Novel & Cerita Happy To Serve

pagpapaliwanag nito na para ba’ng inaamo ang galit nang amo. “Just tell the staffs to give their best service every single day. Hindi iyon sa una lang. Ano na lang ang sasabihin ng mga customer natin na nangako tayo na mabilis ma-serve ‘yong food pero hindi naman natin tutuparin? Umaasa ‘yong mga customers, tapos bibiguin lang natin? We must be sensitive enough to think that we might hurt them,” puno ng emosyon niyang saad.

Sa bagot ko ay tinawag ko na lang yung service crew para magbayad na pero nagulat na lang ako sa sinabi ng service crew. "It's on the house ma'am. Kayong dalawa po ang napili namin para sa free drinks for today." Nakangiting saad naman nito sa akin kaya napatingin ako kay Jopay at napangiti ako dahil hindi ko din yun inasahan. "Salamat." Naisaad ko na lang dito sa service crew. "OMG, salamat naman kasi ako yung lilibre sana sa babaeng ito pero pati ako nalibre!" Tuwang tuwa naman na saad ni Jopay.

Kung kaya hindi na magkandaugaga ang dalawa sa pagluluto ng mga order ng mga ito. "For table number 3. Paki-serve na lang, thanks." "For table 14." "For table 17." Kahit na pagod ay hindi pa rin nila nakalimutang ngumiti. Ava and Samara are happy, most especially that this is their passion. Masaya sila na makapagluto ng pagkain ng maraming tao. Ang Joyeux Festin ay isa sa mga high class na restaurant. Talagang na-eenjoy ng mga customer ang mga dishes na sine-serve rito.

Saad nito sa waiter na nagdala ng pizza. " Opo sir! Mukha po kasing seryuso ang pinag usapan nyo ni ma'am kaya dinala ko nalang po baka matusta pa eh." " Yeah! You did a good job Thank you! " " Segi po sir tawagin nyo lang po Ako pag may kailangan pa po kayo."

Pinahid nito ang luha at pilit na ngumiti. Bilib ako sa tapang nito. Nagagawa pa rin nitong maging matatag kahit na lubusan itong nasasaktan ngayon. Siguro kung ako ang nasa kalagayan niya, baka mabaliw ako. "You will. Darating 'iyong araw na makakahanap din kayo ng lalaking hindi kayo iiwan at kapag nangyari iyon. I will give my service for free."

Busog pa raw kasi siya kaya hinayaan ko na. Mabuti na lang talaga at mabilis ang serving ng food ng nasabing restaurant. Hindi na kailangan pang maghintay na labis kong ipinagpasalamat. Ramdam ko na din kasi talaga ang pag-aalburuto ng tiyan ko

I decided to have beefsteak instead. "That job definitely suits you, Ruby," she said, chewing her hamburger. "You just have to please the customers and serve them with a smile." Napangiwi ako sa ideya na kailangan kong ngitian sa bawat oras ang mga papasok na customers. Madalas akong magtaray sa mga kaibigan ko kaya hindi ko talaga gamay ang pagngiti. I have a bad temper when it comes to people whom I certainly don't like. Sana hindi ko masigawan ang customers na may masasamang ugali at kakaibang service demands.

She nodded. "Magkakilala kayo?" "No, just now." "Cool. Kapatid 'yon ng may-ari ng SumSun Airlines." Napatingin siya rito. "I see." "The passengers have all expressed satisfaction with your service, so please keep up the excellent work. Okay, team. Congratulations on our safe arrival." "Ms. Valdez, congrats on your first international flight with us." Baling nito kay Sunshine. "Thank you, Sir."

Maghapon din syang nasa service area at tumutulong. Dahil sabado ngayon kaya maraming customer at bukas naman ay sarado sila. Habang busy sya ay busy din akong kahuntahan ang mga cashier at sekretarya nya. Mababait naman sila at nagiging close ko na nga sa dalas din ng pagdadala sa akin dito ni Pierre. Hindi pa nga sila makapaniwala nung una na college student lang ako at desi otso anyos.. ***

“Hmm… Maya, do you want something? Snacks, drinks, or whatever you want to lighten your mood? How about a comfort food? What is your comfort food? Do you want sweets or cold desserts? How about salty foods? Just tell me and I will bring you outside. Let’s go to the nearest five-star restaurant to brighten your day.” “H-hindi na kailangan, Gavin—este Sir Gavin pala. Okay lang naman ako tsaka hindi mo na kailangang gawin ‘yan. Hindi mo naman ako obligasyon. Nahihiya na rin ako sa ‘yo eh. Tsaka nandito rin naman si Hope. Pupuntahan ko na lang siya at yayakapin to lighten my mood and to cheer myself up. Yakap lang ng anak ko ay sapat na sa akin.” “Are you sure?”