Novel & Cerita Halimbawa Ng Balagtasan

Nakaramdam na s'ya ng hapdi sa kan'yang pisngi at alam n'ya na marami na s'yang sugat mula sa mga halaman na nadadaanan n'ya. Tuyong-tuyo na ang kan'yang lalamunan ngunit ang kan'yang damit ay basa na ng pawis ngunit wala s'yang balak na tumigil. Patuloy pa rin s'ya sa paglalakad hanggang sa makarating s'ya sa isang mataas na bangin. Napakataas nito at nang silipin n'ya ang baba nito ay nalula s'ya ng makita kung gaano ito kataas at may malakas na tubig ilog na rumaragasa sa baba.

Baka sa oras na makalabas kami dito, lahat kami ay bangkay na. As we continue the quest, iba't-ibang parusa ang naranasan namin. Nandyan 'yong hinabol kami ng leon, lumangoy sa malawak na karagatan, habulin ng lumilipad na mga palaso at higit sa lahat ang umakyat sa bundok na mas mataas pa sa Mt. Everest. "Congratulations for making it to the last stage," Lahat kami ay bumagsak sa lupa ng marating namin ang pinakahuling pinto. It was made of gold and the same pictures of a statue was carved on it.

Kontento na ako doon at babaunin ko ito sa aking ala-ala. Nakita ko naman sa di kalayuan ang dulo ng bulkan. Kung titingnan mo ito, para lang itong isang burol. Pero dulo lang ito at hindi ang buong bulkan. Agad na pumasok na sa butas ang Basilisk at halos maiwan na naman ang kaluluwa ko sa ere dahil sa pabulusok na lipad nito. Muntik pa akong mapatili nang biglang nagwave ito at lumapag

Palipat-lipat ng lugar, walang tiyak na patutunguhan, tanging hangad ay hindi siya matagpuan ninuman. Hanggang sa makarating siya sa bulubundukin ng Cordillera. HINDI nagtagal at natanaw na ni Amihan ang maliit na pantalan sa paanan ng bundok Badion. Tuwang-tuwa na kumakaway sa kanila ang naghihintay na mga katutubong bata. “Titser! Titser!” “Dali, Amihan! Dali!” Binilisan ni Amihan ang pagkampay sa sagwan.

Kaya nagpasyang bumaba nang bundok ang lalaki para humanap nang tulong habang karga karga ang batang babae. Kahit hirap na hirap ito sa paglalakad ,dahil sa tinamo niyang sugat dahil sa tama nang baril mula sa humahabol sa kanya nung nakaraang araw,dahilan para mapadpad siya sa kabundukan para magtago kasama ang bata. Lumipas ang mga araw sa kanilang paglalakad nakakita sila nang isang puno nang saging,dahilan para akyatin iyon nang lalaki para kunin ang hinog na bunga nito.

Thurstin's PoV The road upward is hard. Mabato ang terrain at may pagkakataon na dumadaan kami sa pagitan ng mga bangin. The place reminds me of Grand Canyon in U.S. And I am tired as hell but I can't stop. Alam kong nakasunod pa rin sa amin ang mga miyembro ng Vuldus. From the distant there's roaring sound of engine and gunfire.

Bagay na siyang pinagpapasalamat ko, dahil kahit papano naibsan ang init na naramdaman namin habang naglalakbay sa tirik na tirik na araw. "Ang Ikaapat na bundok— Kung saan tayo naririto ay siyang tirahan naman nang diyosa ng kalikasan." kaya pala alaga ang buong paligid— Wala kang madadaanan na patay na halaman o maging mga puno. Malinis rin ang buong paligid. Sagana rin sa maraming prutas ang buong paligid, at kahit saang parte o sulok ka ng bundok tumingin puro buhay ang nakikita kong mga puno at hitik pa sa bunga.

Ang Mount Samat. Kilala ang lugar na ito bilang Dambana ng Kagitingan para sa ating mga namayapang bayani ng ikalawang digmaang pandaigdig. Ito ay sinasabing isang tulog na bulkan at may kataasan na 545 metro. Masasabing lubos na naalagaan ang pook na ito dahil lamang ang luntiang kulay ng kapaligiran at preskong hangin. Sa pakiwari ko, ito ang unang beses na masasabi kong napakaganda ng Pilipinas at napakamabiyaya ng Maykapal sa ating lahat.

Hinawi niya ang ilang hibla ng aking buhok na lumilipad sa bawat pagdampi ng hangin at sinabit iyon sa likod ng aking tenga. "Peanut, Im, sorry." Muli na namang nag landas ang mga luha sa aking mga mata ng marinig ko ang pag sorry ni Zed. "Zed, nakikita mo ba ang mga bundok na yan? Kung titingnan mo sila, parang nasa malapit lang at feeling mo kaya mong abutin, ngunit kapag sinubukan mo nang puntahan, hindi mo pa rin maabot dahil ang layo pala. Katulad ka rin ng mga bundok na yan Zed. Alam mo bang sobrang saya ko noon ng maging tayo, dahil akala ko naabot ko na ang lalaking pinapangarap kong mahalin at mahalin ako, ngunit ang reyalidad, hanggang tanaw lang pala kita. Ang hirap mong abutin Ze

Hindi mainit sa katawan kaya gano'n. One more step and we're there. Hindi na paakyat kundi patag na ang aming tinatapakan. It's like the huge brunch of tree is cut and it served as the place. Walang mga sangay ng puno sa gitna, lahat ng iyon ay nasa gilid na pabilog at pinapalibutan ang kabuuan. Ang iba naman at mga dahon ay bumabalot sa taas kaya ito ang nagsisilbing bubong. This is where they're living. At the top of a gigantic sacred tree.