Graduation Friendship Quotes Novels & Stories

Muli ay nag-iyakan na naman kami habang kinakanta ang graduation batch song na pinamagatang That’s what friends are for by Dionne Warwick. And I never thought I’d feel this way. And as far as I’m concerned. I’m glad I got the chance to say. That I do believe I love you… Magkayakapan kaming lima habang walang tigil sa pagbuhos ang luha sa kanya-kanya naming mga mata.

Silang dalawa lamang ang pinakamalapit kong kaibigan. Isang linggo na lamang ang natitira bago ang aming Graduation Day kaya wala na rin kaming masyadong pasok. Pag pupunta ng eskwelahan ay magpapapirma lamang kami ng mga clearance. Binilhan na din ako ni Nanay Lucia ng damit at sapatos na isusuot ko sa aming Graduation Day. Maghahanda daw silang dalawa ni Manang Inday at iimbitahan ang aming mga kapitbahay. Natutuwa ako at halos limot ko na din ang nangyari sa beach resort. Hindi ko na rin makikita sa wakas sila Ronnie at Ronila at ang kanilang mga kasama.

sabat naman ni Xian. " Habang buhay ka naming magiging teacher," sabi ni kenn. Sobrang tuwa ang kan'yang nadarama ng mga oras na iyon. " Salamat sa inyong lahat. Pangako ko din sa inyo, habang buhay ko naman kayong magiging aking mga estudyante." One week before graduation.. Nagkayayaan ang mga ito na magkaroon ng graduation trip bago sila maghiwa-hiwalay.

"You mean... you are going to-" "Just wait and see friendship." Nakangiting sambit ko bago ko siya tinalikuran. One month later.... "HAPPY graduation!" masiglang bati sa'min ng mommy ni Stacey. Nakangiting niyakap namin ang ginang. "Sumakay na kayo sa kotse nang makauwi na agad tayo." Dagdag pa nito. "Mom, sabi ko simpleng celebration lang huh. Baka naman ang bongga na naman niyan." Nakairap na sambit ni Stacey.

Like hell I would. “Congrats sa atin! Finally graduate na tayo!” “Oo nga! My god, after all the hardships sa wakas talaga!” They both hugged me at halos mapatili kaming tatlo sa tuwa. Life had been so hard on me for the past years. Kaya mabuti nalang at may mga kaibigan akong maaasahan sa lahat ng oras. Kung hindi rin dahil sa kanila, hindi ko rin makakayanan ang hirap.

* * * * * * * * * * * * "Ui Shang what happened? Ang alam ko ang Graduation Day ang sini-celebrate natin, pero Bakla ang mukha mo parang naglukluksa? " Nandito ako ngayon sa poolside ng likod bahay namin. Hindi na muna ako bumalik sa party nawalan na ako ng gana. Pero itong bestfriend ko naamoy pa ako dito sa pool na ipinagpapasalaamt ko at least may karamay ako sa pag eemote. Si Pamela ang best friend ko since high school pero hindi kami sabay grumadweyt ng college nauna ito dahil naaccelerate ito sa taas ng IQ. "Ohh, anong hangin ang nagdala sayo dito?"

Sa sinabing iyon ni Rianna ay mas ipinaramdam pa nila na sadyang na-miss nila ang isa't isa. There is no equal value for forgiveness. Tunay ngang nakakagaan sa pakiramdam kapag pinakawalan natin ang hinanakit sa mga puso natin at kapag mas pinili nating magpatawad. For some reason, mas nagiging matatag pa nga ang isang friendship pagkatapos ng isang away. Pero minsan, nauuwi rin sa friendship over kapag pinili na lang ng dalawang side na tanggapin ang kinahinatnan ng kanilang friendship. Katulad ng romantic relationship na pinatatatag ng mga pagsubok. At kapag hindi rin kinaya, nauuwi sa hiwalayan. A day before graduation day ay sinorpresa pa siya ni Fifth ng isang regalo matapos ang kaniyan

Hindi naman ako dapat mag-aalala sa kanila kasi may nag-aalaga na rin sa mga kaibigan ko. I'm so happy for them. Sa tuwing nakikita ko ang kaibigan ko na ngumi-ngiti kasama ang boyfriend nila masaya na ako. Hindi man kami nakakapag bonding pero may boyfriend naman silang nagpapasaya sa kanila. They deserve it. My friend deserve it. Kumuha ako ng damit sa kabinet ko, ngayon ang graduation namin. Excited na ako, subra... Hindi na ako makapaghintay pa na g-graduate na kami.

Ang gandang tingnan. Nang makuntento sa nakiya, agad hinanap ng mga mata ko ang pamilyar na mga tao para sa picture taking. Sa bawat lakad na ginagawa ko, wala ni-isang hindi nag-congratulate sa akin. Siyempre, sinusuklian ko naman ng pagbati at ngiti. I hugged my friends when I finally saw them. We shouted with enjoyment and happiness. Wala na kaming pakialam kasi nga graduate na kami. Ang tagal din naming nagtimping hindi sumigaw nang malakas sa campus, ‘no.

Through thick and thin iyan ang friendship goals namin ni Tanya. Ganunpaman thankful parin kami na sa kabila ng mahirap na hamon sa buhay. Hindi man kami tulad ng ibang kaklase namin na mayaman na magkaibigan. Nakapag-aral parin kami isa sa prestihiyosong unibersidad sa Manila. Malaking pribelihiyo narin ang pagiging scholar namin. Nandito na kami ngayon sa isang restaurant kung saan kami kasalukuyang kumain at para na rin sa pagcelebrate ng graduation namin ni bestie Tanya.