Novel & Cerita Coffee Prince

Ako, wala, tiga-sana all na lang. Sa kin? Bakit? Para san? Prize ba? Haha sorry. Alam ko, ang dami ng tanong ko. Nope. Listen up. Your boss, with the ash grey hair bought this and told the crew na ibigay sa yo! Parang nai-imagine ko pa ang hitsura ni Chanel habang sinasabi iyon. Si Sir Frank? So apparently what makes this special is that real coffee is mixed with the paint idk how but yun ang sabi ng crew sa min. Isa pang mensahe mula kay Chanel.

"Hundred seventy for iced americano and hundred fifty for croissant—three-hundred-twenty pesos po in total, I recieved five-hundred pesos po Ma'am. Your name po?" "Maze. As in M A S E, but to pronounce is Maze." "Ah, okay po Ma'am." Kinaklaro ko lang. Since nagtuto ako magkape sa coffee shop na ito, never naging tama ang shortcut name ng Mazekeen ko. Naghanap ako nang pwesto, at saktong meron sa sulok; doon ako naupo at naghintay na tawagin ako ng kahera.

*** Carmella . "Shouldn't we bring something for him? I-I mean, we should give him something, right? Kahit chocolates or paketeng kape na galing Pinas?" Pinakita ko na kay Brodie ang isang dosenang Kopiko White. Ito lang yata ang kaping nagustuhan ko at marami akong binili nito at binitbit rito. "He doesn't need anything, mahal. He works at the Egg Tart and they have unlimited coffee there. Hindi rin siya mahilig sa kape."

Nilagyan ko ng konting asukal lang para hindi masyadong mapait at tsaka bumalik na ako sa lamesa ni Halex at inilapag na ang ginagawa kong kape. "Thanks." Utas nito at tsaka humigop ito ng kape. Nakita ko na medyo nagulat pa ito ng matikman ang kape at humigop ulit ito ng sunod-sunod. Kulang na lang ay ginawang tubig na niya ang kape. "It has a great taste." "Nescafé Gold po yan... hindi Great taste." Sagot ko. Hindi niya ba alam ang kapeng nasa counter niya? Walang great taste coffee doon para mapagkamalan niya.

Bukod sa pagiging CEO niya sa kaniyang kumpanya isa rin siyang regular na model sa Paris. Kaya sino ang hindi makakakilala sa kaniya kung nasa magazine, billboard ang kanyang maladyosang mukha? Kausap ngayon niya ang bestfriend niyang si Thea habang nasa isang mamahaling coffee shop sa Maynila. Nakasuot ng sunglasses si Jean dahil ayaw niyang pagkaguluhan siya ng mga tao. Nangalumbaba siya habang ang mata niya ay nakatingin sa tasang may lamang Cappuccino. Ito ang pinaka favorite niya sa lahat ng coffee, masarap kasi at sakto lang sa tamis.

Ang gusto na lamang niya ay maging magkaibigan sila. “Hmm.. Mamaya malalaman mo kapag natikman mo na.” anito saka siya hinawakan sa kamay at iginiya sa may counter para pumili ng kape. “Espresso- Solo: ₱125, Doppio: ₱135 Brewed Coffee- Tall: ₱115, Grande: ₱130, Venti: ₱145, Caffe Latte- Tall:₱145, Grande: ₱160, Venti: ₱175, Cappuccino-Tall: ₱145, Grande: ₱160, Venti: ₱175, Caramel Macchiato- Tall: ₱170, Grande: ₱185, Venti: ₱200, Cold Brew-Tall: ₱155, Grande: ₱170, Venti: ₱185, Frappuccino- Tall: ₱155-₱175 Grande: ₱170-₱190, Venti: ₱185-₱205” basa ni Avery sa menu.

“Puwede naman, Sir. Basta ba sa ʼkin mapupunta ang sahod mo.” Calvin shrugged. “I wouldnʼt mind. After all, youʼre my wife already.” Napailing na lang siya sa itinuran nito. “Timplahan na kita kape?” “Yes, please. I need it right now.” Caroline then excused herself. Kung may isang bagay man siyang natutunan agad sa pagiging secretary ni Calvin ʼyon ay ang paggawa niya ng kape nito. Itʼs strictly a black coffee with no sugar and cream. Kaya naman ay nakahinga siya nang maluwag nang makuha niya ang tamang timpla ng gusto nitong lasa.

Nag buluntaryo na lang ako na ipagtitimpla ko ito ulit ng kape. Pinuri niya ang tinimpla kung black coffee dito "Dapat ganitong kape. Buti may alam ka sa pagtimpla ng kape?" habang nakatingin sa binabasa nito at humihigop sa taas ng kape. "May coffee shop Kasi ang friend ko kaya may alam din ako sa mga kape" walang buhay kung sagot dito. "I see" tumigil ito sa binabasa niya at dinanpot ang phone nito sa mesa at mukhang nag dial at may tinawagan habang naglakad patungo sa glass window. Sinundan ko nalang ito ng tingin.

Agad siyang nagtungo sa dairy at breakfast section. Pagdating nila sa hanay ng mga kape, kumuha si Kiara ng isang maliit na pakete ng 3-in-1 coffee at isang pakete rin ng black coffee na kapareho ng brand. Ngunit bago pa man niya maihulog ang mga iyon sa pushcart, mabilis na dinampot ni Eiden ang isang malaking garapon ng mamahaling imported brewed coffee beans at inilagay iyon sa basket.

Sa paligid nito, maging ang mga tindahan ng damit o restaurant, hindi masyadong mababa ang presyo. Kung masyadong mababa ang presyo, hindi mo makukuha ang pinagmumulan ng mga customer na dala ng Coffee Shop. Ang mga taong pumupunta sa coffee shop ay karaniwang mga elite sa trabaho. Ang mga elite na ito ay hindi kailanman nagpapabaya sa kanilang sarili. Pagkatapos lumabas sa coffee shop, madalas silang sumubok ng ibang mga delicacy o bumili ng damit. Kaya naman, sa abalang kalye na iyon, gamit ang kanilang Coffee Shop bilang sentro, nabuo ang isang high-end na kadena ng pagkonsumo.