Ghost Novels & Stories

Para bang may kung anong mga salita ang gusto niyang iparating ngunit hindi ko masabi kung ano iyon. Dirediretso ang mga tingin niya sa aking mga mata. Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon ang reaksyon ng mga mata niya. Naaawa ba siya? O kinamumuhian na niya ako? “Based on our research, nasa Los Angeles daw ang lalaking iyon at may katransaksyon na banyaga. May bentahang magaganap at may kasama itong nagngangalang Jeva Samaniego. I’m pretty sure it’s you. Hindi nga ako nagkamali,” ngumisi pa ito saka masungit akong iniwasang tignan.

Napakatahimik kasi ng lugar na ito sa mga ganitong oras dahil madalang na ang batang naglalaro. Habang nakaupo ako sa parihabang upuan ay may nakita akong lalaking papalapit sa akin. Nakasout ito ng black na hoodie, maong pants at white sneakers. Bigla akong kinabahan ng mapatingin ako sa kanya. Ngunit nawala ang nararamdaman kong kaba ng alisin niya ang kanyang takip sa ulo. It was Kent Liam-yung taong tumulong sa akin nang magcommunity service ako. Lumapit ito sa akin at naupo sa upuan.

nauutal niyang sambit sinundan niya ang dugo kung saan ito nanggaling she almost cursed her self being so curious when in fact she was afraid what if the rumor about the ghost of a college teacher is true and she's here and just watching her. "Shit" she cursed under her breath inilawan niya ang paligid hangang sa may makita siyang paa na nasa sahig natakot man ay itinuloy pa rin niya hanggang sa makita niya ang kapwa estudyante na nakahiga at puro dugo ang ulo. "KYAAAAAAAAAAAH" impit na sigaw ni Aya at dali daling tumakbo upang humingi ng tulong

Dumagundong kasi ang malamig na boses niya sa buomg gubat. Wait.. what? Did he just mention vampires? Napalunok ako habang pinagpapawisan ng malamig, O to the M to the G, I'm doomed, patay ako neto, huhu ayoko pa na maging foodie ng mga hot and gorgeous vampires na 'to. wahhh. Tapos lumapit sya, ayy mali sila pala, oo kasama iyong lalaking kasamahan niya tapos pula na iyng mga mata nila pareho. huhuhu I'm so dead na talaga... I was about to scream when that nerdy guy covered my mouth with his palm, di naman talaga sya nerd pero parang oo rin. He's wearing something na mala HARRY JAMES POTTER style na spectacles kasi.

Saka nga ipinatong ko na yung blower at naupo na ako sa kama. “Kwento yun ng dalawang spirit guardian. Guardian Angel at Grim Reaper. Dahil sa isang aksidente naging tao sila. Both male. Si Guardian Angel naging famous Doctor, dahil sa healing capabilities niya. While ito namang si Grim Reaper is a famous writer since napakarami niyang na witness na mga death hours ng mga tao. Until, pareho nilang nakilala yung babae na dahilan kung bakit sila naging tao. Yung Ghost bride na magpapakasal sa isang yumaong ninuno ng mga Chinese. Ang hilig niyo sa mga paniniwala no? At noong time nga yun Jeff na kukunin yung kaluluwa ni girl, bigla itong pinigilan ni Grim Reaper

-suray. Naging mababaw ang kanyang hininga. “Ikaw…” “Sabi ko hindi kita papatayin dito,” mahinahong sabi ni Alex. Pinagmasdan niya ang paglaki ng mga mag-aaral ni Kingston at saglit na na-curious kung anong uri ng mga pangitain ang maaaring matakot sa isang Ghost. Hindi na makapagsalita, tumango si Kingston. May takot sa kanyang mga mata, napaluhod siya. "Namatay ang lahat, Ghost. Wala kang exception," malamig na sabi ni Alex. "Maaari ka pa ring gumapang palabas dito. Kung papalarin ka, ang iyong puso ay bibigay sa loob ng tatlong araw." Ang mga mata ni Kingston ay ligaw sa kabaliwan at galit. Ang tanging tunog na nagagawa niya

Natahimik sila, hindi makapagbigay ng solusyon. “Oh, tama!” Biglang naalala ni Dempsey ang isang bagay at sinabi, "Nabasa ko sa isang sinaunang libro na mayroong isang uri ng mahiwagang damo sa Greater Realms. Ito ay tinatawag na Herb of Reclusion. Ito ay may kakayahang magtago ng aura ng isang tao. Nariyan din ang Soulblue, na maaaring gayahin ang aura ng kaluluwa ng anumang lahi. Hangga't maaari mong mahanap ang dalawang halaman na ito, maaari mong kopyahin ang iyong kaluluwa ng Doom at maitago ang iyong kaluluwa ng Human.”

Napainom na lang ng tubig si Mama dahil sa sinabi ng bata. Hindi niya magawang pagsalitaan ito pabalik dahil alam niyang bata ito, e. "Seya, that's not true. Ghost can't harm us," paliwanag naman ni Mama. Umiling-iling si Seya. "Some ghost can harm us in different ways. It's either they possess someone's body, they make noises to make us scared or worst... they will throw some things to you."

Hindi niya namalayan na nakatulog na siya, kung hindi tumunog ang speaker sa ospital na nag-aanunsyo ng emergency kung sino ang mayroong blood type na AB negative ay siguro patuloy lang ang paghimbing niya at pagtakas sa reyalidad. Tila ba nabuhayan siya ng dugo, parang agad na narinig ng kalangitan ang panalangin niya. Sino ba ang mag-aakala na ang dugong hinahanap sa kasalukuyan ay match sa dugo niya. AB, Rh Negative. Hinalikan niya sa noo ang ama saka nagmamadaling pumunta sa front desk ng mga nurse.

Pilit tumayo ni Darlene gamit ang tungkod niya, may ngiti na puno ng kasamaan sa mukha niya habang tumawa siya. Ngunit sa sandaling yun, itinabi ni Wilbur ang lahat ng kapangyarihan niya habang may makulay na halo na lumabas sa kanya na pinalibutan ang buong katawan niya. Ang malaking ghostly shadow ay tumama sa halo at naglaho ito sa sumunod na sandali ng walang tunog. Walang masabi si Darlene. Hindi siya makapaniwala na ang killing spell na ginamit niya kapalit ng buhay at spirit niya ay nabigo.