Haste Makes Waste Novels & Stories

“Then you have to be careful,” seryosong sabi ni Riz. Bahagyang napalingon si Jared sa kanya. “I always am.” “Hindi sapat ’yan.” “Why?” “Because you’re too stubborn.” Napataas ang isang kilay ni Jared. “Excuse me?” “You heard me.” “Are you saying I’m careless?” 1“I’m saying you have a habit of making decisions without thinking about the consequences. Just like your surgery. You could have done it earlier; instead, you wasted more than six months doing it.”

Tatango kong sabi. “Hindi kami takot! Alam lang naming na walang pag-asa kaya huwag na lang mag aksaya ng oras sa bagay na alam mong talo ka na. Tsk!” Sigaw ng isa. “Matatalo ka talaga kung ganyan ang pag-iisip mo. Ang isipin niyo ay kung anong maeexperience niyo sa paligsahan. Hindi sa basis na win or lose. Find experience, iyan ang kulang sa inyo. Experience, hindi ang pagkatalo at pagkapanalo. That’s a toxic thinking. Eliminate that sort of principle if you want to join my team.” I scoffed with despise. Natahimik sila saglit at napatingin sa isa’t-isa.

Nagsisinghapan naman ang mga tao dahil do’n. “Wala ka talagang konsensiya at talagang dinamay mo pa ang iba sa kagaguhan mo. Hindi mo ba alam na puwede silang mamatay dahil do’n? P*nyeta ka rin, ‘no? Ang selfish mo sa part na iyon. Hindi ka talaga deserving na maging isang racer kung gan’yan ang mindset mo. Isa kang walang utak na desperada. Mahiya ka nga sa ipinaggagawa mo,” dagdag ko.

Walang paraan na magkasya sila sa kanyang sasakyan. Napabuntong hininga si Darius. Nakagawa nga siya ng kaunting pagkakamali sa pagpili ng kanyang mga sasakyan. Dahil sa excitement, nakalimutan niya na maaaring dumating ang isang sitwasyong tulad ngayon. Maaaring kailanganin niyang kumuha ng isa pang kotse na napaka kombenyente at maluwag sa lalong madaling panahon. Kung tutuusin, hindi niya maituloy ang pagmamaneho ng kanyang magagarang sport car sa bawat destinasyon na kanyang pinuntahan.

“This wait... it’s actually the best part.” “Ang maghintay sa kanin?” nakangiti kong tanong, tumitingin sa kaniyang mga mata na nakatitig sa akin nang may buong katapatan. “The wait for everything,” sagot niya. “In my world, everything is fast. Decisions are made in seconds, results are expected immediately, and if something is delayed, it’s a failure. But tonight, waiting for the rice to cook, watching you handle a simple mistake with a laugh... it makes me realize that some of the best things in life require you to just slow down and wait.”

Kasi mabilis lang naman ako na mag huhugas ng mga plato e. Mas mabilis kasi na mag trabaho kapag walang nanonood sa ginagawa mo. Feeling ko kasi kapag may nanonood sa akin ay parang hinuhusgahan nito ang way ko ng pag huhugas ng Plato. Yung hindi ako maka diskarte ng maayos. Mabuti na nga lang mabilis lang naman itong kausap kaya naman pagka alis pa lang niya ay inumpisahan ko na ang gawain

Sobrang bilis pa naman nitong magpatakbo at may posibilidad na hindi n'ya na ito mahabol, which is hindi pwede, dahil kailangan nilang mag usap. Sobrang bilis ng pagpapatakbo n'ya ngunit hindi n'ya na namataan ang dalaga. "Damn it!" malakas na naipokpok n'ya sa manibela ang mga kamay, dahil sa frustration. Mas lalo n'ya pang binilisan ang pagpapatakbo, mabuti na lang at walang sasakyan sa daan dahil madaling araw na. Marahas s'yang bumuga ng hangin at patuloy na sinisipat ang daan .

HARVE HINDI ko alam kung ano pa ba dapat ang gagawin ko. lalo na sa mga nalaman. Kahit anong kalma anv gawin ko y nananaig ang galit. That assh*le is trully a f*cking bastard. Kung pwede lang na ako na mismo ang kumitil ng buhay niya ay ginawa ko na. But I am not God, to get his f*cking useless life.

I noticed the more I have, the more I feel stress. “Bought the things that can multi-task. Having one thing is more than enough,” he added. Ayaw ko itapon ang mga gamit ko dahil naiisip ko na magagamit ko sila in the future, but my husband is more right than my thoughts. Hindi ko na sila magagamit kait kailan kaya pamimigay ko na lang mas nakakagamit sa kanila. A man’s trash is another man treasure.

"Edi maganda kung mabangga tayo, para mawala kana sa buhay ko, dahil kung mawawala ka, wala na stress sa buhay ko." Lalo nya pa binilisan ang pag drive, kaya parang nahihilo na ako, at gusto ko sumuka, dahil bumabaliktad sikmura ko, dahil sa sobrang bilis mag patakbo ng sasakyan, dahil sa bilis nya mag patakbo naka rating agad kame sa bahay.