Graduation Friendship Quotes 소설 & 이야기

Sanadali kaming huminto "Mabait ka, matalino at salutatorian pa!" "Pero parang wala lang sa kaniya, e." malungkot kong sabi. Sinong hindi malulungkot doon? Wala kang kasama sa araw ng graduation mo. Ayaw ko naman magalit kay tatay, 'yon ang turo ni nanay sa akin. Huwag na huwag kang magtatanim ng galit dahil pagdating ng panahon mababalot ng galit ang puso mo.

Inilibot ko ang paningin ko sa mga estudyanteng katulad ko na suot ang kani-kanilang mga toga. "I hope after this graduation our friendship will last long. I'm so honored to be your magna cumlaude. I want to thank my batchmates who welcomed me with open arms. To my mom, thank you for supporting me all throughout my school years and now I'm here. To my dad, wh-who passed away last month..." nanginig ang boses ko sa biglang pagdaloy ng emosyon. "We love you papa. I'm here right now as a Magna Cum Laude because of you also. Pa, Magna Cum Laude na ako.."pinunasan ko ang mga luha ko.

I smiled as flashes of cameras started to light in milliseconds. "Ma, Pa... Julie. Para sa inyo 'to," bulong ko. Nakababa na ako at nakabalik na sa upuan. Panay lang ang palakpak namin hanggang sa hindi namin namalayan na natapos na ang graduation ceremony. A few hours of this program feels like a treasure for me. Totoo nga ang sinasabi nila na iba ang pakiramdam kapag nakatapos ka na sa pag-aaral.

Matapos niyang batiin ang school administration, ang mga magulang at mga guests pati na ang fellow graduates niya ay nagsimula na siyang magsalita. “First of all, I want to thank our school and professors that guided me in my four year stay in this university. It has been a mixture of happy and sad moments that I will forever treasure in my heart. Wherever I go, I will always put to mind the values that this university has inculcated in me and use it, to be a better person that I can be. To my friends, thank you for being my support system whenever I doubt myself due to some failures. You are one of the reasons why my years in this university have been colorful and memorable. I will never fo

“Friendship, huwag kang masyadong maingay about that sacred word. Hayan na papalapit na si Ivan.” “O ano! Wala ka pa ring kadala-dala! Mabuti at binuhay ka pa, Ivan. Naawa sa magulang mo kasi inaasahan nilang ga-graduate ka na. Magpakabait ka na sa akin kasi mabuti at putok lang sa kilay ang inabot mo.” “I am here to say sorry for all the troubles I caused you.” “Yes! Graduate ka na rin sa akin!” Tumalikod kaagad si Ivan.

sabi ni Nica. “Baka hindi ako makasabay sa inyo ng graduation,” sabi ni Chyna at nagbuntong hininga. “Hindi naman race ang graduation Chy, ma-late ka man okay lang basta maka-graduate ka. Naiintindihan ko rin ang gusto mangyari ng asawa mo dahil kahit ako sobrang nag-panic ako sa nangyari sa ‘yo kanina,” sabi ni Nica kaya pinag-isipan rin ni Chyna ang sinabi ng kaibigan.

"H-hindi...." "Lagot ka kay Jaco! Magseselos 'yun!" Mas lalo akong nataranta. Ano bang... "Bata ka pa talaga." Muli na naman ito tumawa. Nakakakaba itong kausap. "You know what, enjoy your youth. Di 'yan bumabalik." Kinindatan niya ako. "Mukhang wala ka pa ring friends hanggang ngayon.... being friends with a Grade 9 student is I think not a bad idea. From now on... fuck hey!"