Novel & Cerita Goodbye In Cebuano

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

) But every time you hurt me, the less that I cry And every time you leave me, the quicker these tears dry And every time you walk out, the less I love you Baby, we don't stand a chance, it's sad but it's true (Huh? Parang--- b-bakit kumikitot ang puso ko? Bat parang totoo yung naririnig ko sa liriko ng kanyang kinakanta? Ganun ba ang nararamdam ni Rence?) I'm way too good at goodbyes (I'm way too good at goodbyes) I'm way too good at goodbyes (I'm way too good at goodbyes)

SLOAN Kinabukasan ay umalis na nga kami ng Cebu kagaya ng sabi ni Dominic. Leaving San El Paso was not easy for us, especially because I could really feel the sadness of the people there when we told them that we had to leave. Naiintindihan naman daw nila na aalis talaga kami, hindi lang talaga raw nila inaasahan na mapapaaga. Nangako naman kami na babalik kapag nagkaroon kami ng libreng oras.

Lumuluhang aniya. I was also crying, I am so confused. I don't know but my heart tells me to come back to his arms but my mind kept telling me to hate him. Hindi ako nakapagsalita. I heard him sigh and flick his tongue. "Mauuna na ako." He uttered then removed the sand on his pants. After he stood straight he leaned to me and kissed me on my forehead before he spoke. "Goodbye, Celine. I wish nothing but the best for you." Lumuluhang wika niya.

Galing iyon kay Treyton. "Maaga akong umalis dahil mayroong bagong project sa Cebu. Hindu na kita ginising dahil alam kong pagod ka. Call Storm if you need anything, don't forget to eat. I love you. - Asawa mong hindi nauubusan ng lakas. *smile emoticon*

tanong ko pa. “Paanong good?! Yung pasalubong ko ah!” paalala ni Carlo mula sa kabilang linya. “Oo na,” tugon ko. “Magtagal ka diyan sa Cebu,” saad ni Carlo. “Mukhang nanaisin ko ngang magtagal rito,” sagot ko sa kabilang linya. “Bakit? May chick?” natatawang tanong ni Carlo. “Meron. Maganda,” sagot ko pa.

Mira’s POV Buong gabi ko inulit-ulit basahin ang acceptance email, kalahating kumbinsido na baka nagkamali lang sila o isa itong malaking prank, pero totoo nga at magsisimula na agad ako bukas. Ayos, thank you lord.

natatawang Sabi nito "sige zhav see you later iloveyou " "okay calix mag aayos na rin ako bye" paalam nito "bye lang wala man Lang iloveyou too?" nagtatampong tanung niya dito "calix naman" "sige na pala kahit kiss na lang"pang aasar Niya dito

] Sabi ko sakanya. [Good, malapit kana umuwi sa Manila.] Sabi niya at tumango ako. [Hindi ko sure kung dalawang linggo pa or last na 'to.] Sabi ko sakanta at napatango nalang siya. [Bye for a moment, we're here na.] Pag papaalam niya saakin. [Sige, have a safe trip.] Sabi ko at ibinaba ang tawag. Edi sige, sana all nakakapag Borac. Sana all may passport, sana all lang.

sabay nilang sabi at yumuko, mga s****p talagang mga ito. " Goodmorning" saad nya " buenos dias a mi bella esposa." sabay winked sakin. (Goodmorning to my beautiful wife) I just close my eyes dahil kahit ganitong pipitshogin lang ako ay nakakaintindi parin naman ako ng espanyol dahil isa iyon sa mga subject namin noong college pa ako. "Vete a la m****a." i smirked, (fuck off)