Goodbye In Cebuano Novels & Stories

Pinitik ko ang noo niya 'tsaka umiling ako. "Mahal, ang landi mo! Bangon ka na diyan at nang maka-uwi ka na! Baka kasi makita ka na naman ng kapitbahay naming tsismosa at ano na naman ang ipagkalat no'n!" naiiling kong sabi. "Pakialam ko ba sa kapitbahay ninyong tsismosa, gusto pa kitang makasama," reklamo niya. "May bukas pa man mahal, 'tsaka dapat pagplanohan natin maigi ang pagpunta sa Cebu, kaya tigilin mo muna 'yang kalandiang naiisip mo."

sabay-sabay nitong wika matapos silang magdasal. “Goodbye, Everyone. Ingat kayo pauwi.” Nagba-bye pa sa kanya ang mga ito bago tuluyang lumabas sa classroom. Dumaan si Celine sa mesa niya bago ito lumabas. “Teacher, pwede po huwag mo ng sabihin kay Mommy ko ang nangyari?” “Bakit naman?” nagtatakang tanong niya. Balak niya talagang tawagan mamaya ang Mommy ni Celine para humingi ng paumanhin.

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

"Oo! You know there is a time limit in this world. People say goodbye to their loved ones so that if their loved ones die they hear you saying goodbye. Nagpapa-alam sa isa't isa ganon. Kasi if hindi ka nagpa-alam sa minamahal mo mapapatanong sila." "That is the answer. I hate goodbyes. Para kasing sinasabi ng isang tao na hindi na kayo magkikita ulit. Ayaw kong mamaalam dahil gusto ko pa kayong makita." I looks at her and I saw her tears coming down. "Iyakin!"

Naging bahagi po kayo ng kwentong ito at hindi ito mabubuo kung wala kayo. Taos-puso po akong nagpapasalamat sa inyo. Sobrang grateful ko po sa inyo dahil kung wala kayo, wala ako... So paano? This is goodbye. TO GOD BE THE GLORY! Love, Genn Writes (⁠◍⁠•⁠ᴗ⁠•⁠◍⁠)⁠❤ PS: May iba pa po akong mga ongoing story, baka trip niyo. Iyon lang po, thank you ulit.

“Hindi ako nagsayang ng pera para ibang mata lang ang mag-enjoy.” “Anong sinasabi mo?” “Babe, you look absolutely stunning tonight. You look hot as hell and I don’t want any guy drooling over you.” Wala akong ibang naintindihan sa mga sinabi niya maliban na lang sa salitang Babe. Bigla akong kinilig sa sinabi niya kaya natahimik na lang ako at hindi na nagsalita.

Hindi ko alam na nung huling 'goodbye' mo sa terminal, may tinatago ka na palang sakit. Na 'yung mga yakap mo, mas mahigpit pala kaysa dati. Na 'yung mga mata mong umiilaw kahit namumutla ka na was your way of letting go quietly. You were already sick at hindi mo sinabi. Ang alam ko lang, bigla kang lumayo. Tumira sa bahay ni Tita sa probinsya. Akala ko, napagod ka lang sa Maynila. Akala ko, nagpaalam ka lang pansamantala para alagaan si Tita.

“Cheer up. No tears, okay? This is a happy day, Mere.” Tumango siyang nakangiti. “One last thing, Mommy. Naisip ko lang kung bakit hindi kayo nag-asawang muli.” Tumitig ito sa kanya at ngumiti. “I am a Santibañez. I only love once. Actually, we all are.” We all are. Sana, magawa din iyon ni Caleb sa kanya kapag bumalik na ang alaala nito. Ang daming posibilidad...nakakatakot.

"I'm just so thankful that you are always with me. You've been my rock since I moved here, kayo ni Iñigo. Maraming salamat sa inyong dalawa. Napakalaki ng utang na loob ko sa inyo." Seryoso niya akong tinitigan. "E, kung umuwi ka na lang kaya sa Cebu? Mukhang hirap na hirap ka na talaga. Tingnan mo 'yang sarili mo? Naaawa na ako sa 'yo. Hindi ka dating ganyan, Ey. Ang tayug-tayog mo noon tapos biglang lagapak ka na ngayon," nagpunas din siya ng luha.

“Sige… salamat.” “Goodnight.” “Goodnight din.” Niyakap niya nang mahigpit si Celeste nung gabing iyon na para bang takot na maagaw ito bigla sa piling niya.