Grudges In Tagalog Novels & Stories

Nagkalat na ang mga malalandi sa paligid kaya kailangan nang gumawa ng mga eksperto ng gamot para mawala ang kati ng mga higad na 'to. "Who are you?" maarteng tanong ng babaeng mas makapal pa yata ang make-up kumpara sa encyclopedia na nasa library. "I am his girlfriend and he's my boyfriend." mayabang kong sagot sabay hawak sa braso ni Drake pero tinarayan lang nila ako na parang hindi sila naniniwala. "In case you're not aware of the word 'my' I just want to make a brief recap about how the word 'my' means in my statement. If we're going to take a look in our previous lesson during our high school days..." saglit akong napahinto at tinitigan sila isa-isa. Mga bopols yata 'to.

Sinalubong ako ng isang babae. ."I'm sorry! The elevator—" "I don't accept excuses." Napatingin ako sa lalaking nakatalikod. "I'm explaining." "Did I ask?" Saad nito nang hindi humaharap. “Don’t judge someone without knowing their reasons or explanation.” Matapang na sambit ko. “Who are you to say that to me?” “I spoke from the perspective of an applicant.” Giit ko. Unti unti itong humarap sa akin at nakita ko ang masamang tingin nito.

"Alam mo ba kung anong sabi niya nang makita n'ya ang mukhang 'to? Luke ang sabi niya, 'Do I know you?' Do I know you! Na para bang hindi niya ako hinalik-halikan dati nung lasing ako—Luke, sinasabi ko sa 'yo ang kapal ng mukha ng gagong 'yon!" 'Pang-ilang beses na ba niya 'yang sinabi?' Nag-iwas ng tingin si Luke at sinabi, "'Di ba't maganda 'yon? Nakalimutan na niya 'yong nangyari. P'wede na kayong umarte na para bang 'di nangyari 'yon." "Luke, hindi sagot sa problema ang paglimot. How about, mag-sorry siya sa akin tapos mag-friends na kami ulit?"

"Walang anuman po your highness. Masaya po akong samahan kayo at maglibot sa buong garden ng Cratemia Mansion." Ngumiti na lang ako sa sinabi ni Krish. "Alam mo kung hindi ka maalam magtagalog siguro duguan na ako dito." "Bakit naman po?" "Hindi mo ba alam ang nosebleed?" "'Yun po ba yung nangyayari once na may health problem ang isang tao, like anaemia?" "Hindi, nosebleed means expression in Philippines, 'yung kapag hindi ka sanay mag english e sasabihin ng mga Pinoy nakakanosebleed."

banggit ko at tumango siya, kaya hindi ako nagdadalawang isip na yakapin siya at doon ko ibinuhos lahat ng sama ng loob ko. “It’s okay, release all your grudges. I will not leave you, forever.” sabi niya at lalong napahigpit ang pagkakayakap ko. “Thank you daddy, I’m sorry!”

‎“Para magkaroon ako ng leverage.” ‎“Para matapos ang lahat ng utang—ng dugo—ng nakaraan.” ‎Napaatras ako. ‎Isa. ‎Dalawa. ‎“Hindi…” ‎napailing ako. ‎“Hindi ka gano’n—” ‎“Gano’n ako,” putol niya. ‎Masakit. ‎Pero totoo. ‎“Lahat ng ‘to—planado.” ‎“Lahat ng paglapit ko sa’yo—may dahilan.”

aniya sa gitna ng patuloy na pag-iyak. "I need to forgive you po, kasi sabi ni Tita Marah, it's not good to hold grudges to other people. Masama raw po iyon kaya kahit nagtatampo po ako sa inyo for leaving us ni Daddy, I will forgive you po especially because you are my Mommy..."

Nagulat siya ng magpunas ng luha si Cardo bago tumingin sa malayo. "Hindi ko naman aakalain na ganito ang kakahantungan ng lahat. Na magiging ganito siya kalala. Mahal na mahal ko ang anak ko Lanche. At ayoko siya nakikotang nahihirapan." This time, nappaiyak na si Cardo. Hindi alam ni Lancheang gagawin. Gusto niya pakalmahin ito.

Sabi niya na kinakabahan, nagsumbong kaya si manang mira? "Ayy oo nga pala." Sabi ng ina na natawa pa. "Kumain kana at para makapagpahinga kana." Dagdag pa nito. She was feeling guilty, hindi deserve ng magulang niya ang pagsinungalingan. Pagkaraay nilapitan ang ama at hinalikan din ito, "Iloveyou sweety." Sabi ng ama niya na ginantihan din niya ng "I Love You Daddy"

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”