Hand Hold Quotes Novels & Stories

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Tumalikod na ako ngunit hinuli niya ang kamay ko at bumigat ang loob ko nang makita siyang papaiyak na at pinipigilan niya lang ang emosyon niya. "C-could I at least send you outside?" nagsusumamo niyang tanong. Huminga ako ng malalim at tumango. Hinila ko ang kamay ko pero hinigpitan niya iyon at pumantay sa akin. "I want to hold your hand, please?" Bumaba ang tingin ko sa pinagsaklop naming kamay at tiningnan ko rin ang paligid nang makitang nakatingin sa amin lahat ang mga nurse at mga kakilala ko noon. They're shocked and confused when they saw me holding hands with the CEO.

Nararamdaman kong halos mamuti na ang mga daliri ko sa ginawa niya. "If I won't hold your hand, for sure you'll run away from me. Although, mahahanap at mahahanap din naman kita kahit saan ka pa magpunta pero ayoko nang mapagod. So I need to hold your hand para wala ka ng kawala," sabi niya sabay kindat. Bakit kailangan pang kumindat? Narinig ko ang mahinang tili ng ilang kababaihan sa aming paligid pagkatapos niyang kumindat. Nakakakilig ba 'yon?

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

Masyadong friendly ang mukong na ito. "At please lang huwag kang ngumiti masyado. Tipirin mo iyang ngiti mo. Hindi iyan free! Umayos ka kung ayaw mo na tuhugin kita!" Turo ng hintuturong daliri ko, at tumango lang din siya. Kanina pa siya tahimik at pati na ako. Humarap agad ako sa pinto ng elevator at konti na lang at magbubukas na ito. "Should I hold your hand?" Sabay hawak niya sa kamay ko.

We made it. "Hmm... ganito." She took my hand, she intertwined our hands. "Parang ganito." Tinignan ko ang mga kamay namin na magkahawak. Bahagya akong natawa at iniangat ang mga kamay namin. "You mean manatiling magka-holding hands ang mga kamay natin." Ngumuso siya at saglit na nag-isip. "Hmm medyo ganoon." "Tss, 'yon lang pala eh. Sure. I will hold your hands even we get older."

Umiwas ako ng tingin at kaagad akong humiwalay sa yakap n'ya at kaagad s'yang hinawakan sa kamay n'ya inalog-alog ko iyon at kaagad ko namang naagaw ang atensyon n'ya. "Lucas" i worriedly said while looking at his eyes. Hinigpitan ko ang hawak sa kamay n'ya at kaagad s'yang hinila palayo ro'n. "Now i know that it feels great when there is someone that willing to hold your hand when you badly need it" wala sa sariling n'ya habang naglalakad kami tumigil ako sa paglalakad at humarap sa kan'ya.

Hindi pwedeng ako. "Papayag ka rin ba na i-holding hands kita?" Pang-aasar ko. Agad naman niya akong sinamaan ng tingin. "I-hold ko kaya yung hands mo tapos baliin ko?" sagot niya. Agad ko namang tinago ang mga kamay ko. "Hindi, sabi ko nga sabay lang tayong papasok. Walang holding hands, soft launch lang." saad ko.

Babawiin ko na sana ang kamay ko sa kaniya nang higpitan niya lalo ang hawak doon at nilingon ako. "Let's hold our hands together para makasabay ka sa'kin. "

Totoo lahat ito diba? "Don't say anything or I'll let go of it" sabi ni Thunder kaya sinign ko pang sini zipper ko ang bibig ko. Okay lang kahit habang buhay na kong hindi magsalita kung habang buhay naman syang nandyan para hawakan ang kamay ko. Yung puso ko parang sasabog kahit sa simpleng holding hands lang namin. I feel so electrified. Does he feel it too? Ramdam nya kayang kinikilig ako?