Ghost Novels & Stories

Pilit tumayo ni Darlene gamit ang tungkod niya, may ngiti na puno ng kasamaan sa mukha niya habang tumawa siya. Ngunit sa sandaling yun, itinabi ni Wilbur ang lahat ng kapangyarihan niya habang may makulay na halo na lumabas sa kanya na pinalibutan ang buong katawan niya. Ang malaking ghostly shadow ay tumama sa halo at naglaho ito sa sumunod na sandali ng walang tunog. Walang masabi si Darlene. Hindi siya makapaniwala na ang killing spell na ginamit niya kapalit ng buhay at spirit niya ay nabigo.

Makakita ng ghost. Shet,hindi gumagana ngayon ang third eye ko ,sana magtagal nang nakasarado pero minsan gumagana ito hindi ko alam kung bakit at kung paano. I feel someone is looking at me. Nagtry ako ng nagtry sa pagdial ng number nya,saka lingon ng lingon sa paligid ko. Please naman,dumating ka na. May bigla akong nakita na anino sa may kanan ko,napahigpit ako ng hawak sa phone. He's like a guy wearing a face mask and hoodie. May hawak syang parang tubong bakal sa kamay nya.

Hindi nagtagal, dalawang tao ang lumabas mula sa madilim na ipinagbabawal na lupa. Ang nangunguna sa unahan ay si Gilbert. Ang kanyang aura ay bumaba nang malaki, at mukhang maputla siya. Hindi ito Mahirap hulaan na ang magecraft na ginamit niya ay nagdulot ng malaking pinsala sa kanya. Sa likod ni Gilbert ay ang pisikal na katawan ng demonyo ng dugo, na naging zombie papet!

Napapangiti ako, ngunit panandaliang napapawi ito sa bigat ng lihim ko. Lumapit siya, halos magdikit ang noo sa akin. Ang mga mata niya’y puno ng damdamin, pero may halo ding pangamba—parang alam niya ang panganib na dala namin. Huminga ako nang malalim, pilit kontrolin ang damdamin. Sa kabila ng init ng gabi, ramdam ko ang lamig ng takot sa dibdib ko. “Lucien…” bulong ko, parang nagtatakip sa buong mundo. “Hindi ko pa kayang sabihin.”

O isang bangungot? Inabot niya ang isang mobile phone, saka kinumpirma ang petsa, Pebrero 13, at nanlalabo ang kanyang paningin habang nakatingin dito. Kung hindi siya nagkakamali sa kanyang memorya, ibig sabihin ay ngayon na ang huling araw niya sa sariling katawan at bukas ay February 14, kung saan ang kanyang mismong katawan ay magiging pag-aari ng iba. Kung sino man ito ay matatawag na isang patay o ghost, kaluluwang mula sa ibang dimensyon natumawid patungo sa mundong na ito at ang kanyang katawan ang piniling maging capital ng panibagong buhay.

CHAPTER 20 HALOS isubsob na niya ang mukha sa likod ni Didrey. Sa sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo nito ay parang hinahabol na nila si Kamatayan. Gustuhin man niyang ipahinto ang motor dito ngunit hindi niya magawa. Natatakot kasi siyang baka mahulog siya sa motor sa kaunting kilos kaya mahigpit dhn ang pagkakahawak niya sa beywang nito.

Hindi siya lumalapit, pero nakatitig lang. Isang tingin lang, alam niyang hindi iyon ordinaryong tao. “Who are you?” tanong niya, bahagyang nanginginig ang boses. Walang sagot. Tumingin lang ito sa kanya, bago tumalikod at naglakad palayo, nakalubog sa anino ng gabi. Nang bumalik siya sa loob, pinagtawanan siya ni Veronica. “See? Even ghosts can’t stand you.”

She reached to switch it off, feeling the comforting warmth of her blankets. Suddenly, the lights flickered once—then everything went dark. Power outage,... nanaman? Iritabling napakurapkurap si Nina. Moonlight spilled through the window, casting long shadows across the room. Nina's breath hitched. She was alone. Vulnerable. Then, from the front door came a deliberate knock—soft but unmistakable. She froze, heart pounding. "S-sino po?" she whispered, voice trembling. No answer. The knock came again, louder this time.

'She's really annoying' Saad ko sa isip napapailing nalang ako habang naglalakad parin. Pagkaalis namin sa cafeteria ay dumiretso kami sa tambayan namin. "Weirdo talaga ang ghosty girl na yun." Panimula ni Rick. "Sinabi mo pa tsk. Baliw talaga sya ano? Sya lang naman ang ang tumawag sakin ng ganyang pangalan at Shrek pa talaga!! F**k! Ang gwapo gwapo ko para tawaging Shrek." Napapailing na sabi ni Gilbert.

Sigaw ni Rebi, punong-puno ng pag-aalala ang mukha nito. Doon lang natauhan si Mari, muntik na niyang mapatay si Austin. Humahangos na pumasok sina Polaris at agad na tinakpan ng mga ito ang h***d na katawan ni Austin na hanggang ngayon ay namimilipit pa rin sa sakit, nakahawak ito sa ulo.