Good Coffee Novels & Stories

Gee said at nauna nang kumuha ng baso. “Kahit hindi ko pa na-try, alam na alam ko talagang masarap ‘yan. Sige na, Cha, patikim na kami.” Bea also got a cup. Napapailing na lang na nilagyan ko ang styro cup nila ng coffee with chocolate and tablea. They both sipped their coffee. “Hmm, sarap. The best. Parang Starbucks lang ang lasa.” “Thank you.” Ngumiti ako. “Guys, can you please help me bring this to them?”

sagot ni Adrian, nakangisi. "Hindi ako mahilig sa kape," sagot ni Sara, kahit na ang totoo’y gustong-gusto niya ito. Ngunit imbes na mapahiya, tumawa lang si Adrian. "Talaga? Eh bakit andami mong coffee beans sa likod ng tindahan?" Napatigil si Sara. "Anong—paano mo nalaman ‘yon?" Umangat ang isang kilay ni Adrian. "Secret."

We sat down outside the balcony habang humihigop ng kape. This time, I already put a robe on while Maximo is still half naked. “So, how does my coffee taste like?” I asked. Pinagtimpla ko kasi siya ng pure coffee. Mas healthy kasi iyon saka mas masarap. “I like it it’s bitter sweet, just exactly my taste.” ”Yep, coz I am sweet and you’re the bitter one.” Dagdag ko pa.

Tanging ang tunog ng mga yapak ng takong ko ang maririnig sa buong hallway. The coffee aroma arose, and it drilled through my nostrils. I sipped again as I headed to the office. Sa pagkakataong ito, it was so flavorful on my tongue that I could taste it. Ang amoy at lasa ng kape ay sapat na upang bigyan ako ng lakas. Gusto kong magkape dahil nakakatulong ito para gumaan ang pakiramdam ko. I tasted the coffee, finding it to be a decent brew and inviting. This chocolate-flavored coffee was so good. "Samantha!"

“Alam mo?” “Oo, kasi syempre brewed coffee ang nakasanayan nilang inumin. Mga espresso coffee, katulad na lang ng macchiato, cappuccino at—" “Tama na!” pahiyaw niyang pamumutol sa sinasabi ng kapatid. Itinapik pa niya ang mga kamay niya sa kanyang magkabilang tainga na parang masakit sa kanyang eardrums ang pinagsasabi nito.

Totoo nga, totoo na sa simpleng pamumuhay mo matatagpuan ang tunay na kahulugan ng masaya at malayang pamumuhay. Naging mabilis ang pagbuo sa kubo style na coffee shop, grabe mas mabilis pala talaga ang pag gawa gamit ang light materials kesa sa blocks and cements. Magdidilim palang pero halos patapos na rin ang cafe, buo na, napinturahan na rin ng gusto kong kulay, beige lang, gray at brown.

Biglang huminto si Bea. "Daddy CEO!" Tinuro niya ang isang premium coffee brand. "This one!" Napakunot-noo ako. "Bakit coffee?" Ngumiti ang bata. "He drinks coffee every day, so we should buy this." Natawa ako. "Bea, hindi sa bahay natin titira si Sir Rafael."

“S-sure.” Kape lang ang gagawin niya pero parang ang laking achievement na sa kanya. One cup of coffee led to another. Nakatatlong timpla siya wala pang uwian. Sa meeting, kape niya ang mas ininom nito over Starbucks. Na-miss kaya nito? Ewan. Pero masaya siya. Tama nga si Wade. Mas masarap magtrabaho na civil sila sa isa’t-isa. Mas umiiral ang professionalism, mas productive.

“Wala kang alam sa kape, pre. Hindi mo matutukoy dahil sanay ka na sa three-in-one coffee.” “Eh kasi nga, sarili naming produkto ‘yan. Tinangkilik ko ‘yung produkto namin. Huwag mong maliitin, leading instant coffee brand pa rin ‘yan sa bansa.” “Syempre. Pero hindi ito mukhang first class. Kumpara sa kape ni Jade, talagang matitikman mo ang tamis na kapaitan at maaamoy ang fresh aromatic flavor.” Nag-ugat ang noo ko. “Tamis na kapaitan? Hindi ko pa narinig ‘yan. Parang naging makata ka na, pre. Na-curious ako.”

Errr! ​“A...anong flavor ng coffee mo?” utal kong tanong, hindi maalis ang tingin sa cup. ​Nagtataka man sa kakaibang ihip ng hangin, pinakita pa rin sa akin ni Gwen ang laman ng hawak niyang baso. “Girl, it's pure black coffee. Alam mo namang ayaw ko sa matamis, 'di ba?” ​Hindi pa man siya natatapos magsalita, bigla ko nang inagaw ang baso mula sa kamay niya. Bago pa siya makareaksyon, agad ko iyong tinikman.