Novel & Cerita Ghosts In The Machine Lyrics

Sometimes, alongside the beeping, I hear faint voices, distant and unclear, as if they’re just out of reach. I feel like my soul is hovering in darkness and it doesn't want to enter my body! Ganun ang feeling ko sa mumunting segundo na nagkakamalay ako. I braced myself when I started to hear the sound of a machine again! At first, it was so faint until it was loud for my ears. It will be like that for only a few seconds until it turns faint again. Iyon ang palaging nangyayari! Kaya nang tumagal ang tunog ng machine ay nagtaka ako. Medyo kumunot ang noo ko dahil sa ingay non!

Sa isip-isip ko. Hanggang sa namatay na nga Ang ilaw. Iyon na Ang Hudyat para lumabas na ako sa kahon. I feel so unsure As I take your hand and lead you to the dance floor As the music dies, something in your eyes Calls to mind a silver screen And all its sad good-byes

Naiiling na inabot ko naman iyon kay mommy. Hindi ko inasahan na mahagip ng tingin ko si, Damien. He was smiling and he clapped his hands for me. Inalis ko rito ang tingin ko at inilipat ang tingin sa videoke machine at kinanta ang unang stanza ng magandang liriko. 🎶🎶🎶 I did my best But I guess my best wasn't good enough 'Cause here we are back where we were before... Seems nothing ever changes

Masyadong malaki ang mansyon ng mga Sierra at baka mamaya ay may gumalang multo sa paligid. “Time's been ticking, hearts are running Think that Cupid's up to something You ask me how I feel, I say nothing~” Kumuha ako ng malamig na tubig sa ref, tsaka nagsalin ng tubig. Napahinto ako saglit sa pagkanta para uminom ng tubig. “But lately colors seem so bright And the stars light up the night My feet, they feel so light I'm ignoring all the signs~” Muli kong binalik ang pitcher sa ref at hinugasan ang basong pinaggamitan ko.

"Sige na pagbuksan mo na ang gate. Nagmamadali ako." "See? That's my girl! Grabe kung makautos. Welcome back baby! Finally, The Midnight Phantom is back. It's been a while MP. " Niyakap niya ako ng isang beses bago hinarap yung lalaking nanghingi ng ID ko kanina. "Open the gate boy, this is MP, the ghost." Utos niya sa lalaki. Pagkarinig ng lalaki sa sinabi ng kasamahan niya agad kong nakita ang takot sa mga mata niya. Mabilis itong humakbang paatras at yumukod kaunti para pagbuksan ako ng gate.

Nginitian ko lang siya kasabay ng pagbuhay ko ng makina nitong kotse ko saka sinimulan na paandarin para tunguhin ang daan papunta sa bahay ng matalik kong kaibigan. Binuksan ko pa ang music ng sasakyan ko habang nasa daan. Syempre mas lalong sumaya ang araw ko dahil sa kanta na naririnig ko sa radyo ng sasakyan ko habang nasa daan ako nagmamaneho. 🎶🎶🎶 Please heared be out of my friend I've something to say that from within It's a last memory Try though thing back

Kahit yung drums pa lang, alam ko na kung anong kanta yun. "Hello, everybody!" "Yeah!" Ang boses ng vocalist sa mikropono ay nag-echo sa buong hall. Nagsimula nang mag-shine yung camera sa mga mukha ng lahat - mula sa main vocalist, bassist, drummer, at guitarist. There I was again tonight Forcing laughter, faking smiles Same old tired, lonely place Walls of insincerity, shifting eyes and vacancy Vanished when I saw your face All I can say is, it was enchanting to meet you

Ang labo niya talaga pag minsan. Pumunta na kami sa lugar kung saan niya pwedeng pakinggan ang boses ko. Ganito pala kapag naga-audition, nakakakaba. I clear my throat. Kumanta na ako na ako nang kinakanta ko kanina. Another shot of whiskey, can't stop looking at the door Wishing you'd come sweeping in the way you did before And I wonder if I ever cross your mind? For me it happens all the time

Hindi ko makita ang kanyang mukha, pero alam kong kilala ko siya. "Samantha..." Mahinang tinig ang tumawag sa akin, puno ng dalamhati at babala. "Sinong—?" Hindi ko natapos ang tanong ko dahil biglang nagbago ang paligid. Nagising ako sa tunog ng isang makina—parang monitor na bumibilis ang pagtunog. Dahan-dahan akong dumilat, pero bumungad sa akin ang mapusyaw na ilaw ng isang kisame. May matinding kirot sa katawan ko, parang tinanggalan ako ng lakas.

"Iligtas mo ako... Mahal kita... Diba mahal mo ako?" Napatingin si Paola sa Gabriel na naglalaho. Ang Gabriel na iyon—isang program lang daw—ay tumingin sa kanya sa huling pagkakataon. May isang luha na pumatak mula sa blangkong mata nito. Isang emosyon na hindi dapat kayang gawin ng isang makina. "Paola," bulong ng Echo Gabriel. "Don't let... the world... burn... for a ghost."