روايات وقصص ضمن Halimbawa Ng Balagtasan

Ubos na ang baterya ng kanilang telepono. Biglang naramdaman ni Calista na may humila sa kanyang kanang balikat. Ito ay isang tao sa likod na hindi makapaghintay na sumugod. Ang landas sa bundok ay mapanlinlang sa simula. Bawat hakbang ay ginawa nang may pag-iingat. May nakabunggo sa kanya kaya napadpad siya sa malapit na kakahuyan.

Nagkalat na ang dugo sa buong bahay. Kasabay naming makalabas sila Himal-ing at ang kanyang Ama. Mabilis kaming tumakbo papalayo, papunta sa kagubatan… pero napatigil kami ng may tumamang bala sa Ama ni Himal-ing. Agad itong natumba sa lupa at mabilis na dumaloy ang dugo mula sa Ama ni Himal-ing, sa ulo ito tinamaan kaya diretsyo siyang nalagutan ng hininga.

"Mommy! Careful ka po roon!" nilingon ko si Tala sa malayo at kinawayan para hindi siya mag-alala. I was honestly struggling to climb the jagged rocks. Ang tutulis pa naman ng mga dulo nito at ang dulas-dulas dahil sa mga lumot at basang tubig ng dagat! Muntik na akong mawalan ng balanse at madulas pababa, mabuti na lang talaga ay may isang sanga ng puno akong nahawakan para maisalba ang sarili. Matagal-tagal din akong natigil doon dahil sa hirap dumaan sa makipot na pwesto na 'yon.

Sabay muwestra ng kamay ng peace sign. "W-Whooah! iIto ba iyon? ani Jamir na kitang-kita ang paghanga sa mukha dahil sa kagandahan ng paligid. Nakatunghay ito sa waterfalls na may dalawampung metro ang taas. Napakaputi ng tubig na nanggagaling sa itaas. At ang malalas na lagaslas nito na tila may sariling ritmo ay napakasarap pakinggan. Pagkababa naman ng tubig nito ay alanganing kulay berde at asul na ang kulay nito. "Breathtaking," dagdag pa nito.

Ang destinasyon nila ay may kalayuan rin pero sa totoo lang, ang lugar ay nasa paanan lamang ng bundok. Ang Mt. Batulao ay laging matao ng mga turista, at walang humpay na dumarating ang mga deboto. Upang magpakita ng paggalang sa templo, kailangang maglakad pataas sa bundok ang lahat ng mga mananampalataya, anuman ang kanilang estado sa buhay, kailangan nilang pagdaanan ang kaunting hirap ng pag-akyat marating lang ang sambahan.

Fate Ang kapalaran ay parang isang ilog na bumabaybay sa gitna ng kabundukan at sa bawat liko, may mga hadlang at agos na susubok sa iyong lakas. Minsan, aakalain mong hindi ka na makakausad dahil sa mga batong humaharang sa iyong landas, ngunit ang tubig ay hindi natitinag at patuloy itong dumadaloy, humuhubog sa bawat batong kanyang nadadaanan, hanggang sa ito'y maging makinis. Ganyan din ang buhay at ang bawat pagsubok ay humuhubog sa iyong pagkatao. At kung magpapatuloy ka, darating ka rin sa dagat ng iyong mga pangarap, kung saan ang kalayaan at kapayapaan ay naghihintay.

Sa tulong niya at ng kanyang apo ay nakasurvive ako sa pamamagitan ng rescuer breathing o CPR. May natural na white sand ang babayin sa lugar na ito, pagbaba ng bundok ay dagat na agad, ngunit ang tubig dito ay magkahalong tabang at alat dahil ito ang sentro ng pagsalubong ng tubig galing itaas ng bundok, na dumaan sa malawak na bahagi ng kapatagan bago makarating sa dagat, kaya naman ang lugar na ito ay tinatawag na "Sabang"

Tungkulin nilang kunin ang bata at ibalik si Rina sa pack bago pa man dumating ang anumang pinsala sa kanila. Ang kagubatan sa labas ng Valley Village ay masukal at puno ng hindi kilalang mga panganib. Matataas at siksikan ang mga puno, kaya mahirap makakita ng masyadong malayo sa unahan. Ang sahig ng kagubatan ay natatakpan ng makapal na suson ng mga nalaglag na dahon, sanga, at bato, na ginagawa itong mapanlinlang na lakaran. Ngunit determinado ang grupo na magtagumpay sa kanilang misyon.

Nagsimulang maghanap si Ambrose ng lugar na maaari niyang pagpahingahan at ipagpapatuloy nito ang paghahanap sa susunod na araw nang mapansing dumidilim na ‘Ano iyon?’ Nang sandaling iyon ay nagulat si Ambrose nang kaniyang mapansin ang mga bitak sa bundok hindi kalayuan sa kaniya. Nakakamangha ang maliwanag na ilaw na lumabas mula sa bitak! ‘Hindi kaya’y mayroong ilang kayamanan sa bitak na iyan?’ Curious na napaisip si Ambrose nang lumapit ito.

Hindi siya maaaring magpaumaga sa balsa mamamatay siya sa ginaw at Wala rito kahit anong gamot o kahit kumot man lang. Nagtangka si Steff na tumalon na lang sa dagat at lumangoy na lang pabalik pero inasabot ng takot ang dalaga malayo na ang balsa kahit pa nga nakatalon siya ay malayo layo ang lalanguyin niya. plus, idagdag pang high tide na alam niyang katatakutan niya. Umiiyak na sa frustration si Steff.Bakit ba kase niya naisipang sumampa sa balsa. Biglang naalala ng dalaga ang dahilan kung bakit siya nauwi sa balsa.