Coffee Japan Novels & Stories

Samantalang si Nevaeh ay hindi mapigilang matawa sa loob-loob niya. Sa buong panahon ng relasyon nila, akala ni Jeston ay mahilig siya sa latte. Pero ang totoo, kailanman ay hindi iyon naging paborito niya. Mahilig talaga siya sa black coffee. Nakakatulong iyon para mabawasan ang pagkaantok kapag puyat siya, at gusto niya ang matapang at mapait nitong lasa. Nakakatawa.

Itlog na lang ang iluluto ko nang maamoy ko ang amoy forest na bath gel ni Abe. “Coffee?” tanong niya sa akin na tinanguan ko. Mabilis siyang nag-grind ng beans at saka nag-brew. Inuna kong uminom ng kape dahil tulad kahapon, mabango ang timpla niyang kape at masarap. Nang ibaling ko ang atensyon ko sa tahimik kong katabi kumain ay hindi niya ako nililingon at halos ubos na niya ang laman ng plato niya samantalang one cup rice ang inilagay ko.

Nangangatog pa rin ang mga binti ko habang papasok sa malawak na kusina na mas malaki pa yata sa buong bahay namin sa probinsya. Dumiretso agad ako sa kapehan nila. Hindi ito ordinaryong coffee maker lang na nakikita sa mga simpleng opisina. Pang-kumpanya o pang-mamahaling café ang setup sa kusina ng mga Montecillo. Kumpleto sa malaking espresso machine na kasingkulay ng pilak, iba't ibang klaseng glass jars na puno ng coffee beans mula pa sa iba't ibang bansa, at mga gamit na ngayon ko lang nakita sa tanang buhay ko.

Tanging maputlang kulay ng umaga ang unti-unting lumilitaw sa langit. Inilapag ko ang mga gamit para sa kape. Coffee beans. Tasa. Kettle. Tubig. At syempre, ang paboritong tasa ni Don Rafael. Hindi ko alam kung bakit kabisado ko na ang mga iyon. Mas nakakainis dahil pati ang timpla ng kape niya ay kabisado ko na rin. Walang asukal. Walang gatas. Matapang.

"Pambihira, ang alam ko lang na mga kape ay 'yong 3 in 1...kopiko blanca, nescafe original, great taste white, Nescafe creamy white...ayon...kapeng barako, gano'n!" Tinignan niya ako na naniningkit ang kaniyang mata at para bang inoobserbahan niya ang buo kong pagkatao pati na rin ang aking kaluluwa. Gusto ko sana sabihin na; "Huwag kang mag-alala, loyal naman akong tao. You're in good hands! Peksman mamatay man buong angkan ko!"

Santiago ordered as he passed the counter. Paborito na ni Jago ang black coffee mula pa ng makilala niya, hindi nagpalit ang panlasa nito. Whether studying or working, black coffee was very effective at keeping him alert. “Dumayo ka pa talaga para magkape dito?” tanong ni Jago na naupo sa kabila ng table ni Fae.

“Akala ko ba uuwi na tayo?” “Saglit lang tayo doon, please! I’ll buy you coffee. Anong gusto mo? Masarap ang Capuccino nila doon.” “Tsss, tinatanong mo ako kung anong gusto ko tapos may kape ka palang ipo-promote. Sige, buy me coffee.” “Hindi mo ba ako sasamahan?” “Huwag na. Ayokong makinig sa mga girl talk ninyo. Magkasama na nga kayo sa Japan eh!”

Napapitlag pa siya ng bigla itong tumikhim ng mapansin sigurong nakatingin siya dito. "Your coffee is here." Ini-abot ni J ang nag-uusok na kape sa kanya. Tila hinihila siya nito ng maamoy niya ang aroma nito na lalong nanonoot sa ilong niya. She loves coffee so much at isa ito sa hinding-hindi niya matatanggihan kahit pa siguro nasa gitna siya nang isang matinding antok.

Inabot ko naman ito agad ng walang pag-aalinlangan. “Drinking cafe is just like relationship, Ms. Ricafrente. At first, it may be has a sweet scented smell as flowers, but the first taste is hefty as battle.” Napakamot na lang ako ng ulo dahil sa kaniyang pagiging matalinghaga.

ALEXIA POINT OF VIEW “Kuya Hotbrew” ang tawag ko sa bagong barista sa café sa kanto. Diyos ko, parang lumabas sa Korean drama 'yung itsura. Tall, maputi, may dimples, at parang lagi siyang bagong ligo. Kahit kape lang binili ko, feeling ko Valentine's na. Nagpapasweet pa talaga 'yung mokong, nag-drawing ng heart sa foam ng cappuccino ko.