Grudges In Tagalog Novels & Stories

' 'Makakasama ko na n'yon ang magulang ko' 'Hindi na masasakal pa ang ibang tao sa akin' 'Wala nang mang-iiwan pa' 'What if I killed myself?' 'Makikita na ba niya ang worth ko?' 'Babalik na kaya siya sa akin?' Isang malakas na halakhak ang kaniyang inilabas. Pati ang luha ay mas lalong lumabas nang mabilis, hindi niya mapigilan ang sarili na mapatawa sa mga naiisip niya.

Ngumiti ako sa kanila bago umupo ulit sa upoan ko. "While some endings are painful, there are some endings that's worth it." Sabi ni sir Kenn habang nakangiting nakatingin sa'kin. Napangiti naman ako sa sinabi niyan 'yon. "Fight for what makes you happy. Wag mong isipin na lahat ng tao ay sasaktan ka lang. May mga taong may kakayahang mahalin ka tulad ng gusto mo. Lahat ng hirap mo ay masusuklian yan pagdating ng panahon. All you have to do is to keep on fighting and don't you ever give up. You can rest if you're tired, but please keep on going. Magiging masaya ka rin balang araw." Sabi nito na nagpaluha sa akin.

I don’t know if they are angry or what but their stares bothers me. “Bakit gano’n sila makatingin? Galit ba silang lahat?” Pabulong kong ani kay Raya nang malapit na kami sa upuan. “Nung una naiinis sila syempre ikaw ba naman mang-ghost ng isang klase sa field trip.” Humalakhak siya. “Pero echos lang ‘yang mga ‘yan. ‘Di na ‘yan mga galit kasi nga may emergency nga raw na nangyari sa’yo.”

Third Person’s POV WAYNE can't stop himself from cursing countless times! Damn! Fuck! He could sense it! He felt that his thing down there erected. But, c'mon, what the fuck! Kung gaano kabilis nabuhay ang p*********i niya ay ganon din kabilis nawala sa harapan niya ang babaeng nagpapadanas sa kaniya ng ganong pakiramdam.

"Anak, kung gusto mong magpatawad tanggapin mo ang ginawa niya, dahil kung pilit mo lang kalilimutan ang naging kasalanan niya at hindi pag-aaralang tanggapin hindi ka makakausad para magpatawad dahil yung bitterness itinago mo lang, at paulit-ulit lang iyong babalik. Hahabulin ka hanggang sa yung galit at sakit mas dumoble pa." Napatingin siya sa ama. Umangat naman ang kamay nito at pinunasan ang luha niya. "Nasasaktan ako kapag nakikita kang ganyan at gusto kong magalit kay Xyrius dahil alam kong siya ang dahilan kung bakit ka umiiyak, pero sa nakikitang lungkot at sakit sa mga mata niya alam kong pareho lang kayo ng nararamdaman, pareho kayong nasasaktan at ang makakaalis lang ng sakit na

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

Lumilipad kasi ang utak ko sa kung ano-ano ang iniisip. "I'm sorry, pasensya na po. I'm sorry po," nakayukong sabi ko. Mabuti na lang at wala siyang dala dahil kung hindi ay baka magbabayad pa ako. "It's you again." Itinaas ko ang tingin ko nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon medyo paos ito ngayon. Okay pa siya kanina, ha. Bakit namaos yata siya?

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Tanging tunog ng kobyertos na tumatama sa babasaging plato ang maririnig. "Gusto ko lang humingi ng sorry sa inasal ko kanina. Hindi ko sinasadya, marahil ay pagod lang ako kaya nasabi ko yun." wika niya. Nag-angat ako ng tingin at sinalubong ang titig niya. Himala! Marunong palang humingi ng sorry ang isang Jarred Raqueza. Akala ko nakalimutan niya na ang bagay na yun. Ngumiti ako sa kaniya. Wala namang dahilang para diko siya patawarin.

"I'm sorry!" Naikuyom ni Conrad ang kamao dahil sa salitang binitiwan ni Laurenzo. Hindi pa naman ito tapos magsalita ngunit nanghihina na siya dahil sa galit dito at pangungulila sa anak. "Ginawa ko lamang ang sa tingin ko ay nakabubuti sa lahat," mahinang paliwanag ni Laurenzo. Galit na kinuwelyohan ni Conrad ang kaibigan. "Tama? Tama ba ang itago mo ang anak ko at paniwalain akong patay na siya?"