Novel & Cerita Goodbye In Cebuano

Joshua How do you say goodbye without even feeling the slightest pain in your heart? Is it really possible to say goodbye without feeling the hurt that will remain in your heart even years have passed? Sino ba ang nawalan na hindi nakaramdam ng pait at sakit, bagay man yan o taong kapwa mahalaga sa buhay mo? Is there really such a thing as BEAUTIFUL GOODBYE? Kailan hindi masakit ang isang pamamaalam lalo na at alam mong hindi mo na makikita at makakasama ang taong iyon?

"Okay sure. Ako nang bahala!" "Thanks bro!" "Basta ikaw!"

Uuwi na lang ako at baka magpadala pa ng mga tao si Alguien para sundan kami at ending ay mainis lang si Gani. “I need to go…” I smiled sadly and touched the last name of Dimagiba on the tombstone before I stood up. “Eu te amo… para sempre…” Tumalikod na ako after saying that. Nilapitan ko sina Willow at Gani. I told them na ihatid na lang ako pabalik sa Bulacan at hinahanap na ako ni Alguien. Natawa na lang si Willow at sinabi na unawain ko na lang ang kuya ko bago pumasok na sa sasakyan.

Saglit niyang itinabi ang van sa gilid ng kalsada. "Hello sir!" Bahagya akong kinabahan nang mapagtanto ko na maaaring si Joaquin iyong kausap niya ngayon mula sa kabilang linya. Namutla ang kanyang mukha at mabibikas ang labis niyang pag-aalala. Nag-usap sila sa diyalektong Cebuano kaya't hindi ko na nagawang masundan pa iyon. Nang matapos na ang tawag ay binalingan ako agad ni Carlos.

Bakla yan pero ang itsura niyan parang pinabatang Ian Veneracion "Grazie a voi due. Ciao!" ( Salamat sa inyong dalawa, bye!) Sabi ko at kumaripas nang takbo papunta sa aking mahal. Nandito na ko sa unit ni Jerome masigla akong nag door bell. Nabigla ako sa nagbukas, isang sikat na artista sa Pilipinas. Masasabi kong maganda naman siya pero lamang naman ako ng mga dalawang paligo.

ngiti nito " thank you" " ok bye'' at tinungo nito ang pinto at lumabas " i need to do this ayoko na palagi nalang kaming nag aaway ni sabrina ng dahil sa pagiging malapit namin ni celestina sa isat isa tinapos ko na muna ang ginagawa ko bago lumabas at nag hanap ng asong gusto ni sabrina * Clestina Pov *

Mas humigpit ang yakap niya, parang may bagay siyang pilit pinipigilang mawala. “This is my one last try…” Sumikip ang dibdib ko. “I’ll say goodbye.” Goodbye. It was a strange word. “I love you, Travis.” May kung anong pumulupot sa dibdib ko. “My One…” halos bulong na lang niya. “Mi único.”

Bakit parang naiiyak din ako? “Ba-bye kana sa mga kapatid mo may mag-aampon na sakanila.” Nagulat ako sa mga sinabi ni Nina, and what about me? Sinilip ko ulit yung dalawa at tumahol ng isa pa saying, “Don’t leave me.” But then one of them said, “Arf” which means, “Goodbye”. Alam ko naguguluhan din silang dalawa kung bakit sila ipapamigay. I looked at our mother and she’s busy watching TV. She doesn’t even care!

Alam ko na malalaman rin nila kahit hindi ko sabihin. Hindi ko alam kung magkikita pa kaming muli ni Bea pero kung sakali mang magkita kami ay maging masaya na ito. Maging masaya sila ni Cedrick. Buong puso kong ipagdarasal ang kaligayahan nila. "Goodbye Philippines! Hindi ko alam kung kailan ako babalik," ani ko sa sarili habang nasa loob ako ng eroplano.