Grandfather Quotes の小説・ストーリー

suggest ni Kris. "Salamat. Baka nga gawin ko," sagot ko. "Waste of money lang 'yan. Huwag niyo siyang i-encourage," umiling si Grandpa, hindi sang-ayon sa lahat. Nagulat ako sa pagkagalit niya sa suggestion. "Hindi 'yan magiging sayang. Hindi mo malalaman hangga't hindi mo sinusubukan." sabi ni Adon ng matigas kay Grandpa, "Suportahan ko siya sa lahat."

“Masyado ka bang pinagod ni Sayruz? Ay hala, magpahinga ka na muna. Malalim na nga ang gabi iha. Lalo na sa mga kapatid mo na nangaling din sa mahabang byahe.” Nauna kaming lumabas at nagpa-iwan si Grandma. Palagi kong nakikita si Grandma dito. Sa mga mata nito labis din siyang nangungulila sa kanyang asawa. Mahal na mahal nito ang Chairman. At parang nakikita ko ang aking sarili sa kanya. Mataas din ang pagtingin ko kay Sayruz. Merong respeto at lihim na pagmamahal dito. Nais kong makita lang siyang masaya. “Ate, talagang heto ang bahay nila? Talagang ang yaman-yaman ng napangasawa mo.”

Hindi makapaniwala niyang bulalas. The old man casually chuckled like it was just nothing. "You should thank this old man for intervening, Rain. You know, I always intervene in a good way unlike your grumpy grandfather. Send my regards to Maximo and I'm happy for you…"

sabi ni yeye sa amin natawa naman kaming dalawa ni ate nang umangat ang ulo namin. (Don't do it and you'll have a hard time getting up, I missed my beautiful granddaughter too!) (Grandpa) Sinabi na lang namin nakasanayan naming gawin at nag-kwentuhan na lang kaming apat nang tumabi ng upo sa kanila. Inutusan nila ang mga katulong na dalhin ang mga maleta namin sa kwarto.

"Eh ano naman? Kung anong gustong isulat ng media, wala na tayong magagawa. At saka, wala namang mali sa sinasabi nila. Ang mana ni Grandpa ay para sa lahat. Bakit gusto mong kunin lahat? Kung buhay pa si Grandpa, tatawagin ka niyang walang-utang-na-loob." Saglit na natawa si Lizzy, pero puno ng sarkasmo ang kanyang sagot. "Kung buhay pa si Grandpa, hindi niya ako sisigawan ng ganyan. Mas magagalit pa siya sa mga ginawa niyo kaysa sa galit ko ngayon."

Brent said, looking unconvinced. Rosa bit her lip, unsure how to respond. Her father’s words had clearly left an impression on her son. Napaluha siya nang bahagya. Malinaw na iniisip ng ama niya ang kinabukasan nilang mag-ina. Pinilit niyang pigilin ang emosyon at niyakap ang anak. “Grandpa also said he’s getting old and might not be able to take care of us one day,” he added, his voice tinged with worry.

"God! I'm so stupid." "Nangyari na apo. Wala ka ng magagawa pa. Pero may magagawa ka pa para makuha siya pabalik sa'yo. Hanapin mo siya at pag nahanap mo siya, sabihin mo sa kanya ang totoong nararamdaman mo.", my grandfather said. When I faced him, he just gave me an encouraging smile.

They won't answer; never. Bumuntong hininga ako at kinagat ang aking pang-ibabang labi. "Sinaktan na naman ako ni Grandpa. Siguro kung nandoon lang kayo kanina, baka inaway niyo na iyon," napangiti ako sa naisip ko, "Kasi naman ang aga niyo akong iniwan. Iyan tuloy, laging mainit ang dugo sa akin ng matandang 'yon!"

I could almost hear Grandma’s calm voice again the way she always spoke with gentleness but carried so much wisdom. “She was so proud when you finished school,” Uncle John added, smiling. “She even showed your picture to everyone at the church. Lagi niyang sinasabi, ‘That’s my granddaughter, my Elora. She’ll do great things someday.’” Napangiti ako, kahit ramdam ko ang bigat sa dibdib. “I miss her,” I admitted quietly. “If only she was here, I’d want to tell her everything… how things turned out, how life went.”

“Maraming salamat, anak. Ang regalong ito… ay may higit na halaga kaysa sa inaakala ng marami.” Maya-maya’y isa-isang lumapit ang mga apo sa tuhod, bumati at nagmano. “God bless you, my great-grandchildren,” wika ni Great Grandmother Roxane. “Tandaan ninyo, hindi sapat ang maging mayaman. Dapat kayong maging marangal.” Sa gitna ng bulwagan, muling nagsalita ang Emcee.