Halimbawa Ng Balagtasan นิยาย & เรื่องราว

Mapa-stolen man his footsteps or his shadow. Halos kalatahating araw ang ginugol namin para marating ang tuktok at pareho kaming laglag panga ng makita ang ganda sa taas. Tanaw na tanaw rito ang Laguna de bay at mga bulubundukin ng Laguna.

hiyaw niya, tumatakbong habol sa kanila. At ilang sandali pa nga'y isang napakalakas na dagundong. Isang bulwak ng tubig, putik, bato, at ugat ng puno. Rumaragasang parang galit na alon mula sa bundok. Sa isang iglap, sinalo ng landslide ang van, itinaob ito, at tinangay pababa ng dalisdis. Nawala sa paningin ang outline ng sasakyan at tanging makapal na ulap ng umuusok na putik ang naiwan.

Nayanig ang buong kalupaan at halos ikatumba ko iyon ngunit hindi ako natuloyan sa pagkatumba dahil pinag-igihan ko ang pagbabalanse. Biglang nagkaroon ng malaking uka sa lupa at ramdam ko ang init na umaalingawngaw doon. Napakunot ang noo ko dahil sa sobrang lalim ng uka ay hindi ko maaninag kung gaano ito kalalim, ngunit umaalingasaw ang init mula doon. Pakiramadam ko ay nasa loob ako ng bulkan at maraming tectonic plates sa ilalim na nagkukulong sa magma at na ano man oras ay biglang mababasag at lalabas ang mga lava doon.

Sa paligid naman ng lugar ay puro bato rin, ang iba ay may lumot at maliliit na halaman, ang iba naman ay malubak na bato lamang. Malilim din ang lugar dahil din siguro sa mga puno sa itaas ng matarik na bato. Napakaganda rito, hindi man tulad ng coast na dagat ang ipinagmamalaki ay napakaganda nitong alternatibo kung hindi ka makapasok sa pribadong lupa. Lahat ay napakanatural, wala akong nakitang isa na gawa ng tao, ni kubo o balsa ay wala, purong tubig lamang at mga bato.

Sabi ko with matching ngiti at nang magkaroon ng pagkakataon na walang nakatingin ay jniraapan ko siya. Hanggang kailan ba Kasi kami magpapanggap na mag asawa. Sumapit na ng hapon at tahimik ang lahat na nasisiyesta. napagpasyahan kong maglakad sa Pampang. sa paglalakad ko ay umabot Ako sa tapat ng Isang mababa at maliit na Baluarte. Hindi ko maiwasang hindi mamangha. Kaya pala tinawag na Isla La Baluarte ang lugar na ito dahil mayroon palang kuta na narito.

Tahimik na ang paligid kumpara kanina. Unti-unti nang lumulubog ang araw sa malayo at ang kalangitan ay kulay kahel, ginto, at bahagyang rosas. Humahampas ang malamig na hangin mula sa dagat sa aming balat, dala ang amoy ng asin at katahimikan na matagal ko nang hinahanap. She was now sitting beside me. Mas malapit kaysa kanina.

Sa oras na iyon, nakita ko ang engrandeng birthday party sa malaking screen sa tapat ko sa mall. Nakatayo siya sa harap ng napakalaking cake, mahigit sa six feet ang taas, nakasuot siya ng magarang gown na puro rhinestones, nakapikit ang mga mata habang humihiling. “Ang hiling ko ay maging magkasama lagi ang mga magulang ko, at ang lahat ng may sakit na mga bata sa mundo ay gumaling agad.”

Hindi tuloy siya makatingin nang deretso sa binata. “Anong bundok daw ang plano niyang akyatin? Wala kasi siyang nabanggit sa akin.” “Mount Pulag po yata, Sir.” Napabuntong-hinginga ang matanda. Totoo naman talagang nabanggit ni Ali ang tungkol rito pero wala siyang ideya kung natuloy ito. “Mount Pulag? That’s the highest mountain in Luzon. Which trail daw ba, Yaya?”

Kasabay ng hagupit ng bagyo ay ang sunod-sunod at matatalim na kidlat na tila ba nagmumula mismo sa kaibuturan ng Bulkang Taal. Ngunit sa gitna ng aming palitan ng mga malalambing na salita—habang si Anthony ay akmang hahalik sa aking palad at ako naman ay handa nang magpakawala ng aking susunod na hakbang—isang biglaang pangyayari ang yumanig sa buong kapaligiran. CRACK-BOOM!

Aalis din naman siya kaagad. Buhat sa buhanginan, nilalakaran niya ang isang pathway na may mag nakatanim sa halaman sa magkabilang gilid. May mga magagandang bulaklak na halatang mamahalin at hindi niya alam ang pangalan. Ang mga matataas na coastal plant ay nagsilbing ikalawang bakod ng napakagandang beach house.