Remorse Meaning In Tagalog Novels & Stories

Kaagad humingi ng apology si Denzel dahil pinahintay niya ng ganoong katagal ang kanyang mga kasama. Maaga naman siya nakaalis pero naabutan pa rin ng traffic. "I'm sorry kung pinahintay ko kayo ng matagal. Ma-traffic na kasi sa daan. Alam na, balik eskuwela nanaman mga bata." paliwanag na lamang ni Denzel na hindi maalis ang ngiti sa mga labi.

Garalgal niyang tugon. [“Oh my god! Tam, I'm sorry...”] Nagpakawala ito ng malalim na hininga. [“Nag-alala ako sa'yo ng makita ko ang balita! Kamusta ka ah? Gusto mo bang puntahan kita? Tam, sorry... Sorry, talaga!”]

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

***Chandler's POV*** Pinanood ko ang repleksyon niya sa salamin. Ang kulay-rosas na damit niya ay hapit na hapit sa bawat kurba ng katawan niya. Tila sumikip ang d*bdib ko... a familiar, toxicity of my lust and a guilt that tasted like ash. Masyadong bata. Too fucking young for me. Pilit kong idinidikta sa sarili ko.

Why it feels like he is saying some farewell to me. Umiling ako ng ilang ulit, ramdam ko ang lungkot at bigat ng salita na sinasabi ni Remon sa akin ngayon. “I am really sorry, puro na lang problema ang dinadala ko sa`yo, mula noon at hanggang ngayon.”

tanong ko rito kaya ngumiti ito ng malawak "Malungkot kasi nawala ka" malungkot na wika nito sa akin kaya nakaramdam ako ng guilty dahil sa ginawa ko noon "Sorry kasi naging makasarili ako at hindi ko man lang naisip ang mararamdaman ninyo kapag nawala ako" paghingi ko ng tawad dito pero agad itong umiling sa akin

Lumilipad kasi ang utak ko sa kung ano-ano ang iniisip. "I'm sorry, pasensya na po. I'm sorry po," nakayukong sabi ko. Mabuti na lang at wala siyang dala dahil kung hindi ay baka magbabayad pa ako. "It's you again." Itinaas ko ang tingin ko nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon medyo paos ito ngayon. Okay pa siya kanina, ha. Bakit namaos yata siya?

tanong ni Noelle na hindi maitago ang disappointment "Wala akong sinabing ganun. Don't take it literally dahil alam mo kung ano ang tunay na nangyari at sana maunawaan mo ang ibig kong sabihin," paliwanag n'ya. "It's okay. We can't waste time just to blame who is at fault. Maybe you are right. Siguro nga mali ako at tama sila at some point or vice versa, hindi ko alam. Nahihibang na ako, I'm sorry!" sagot ni Noelle na masama ang loob.

Hindi rin magtatagal ay babalik na ako ng Manila upang magsimula nang wala na siya sa aking mga plano. Aminado akong mahal na mahal ko pa rin siya kahit may iba na ito. Hanggang nakaraan na lang talaga siguro ang kapalaran naming dalawa but she'll forever be the most beautiful memory I've ever had. Oo nga’t sumama siya sa iba pero kasalanan ko rin naman kung bakit siya nawala, so ito na nga siguro ang karma ko dahil sinaktan ko siya.

Ramdm Ramdam ko ang luha na dahan-dahan na dumadaloy sa pisnge ko habang malayo ang tingin ko, ngunit ang tenga ko ay na nanatiling nakikinig sa kabilang linya. " I'm sorry for hurting you— I like you genuinely and i keep pushing myself to forget her but— " "— but you cant? " Putol ko sa kaniya. " So, yung kanina ano 'yon pag subok lang din ba 'yon? " Tanong ko.