Novel & Cerita Grumpy Bear

Itinapon niya ang sigarilyo, tumakbo, at nahihiyang sinabi, “Boss Bear, sa wakas nandito ka na. I'm being bullied by an outsider so miserably. Kailangan mo akong tulungan!" Malamig na sinabi ni Blind Bear, "Hindi ako interesadong tulungan ka. Gusto ko lang ilabas ang galit ko sa isang tao. Ang swerte mo, tutulungan kitang harapin ang lalaking iyon para lang mailabas ang galit ko." Matingkad na ngumiti si Burning Beard. "Salamat nang maaga, Boss Bear!" Ang Blind Bear ay nagtanong, "Nasaan ang taong gusto mong harapin?"

Anito at ngumisi sa akin. There is something I need to know. Mukhang may problema talaga siya. Baka may malaman ako tungkol sa kanya. Ngumiti ako sa kanya at nang makalabas na kami ng barn ay dahan-dahan kong hinila si Grumpy. "Be a good boy, Grumpy." Ani ko bago sumakay sa kanya. Nakasakay naman ako ng maayos kay Grumpy. Mukhang komportable naman siya sa akin.

Kawawa naman. Sige Sean! Ipapalasap ko ngayon ang mga araw na nawala sayo! Excited! Matao sa loob, kaya napabili kami ng accessories gaya na lang ng Bear hood na nilalagay lang sa ulo. Ang cute ni Sean. Masungit na Daddy Bear. Bumili din ako ng akin. Light Pink na Bunny Bear. Wew. Mukha na talaga akong bata sa hitsura ko. Habang si Sean, parang binuro na ang mukha. Na lalong nagpa cute sa kanya. Grumpy na nakakagigil! Kaya napakurot ako sa braso niya.

Gary tried to smile kahit napakahirap sa kaniyang huminga. He heard her talking but could barely understand anything. Gary's thoughts took him back to when he first met her in university. Matindi ang sikat ng araw noon at sa dami ng babae sa campus na walang pakialam sa init, may isang babaeng nakapayong. It was the umbrella that caught his attention first— it was an image of a panda. May tainga at dahon pa ng kawayan sa gilid. It was so cute it made Gary smile. Pero nang makita niya ang babaeng may hawak ng payong, he felt like the world stood still.

Hangang sa makatulugan na lang niya ang pagbabantay dito. *************************** KINABUKASAN, maaga pa rin nagising si Gareth, mahimbing pa rin ang tulog ni Sam, bumaba na ang lagnat nito at mas okay na ang paghinga nito kumpara kagabi. Lumabas siya ng silid nang matigilan at makita na may naghihintay sa labas ng pinto. It was Gracie, kagat-kagat ang isang daliri habang sa isang kamay ay yakap ang isang bear. Mukhang hindi alam ng nag-aalaga rito na lumabas ang bata.

Pero bago pa man ako makalapit sa pintuan ng kwarto niya, bigla akong napatigil. Nasalubong ko si Mr. Grumpy Himself — si Zephyr. Nakasuot pa siya ng kulay gray na dress shirt, nakatupi ang manggas hanggang siko, at parang hindi man lang ginulo ng tulog ang hitsura niya. Samantalang ako? Mukhang bagong gising na may misyon sa buhay. "Good morning po," bati ko agad, medyo paatras pa ako. Baka pagalitan na naman ako.

“Apo, huwag ka nang umiyak. Mabibili naman natin ulit ’yon…” Ngunit lalo pang lumakas ang hikbi ng bata, parang hindi kuntento sa sagot. “Hindi po pareho ’yon, Grandma…” nanginginig ang labi niyang saad, saka niya tinakpan ang mukha gamit ang kanyang maliliit na palad. “Gusto ko po ’yung bear ko…”

"Fuck!" I swipe it to answer the call when I saw Elliot's caller ID, 'Mr. Grumpy'. Yes, I called him that way as he is always cranky. Siguro it's genetic. Lahat kami medyo mainitin ang mga ulo kaya naging dahilan din why I didn't have a good conversation with my Dad every time we need to discuss some issues. "Yes?!" padaskol kong sagot kay Elliot. "Wow! You seem not in a good mood, my dear cousin, huh?"

Nung pang pitong token nya ay nakuha nya ang panda, sobrang saya na naman nya kaya tinutok ko sa kanya ang camera, pang walong token nya nakuha naman nya si Grizzly at pag siyam ay nakuha nya si Ice Bear, ganun na lang ang palakpak ko ng tatlong sunod sunod nyang makuha ang mga iyon. Sobrang tuwa den nya ay napayap sya. ″This is for my Ariya..″ natigilan ako sa narinig kaya napatay ko ang video, mukhang natigilan den sya pero tumawa lg sya ng peke sabay abot saken ng mga bears na napalanunan nya. ″Stephen, uwi na tayoo pagod na ko eh″ sabi ko sabay ngiti, totoong pagod na ako pero hindi dahil sa pag lalaro kundi dahil sa sakit ng damdamin ko.

Matagal tagal ko din silang hindi nakikita kaya bago ako magpahinga bibisitahin ko sila. Napa dapo ang tingin ko kay Percival na pasimpleng nakikinig sa usapan namin ni Tita Dorothy. Nang magtama ang mga mata namin ay mabilis syang nag iwas ng tingin. Nagtataka man pero hinayaan ko nalang. "Si Sleepy nanganak na, si Grumpy ayon Grumpy parin, Si Bashful kagaya parin ng dati. malambing parin kahit sinu lumalapit sa kanya." ani ni Tita.