Novel & Cerita Ghost Face Mask

Ang buhok ko ay naka-ayos nang elegante at bagsak na bagsak. At sa kanang kamay ko, mahigpit kong hawak ang isang white feathery mask na may hawakan. The accessory of the Faceless Queen. Pero ngayong gabi, ito rin ang huling beses na gagamitin ako nito.

Mukhang gawa lang ito ni Aino, habang walang kaalam-alam si Sebastian. Habang iniisip ito ni Maysun, nakita niya ang maskarang nasa sahig. Isang silicone mask ito. Sa panlabas nitong anyo, parang totoong mukha ng tao. Subalit, puno ito ng dugong maroon. Mapula rin ang mga mata. Ito ang maskara na naging dahilan para matakot si Maysun, madulas ang paa, at mapatakbo ang kotse patungong imburnal. Gusto niyang durugin ang maskarang ito sa galit. Nagngipin si Maysun sa galit, pero narinig niya ang tatlong lalaki, "Nailigtas ka na namin. Paano mo kami pasasalamatan? Mukhang mayaman ka ah, base sa kotse mo?"

Sinuot niya rin ang white necklace, earings, at ring bago lumabas ng kotse. Tahimik niyang sinuot ang fox mask na binili pa niya sa Hongkong noong isang linggo. Ngayon lang niya naisip na suotin 'yon dahil hindi maaring makita ng lahat ang mukha ni Doctor Acinea.

Isang pamilyar na boses ang nagmula sa likuran niya, malakas, mainit, at magnetiko, may bahid ng kasiyahan ng isang tao na sa wakas ay muling nagkasama sa kanyang matagal na nawalang kayamanan. Naninigas ang kanyang katawan. Ipinakita niya ang kanyang mukha sa huli, sa ganitong paraan, sa ganitong uri ng isang lugar. Sa kabila ng pagsusuot ng maskara, na tinatago ang kanyang mukha, ang pagyakap nito ay nagdala sa kanya ng walang katapusang nostalgia.

Hinubad ni Harvey ang maskara ng mamamatay-tao at tinanggal ang sako ng lason sa bibig nito. Pagkatapos ay kaagad niyang sinipa palayo ang baril nito nang walang alinlangan. Isang mukhang inosente ang makikita. Mukhang nasa dalawampung taon mahigit na ang mamamatay-tao; maganda ang mukha nito, ngunit makikita ang pagmamatigas sa mga mata nito.

At alam din niya, na hindi magdadalawang-isip ang dalagang ito, na patayin siya anumang oras na tanggalin niya ang takip sa mukha. Suot niya ang maskara, para kung sakali mang malaman ito ng lahat na buhay pa siya, siguradong mabilis itong makakarating kay Leligan at tiyak na hahanapin agad siya nito.

Mahina nitong sambit at tumingin-tingin pa sa paligid. Hindi ko makilala ang boses nito. Malalim ito at hindi ko masyadong makita ang mukha niya dahil naka mask siya tsaka hoodie. Lord, hoholdapin na ba ako? Makikita nalang ba nila ang katawan ko sa ilog?

Makakita ng ghost. Shet,hindi gumagana ngayon ang third eye ko ,sana magtagal nang nakasarado pero minsan gumagana ito hindi ko alam kung bakit at kung paano. I feel someone is looking at me. Nagtry ako ng nagtry sa pagdial ng number nya,saka lingon ng lingon sa paligid ko. Please naman,dumating ka na. May bigla akong nakita na anino sa may kanan ko,napahigpit ako ng hawak sa phone. He's like a guy wearing a face mask and hoodie. May hawak syang parang tubong bakal sa kamay nya.

saad ng lalaki bago niya hinubad ang kanyang suot na sombrero. Mas lalo pang nanlaki ang aking mga mata nang makita ko siyang magsimulang magtanggal ng isang bagay sa kanyang mukha. Isang hyper-realistic prosthetic silicone mask ang dahan-dahan niyang hinubad sa harapan ko mismo. Halos hindi ako makahinga nang malantad ang kanyang tunay na anyo. “Kung sino man ang taong nakakita sa totoong itsura ni Giovanni Valenti ay kailangang mamatay,” bulong niya bago siya bumaling sa kanila nang may kakaibang kinang sa mga mata.