Good Coffee Novels & Stories

"Are you really tired of living?" "The doctor said, I can drink coffee like dark roast coffee beans that will have varying levels of acidity. He also said for those who enjoy their daily brew but want something gentler on their stomachs due to conditions like gastritis, low-acid or decaffeinated coffee options provide great taste along with the benefits of reduced acidity for easier digestion without sacrificing the ritual of drinking coffee." Hugo long explanation while slowly taking the porridge. Devi yawned while listening. It seems she was not that convinced. "You are right, but still not good. But, it's your decision, anyway."

“Partner?” “Yes. You protect me, I make sure you’re awake. Partnership ‘yan.” Napilitan siyang tanggapin ang kape. At sa unang lagok niya, napahinto siya. Wow. Masarap. “See?” nakangising tanong ni Calvin. “I may be a playboy, but I make good coffee.” “Good for you,” malamig niyang sagot, pero sa loob-loob niya, nainis siya sa sariling nagustuhan ang effort.

Malapit na ang Pasko, bumabagsak ang niyebe, at sobrang ganda ng paligid. Habang nakatitig si Danica sa snow scene, abala si Raven sa paggawa ng kape sa bar. Freshly ground premium coffee beans, sobrang bango. Pag ibinuhos sa tamang init, halong floral at fruity scent, nakakatuwa sa ilong.

“So, you're a regular customer to Zelicas’ café, Hideo? I thought you don't like coffee? You had a sudden change of heart?” Nagtatakang tanong ni Tito Hiroshi kay Hideo kaya naman napakagat na ako sa aking labi dahil mali palang sabihing regular customer ko ito at hindi pala siya mahilig sa kape. “Well, I still don't like coffee… but their café actually offers other drinks— like Matcha, that's why I usually go there to buy one…”

Nilagyan ko ng konting asukal lang para hindi masyadong mapait at tsaka bumalik na ako sa lamesa ni Halex at inilapag na ang ginagawa kong kape. "Thanks." Utas nito at tsaka humigop ito ng kape. Nakita ko na medyo nagulat pa ito ng matikman ang kape at humigop ulit ito ng sunod-sunod. Kulang na lang ay ginawang tubig na niya ang kape. "It has a great taste." "Nescafé Gold po yan... hindi Great taste." Sagot ko. Hindi niya ba alam ang kapeng nasa counter niya? Walang great taste coffee doon para mapagkamalan niya.

Pumasok ang sikat ng araw mula sa matataas na bintana sa likod ng desk niya, nagbibigay ng malambot na liwanag sa lalaking nakasandal ngayon sa upuan, nakatuon ang mga mata sa babaeng maingat na nagbubuhos ng tea sa tasa. Mukhang kalmado si Addison. Maayos ang kilos, tahimik. Hindi man malaki ang ngiti niya, sapat iyon para lalong maging magaan ang pakiramdam ng buong kwarto. “Tama na ba ‘to?” tanong niya habang inilalapag ang tasa ng kape sa tabi ng plato ni Dashiel. Tumango lang si Dashiel. “Yeah.” “Sorry kung wala akong nagawang authentic coffee. Mukhang ubos na ‘yung beans na gusto mo. Bibili ako mamaya sa hapon.”

Amoy na amoy niya ang brewed coffee na iniinom nito ngayon na humahalimuyak sa kaniyang buong sistema. "Coffee?" Mabilis siyang napalingon at ang inakalang si Fidel iyon, nagkamali siya. Hindi ito si Fidel, si Gheron ang kaniyang nakita at ngiting toothpaste commercial ito sa kaniyang harapan. Inaalok siya ng dalang mug nitong kulay puti at mula roon, umuusok ang brewed coffee at langhap na langhap niya ang bango.

Santiago ordered as he passed the counter. Paborito na ni Jago ang black coffee mula pa ng makilala niya, hindi nagpalit ang panlasa nito. Whether studying or working, black coffee was very effective at keeping him alert. “Dumayo ka pa talaga para magkape dito?” tanong ni Jago na naupo sa kabila ng table ni Fae.

Hindi pa pala dahil kinabukasan ay ang aga-aga nitong dumating sa opisina niya. “Especial delivery,” he playfully showed Amber the Starbucks coffee he was holding. Kinuha niya naman iyon at pumasok sa opisina. Sumimsim siya roon at napangiwi. “Why? You don’t want it?” “Masyadong matamis,” sagot niya at inilapag palayo ang cup. “Here, take mine. It’s roasted black.” Hindi pa bukas iyon kaya kinuha niya na. Natawa si Amber nang makitang ngiwing-ngiwi si Dwight nang uminom ito sa kape sa mismong bukana ng cup. Napangiwi rin ito.

Umurong ako para makapasok siya sa pinto. Tumango lang ito at dire-diretsong pumasok ng coffee shop. Pinapasok kami ni Kuya at umupo muna sa bakanteng table. Maaga pa naman kaya 'di gaanong matao. Nilibot ko ang aking mata sa loob ng shop. Napaka ganda naman dito. Pati mga crew parang hindi basta-basta. Face value ba talaga ang labanan pag mag-aapply sa mga coffee shop? halos may itsura kasi sila. Tiningnan ko din ang drinks at pastries nila. Mas mahal sila kesa sa coffee shop na pinapasukan ko. Matanggap kaya ako dito? mukhang mataas ang standards, eh.