Novel & Cerita Goodbye In Cebuano

Pinitik ko ang noo niya 'tsaka umiling ako. "Mahal, ang landi mo! Bangon ka na diyan at nang maka-uwi ka na! Baka kasi makita ka na naman ng kapitbahay naming tsismosa at ano na naman ang ipagkalat no'n!" naiiling kong sabi. "Pakialam ko ba sa kapitbahay ninyong tsismosa, gusto pa kitang makasama," reklamo niya. "May bukas pa man mahal, 'tsaka dapat pagplanohan natin maigi ang pagpunta sa Cebu, kaya tigilin mo muna 'yang kalandiang naiisip mo."

sabay-sabay nitong wika matapos silang magdasal. “Goodbye, Everyone. Ingat kayo pauwi.” Nagba-bye pa sa kanya ang mga ito bago tuluyang lumabas sa classroom. Dumaan si Celine sa mesa niya bago ito lumabas. “Teacher, pwede po huwag mo ng sabihin kay Mommy ko ang nangyari?” “Bakit naman?” nagtatakang tanong niya. Balak niya talagang tawagan mamaya ang Mommy ni Celine para humingi ng paumanhin.

“Hindi ako nagsayang ng pera para ibang mata lang ang mag-enjoy.” “Anong sinasabi mo?” “Babe, you look absolutely stunning tonight. You look hot as hell and I don’t want any guy drooling over you.” Wala akong ibang naintindihan sa mga sinabi niya maliban na lang sa salitang Babe. Bigla akong kinilig sa sinabi niya kaya natahimik na lang ako at hindi na nagsalita.

"I'm just so thankful that you are always with me. You've been my rock since I moved here, kayo ni Iñigo. Maraming salamat sa inyong dalawa. Napakalaki ng utang na loob ko sa inyo." Seryoso niya akong tinitigan. "E, kung umuwi ka na lang kaya sa Cebu? Mukhang hirap na hirap ka na talaga. Tingnan mo 'yang sarili mo? Naaawa na ako sa 'yo. Hindi ka dating ganyan, Ey. Ang tayug-tayog mo noon tapos biglang lagapak ka na ngayon," nagpunas din siya ng luha.

“Sige… salamat.” “Goodnight.” “Goodnight din.” Niyakap niya nang mahigpit si Celeste nung gabing iyon na para bang takot na maagaw ito bigla sa piling niya.

he raked his hair with his fingers and swallowed hard. "Huwag na." Dala ang bagahe, lumabas ako ng kwarto. I stopped right in front of him. Tumingkayad, at hinalikan ito sa pisngi. "Until we meet again," I walked straight outside, weeping. Kapag maayos na ako, at kapag ako pa rin ang mahal mo, baka pwede pang maging tayo ulit. Until our strings meet again. Goodbye... THE END *** Thank you for reading this story💕

It features over 16,000 artificial white and red roses. Ang alam ko ay mayroon ding bersyon ang Cordova, Cebu. Mayroon din ang Pilar, Bohol at sa Korea. The best time to go there is during sunset. Makikita mo kasi ang ganda ng Leyte Cordillera at Camotes Sea. You can even see lovely silhouettes of the famed Cuatro Islas from there.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Mahina niyang idinugtong, “Don’t worry… after this, I’ll be gone. Hindi ko na kayo magiging sagabal. Hindi ko na hahayaang mainis pa si Karylle sa akin. Ang mundo ko, matagal nang madilim. Walang umagang dumating para sa akin. At ang tanging liwanag… baka doon pa lang sa simula, nasakal na at hindi na nagkaroon ng pagkakataon.” Napahinto siya sandali, bago muling nagsalita, tila nagpaalam sa lahat. “Kaya ngayon, I want to say goodbye. Goodbye, friends. Kahit hindi niyo ako itinuring na kaibigan, sa puso ko, kayo ang naging kaibigan ko. At pagkatapos nito… I’ll be gone forever. Hindi ko na muli kayong magiging abala.”

Sa ganoong paraan sana hindi ko sya nasaktan, sana hindi umabot sa ganito ang lahat and maybe I can remember her before it's too late. 'The day I said goodbye to you because we were leaving, that was the last day I remembered you." Akala ko hindi ko na mababalikan pa ang pangyayaring ito sa buhay ko. "We arrived safely in Manila, but on our way to our place...n-naaksidente ang sinaksakyan namin." I let out a deep breath.