Ghost Novels & Stories

Makakita ng ghost. Shet,hindi gumagana ngayon ang third eye ko ,sana magtagal nang nakasarado pero minsan gumagana ito hindi ko alam kung bakit at kung paano. I feel someone is looking at me. Nagtry ako ng nagtry sa pagdial ng number nya,saka lingon ng lingon sa paligid ko. Please naman,dumating ka na. May bigla akong nakita na anino sa may kanan ko,napahigpit ako ng hawak sa phone. He's like a guy wearing a face mask and hoodie. May hawak syang parang tubong bakal sa kamay nya.

Guess I need to protect these weaklings again, huh? ###

Sambit niya. Nagugulohan akong napatitig sa kanya. “ If he isn't a human, the what the hell is he? A freaking ghost?” Umiling siya.“ Hindi rin,” Nagtaas ako ng kilay. “ Eh ano nga? Kung ganon?” Pinunasan niya ng tissue ang kanyang mukha bago ako muling hinarap at sinagot. “ A hamster. ”

Hindi nagtagal, dalawang tao ang lumabas mula sa madilim na ipinagbabawal na lupa. Ang nangunguna sa unahan ay si Gilbert. Ang kanyang aura ay bumaba nang malaki, at mukhang maputla siya. Hindi ito Mahirap hulaan na ang magecraft na ginamit niya ay nagdulot ng malaking pinsala sa kanya. Sa likod ni Gilbert ay ang pisikal na katawan ng demonyo ng dugo, na naging zombie papet!

Napapangiti ako, ngunit panandaliang napapawi ito sa bigat ng lihim ko. Lumapit siya, halos magdikit ang noo sa akin. Ang mga mata niya’y puno ng damdamin, pero may halo ding pangamba—parang alam niya ang panganib na dala namin. Huminga ako nang malalim, pilit kontrolin ang damdamin. Sa kabila ng init ng gabi, ramdam ko ang lamig ng takot sa dibdib ko. “Lucien…” bulong ko, parang nagtatakip sa buong mundo. “Hindi ko pa kayang sabihin.”

O isang bangungot? Inabot niya ang isang mobile phone, saka kinumpirma ang petsa, Pebrero 13, at nanlalabo ang kanyang paningin habang nakatingin dito. Kung hindi siya nagkakamali sa kanyang memorya, ibig sabihin ay ngayon na ang huling araw niya sa sariling katawan at bukas ay February 14, kung saan ang kanyang mismong katawan ay magiging pag-aari ng iba. Kung sino man ito ay matatawag na isang patay o ghost, kaluluwang mula sa ibang dimensyon natumawid patungo sa mundong na ito at ang kanyang katawan ang piniling maging capital ng panibagong buhay.

Pero halos mapatalon naman ako sa kinauupuan ko ng makita ko ang isang bagay na takot akong makita na lumitaw mula sa kadiliman. It was cloaked at halatang hindi ito tao! Nakalutang ito sa ere at parang may usok pa ito na itim na nakapalibot sa katawan nito. It's hand is boney and shit! This is a ghost! May mga pula itong mata na kumikinang sa kadiliman at hindi lang ito isa, kundi marami at binabanga nila ang parang barrier na nakapalibot sa amin na ngayon lang din namin napansin.

CHAPTER 20 HALOS isubsob na niya ang mukha sa likod ni Didrey. Sa sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo nito ay parang hinahabol na nila si Kamatayan. Gustuhin man niyang ipahinto ang motor dito ngunit hindi niya magawa. Natatakot kasi siyang baka mahulog siya sa motor sa kaunting kilos kaya mahigpit dhn ang pagkakahawak niya sa beywang nito.

alive. ***

Kumalma na ito, lalo pa at maliwanag na ang silid nito. “Wesley, sabihin mo sa akin, bakit ayaw mong pinapatay ang mga ilaw? Bakit takot ka sa dilim?” tanong ni Allison. “N–Natatakot ako… may mga multo… at maraming mga daga, ipis… kakagatin nila ako…” Napakunot ng noo si Allison. “Ghost is not real. At isa pa, hospital ito, walang mga ipis at daga. Magaling maglinis ang aming mga staff.”