Grandfather Quotes 소설 & 이야기

PROLOGUE A PAGE FROM THE MEMOIRS OF AN OLD, INTERFERING, MEDDLING, MANIPULATIVE, SCHEMING---ERASE, ERASE…HMM… A PAGE FROM THE MEMOIRS OF NEMO ASERON, THE MOST LOVING AND CARING GRANDFATHER… I am turning eighty next year. At bagamat halos lahat na ng bagay sa mundo ay naggawa at nakamit ko na, hindi ko pa rin masabing kuntento na ako at handa nang mamaalam sa mundo nang may ngiti sa mga labi.

she then winked at me. I shook my head as I disagreed. "I'm still not ready to give up my single life," I answered. "Do not also expect that I can give you one for this family." dagdag ko pa rito. Dad and Granddad look so very disappointed in my point of view. "Well, in that case. Mapipilitan akong ipagkasundo ka." wika ng abuelo ko sa akin. "Oh, that trick again. That won't be working on me again, Granddad." I answered. Minsan na kasi nila akong inireto sa isang anak ng businessman na kilala nito at ng mga magulang ko.

Yet in the set of his shoulders and the quiet command of his stare, I saw pieces of Grandpa—the same storm beneath still waters. Growing up, we trained side by side, spoke little, and followed orders like clockwork. Missions blurred with muscle memory, and any warmth between us was frozen before it could grow. Grandfather made sure of that. “Feelings slow your reflexes,” he used to say. “Better to have a steel heart than one made of glass.” And so we became soldiers first. Family second. If at all “How are you?” he asked.

"Sa akin, talunan lang ang tatay mo. Hindi ako natatakot sa kanya." "Paano si Grandpa?!" halos magmakaawa si Zeyn. "Buhay pa si Grandpa! Kahit wala na siya sa posisyon, mataas pa rin ang respeto sa kanya. Kapag ginawa mo ito, siguradong hindi ka na niya mamahalin!" Ngumiti si Clifford ng misteryoso. "Mali ka. Kapag nalaman ni Grandpa ang ginawa mo, lalo ka pa niyang kakasuhan. Kung pwede nga lang, baka siya pa ang mag-utos na ipapatay ka."

Kalmado pa rin ang tono ng ina ni Enrico. "At huwag mong isipin na hindi ko nababasa ang iyong iniisip. Dahil lamang sa gusto mong itago ito, itago mula sa akin. Don’t you remember? Grandpa’s health is not in a good condition right now, he’s not as strong as when he was these past few years. Kung hahayaan mong mahalata kayo ni lolo, alam mong may mangyayaring hindi natin lahat inaasahan. Maaari niyang putulin ang koneksyon n’yo sa isa’t isa ng gano’n gano’n na lamang, anak. Kaya ‘wag mong hayaang mangyari ito.” Mahinahon man ang boses ay ramdam na ramdam mo ang diin sa bawat salitang kaniyang sinasabi.

Maliban doon, maraming iba pang bagay. Ang alam ko lang ay na si Grandpa ay inispoil si Grandma ng sobra na mailalarawan na ito bilang “kabaliwan”. Pakiramdam ko laging masama si Grandma. Si Grandpa ay mabait sa kanya, ngunit siya ay hindi kailanman sumang ayon sa pagpapakasal sa kanya muli. Hindi ako kailanman pinagalitan ni Grandpa, ngunit ng sabihin ko ito sa kanya, isang beses, pinagalitan niya ako ng matindi. Sabi ni Grandpa, “Bata ka, kung pagiisipan mo ng ganyan ang iyong lola ulit, papatayin kita.”

“I do. But sometimes, I feel like loving him isn’t enough. He’s in danger, and I’m here, doing nothing.” “Sometimes, doing nothing is the best thing you can do,” sagot niya. Napaisip ako sa sinabi niya. Tama nga naman. Pero ang hirap pa rin. Habang nagkukuwentuhan pa kami, napansin ko ang isang bagay na sinabi niya. “My grandmother always used to say the same thing to me,” sabi niya, ngumiti pa. “She’s Taylor Borromeo, by the way.”

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Hehehe. “Then now you rank me up as a grandfather.” (Jeff POV) Di ko inaasahan na lalabas ito sa bibig ng Elder. Kwento na kung maririnig ng aking ina, siyang ikakaiyak nito. Alam ko mahal niya ang akin ina, ngunit bakit nanahimik siya tungkol sa pagkamatay nito? Tss.

natatawa niyang sabi. Nagawa pa niyang mabiro ngayon. “Kidding aside, your grandfather clearly said to me na ibibigay sa ‘yo lahat ng yaman mo when you turn 30. That age, you’re responsible enough to run the estate your grandpa left for you. But if ever you died before you age 30, malinaw na sinabi ng lolo mo na ido-donate lahat ng yaman niya sa bayan.” Tumawa si grandpa.