mukhang paraiso, pero para sa akin, isa itong entablado ng kahihiyan.

“It will take time, but if we care for them every day, they will grow beautifully. Just like how you and Ayanna are growing.” “Can I talk to them, Dad? Para hindi sila malungkot?” “Of course,” sagot ni Alexis. “Plants love it when you talk to them. They’ll feel cared for.” Kaya mula sa araw na iyon, ginawa ni Ayesha ang garden bilang kanyang maliit na misyon. Bawat umaga, bumabati siya ng “Good morning” sa mga sunflower seeds na nakatanim, at kinakausap ang mga ito na para bang kaibigan. Sa bawat pagtawa ni Ayanna habang pinagmamasdan siya, mas lalong nagiging espesyal ang simpleng hardin.