Novel & Cerita Quotes About Waste Management

“Same path doesn’t always lead to the same outcome.” Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. Hindi niya alam kung ano ang isasagot sa binata. May point naman kasi ito. Totoo ang kung ano mang lumalabas sa bibig nito. Ngunit… she has to defend this business. Tumuwid siya sa pagkakaupo. “Like I said, there is no harm in trying.” “There is no harm but there is money wasted,” he simply replied. “Hindi lang pera, pati oras mo. You will be wasting it for a business that is not as popular as the what the consumer and customer wants.”

Ibig kong sabihin, nag-aalaga ka rin ba ng iba pang mga uri ng magecrafts? "Walang kabuluhan! Bakit ko lilinangin ang ganoong uri ng basura? Ako ay isang mabuting tao, naiintindihan mo ba iyon? Negatibo lang ito Ang enerhiya ay kapaki-pakinabang para sa akin upang sanayin ang aking mga diskarte!" Malamig na napabuntong-hininga si James.

Walang sinumang babae ang makakagawa ng mga bagay na ito. "Dapat mong iconsider ang pagtatrabaho sa isang landfill kasama ang lahat ng dumi na galing sa bibig mo," matigas na sabi ni Calista habang inilalagay ang benda. Tumayo siya at nilinis ang mga kalat sa mesa. "Tapos na ang pagbibihis. Makakaalis ka na. Iwasan ang maanghang na pagkain, at alak, at basain ang sugat. Pinakamabuting huwag mo din gamitin ang iyong kamay."

“Heto ‘yung listahan ng mga local leaders na makakausap natin mamaya. I want you to take the lead sa technical Q&A.” “Noted. Binasa ko na rin ‘yung profile ng barangay captain doon. Mukhang concerned sila sa water waste management,” sabi ko habang binubuklat ang folder. “Exactly. Kaya mahalaga ‘yung water recycling system na nilagay mo sa blueprint. Show them it’s not just for aesthetics, but for the community too,” dagdag ni Rajah.

Matapat na sagot ni Lucjan habang nakahiga sa kanyang upuan, “Kung ayaw mo sa kanila, walang silbing buhayin sila. Ang mga walang kwentang bagay ay basura at ang basura ay dapat itapon. Hahanapin pa kita hanggang sa masiyahan ka." Sinabi niya ang kasuklam-suklam na pangungusap nang hindi tumitingin na para bang mas mababa pa sa hayop ang tingin niya sa kanila. Na para bang sila ay mga bagay na itatapon sa basura kapag naubos na nila ang kanilang pagiging kapaki-pakinabang.

Agad nilang naunawaan na hindi totoo ang sinabi ko tungkol kay Lolo George. May ilan pang napahagikgik habang dahan-dahang umatras, wari bang ayaw madamay sa tensiyong namamagitan sa amin. Ganito ang kalakaran sa mundo ng mayayaman—punô ng plastikan, patagong patutsada, at larong kailangang sabayan ng utak. At iyon ang bagay na hindi pa rin kayang sabayan ni Jansen.

Walang kaarte arteng isinawsaw nya ang kamay nya doon na kung ako lang ay hindi ko gagawin. Sabay kaming napaduwal ni Marie sa ginawa nya. "Wala man lang nakaka alam sa inyo ng proper waste management mga gunggong kayo". Muling bulyaw nya at nagsimula nang magsi silip ang mga tao sa maliit na salamin sa pintuan ng kitchen. Binuhat nya ang isang malaking plangganang kinalalagyan nun at walang ano anong ibinuhos sa Supervisor at Operations Manager.

Galit na binato ni Joy ng hindi magandang salita si Amalia. "I admit that!" matamis ang ngiti na sagot ni Amalia sa katungali. "Pero tandaan mo na ang basura ay napapakinabangan. Naging pataba ito sa lupa at halaman kapag nabulok. Unlike sa babasaging bagay, wala ng pakinabang kapag itinapon at nakakasugat pa ito. Kadalasan ay ibinabaon sa lupa upang hindi na kumalat pa. Kaya huwag kang magtaka kung iiwasan ka dahil takot silang masugatan."

Bulong ni Jade, “Ang basura ay basura. Harvard, kaunti lang ang alam mo tungkol sa industriyang ito. Please wag mong ipahiya ang sarili mo dito, okay?" Walang pakialam si Harvard sa sinabi ng ibang tao, at nagpatuloy siya sa pagpapahayag ng kanyang mga ideya. Ang kanyang mga sumunod na teorya ay napakalinaw, pero walang silbi ito. Kapag nagkamali ka sa simula, walang pakialam kung tama ang sinabi mo sa huli. Walang nagmamalasakit sa kanyang pinag-uusapan dahil inalis na nila ang Harvard sa listahan ng kakumpitensya.

Pero in fairness, ang tapang ng tono niya. I smiled at her sweetly like a complete psycho. "From what I am seeing, this place is no different from a trash. But, I'm not generalizing though. At kaya nangangamoy basura ngayon dito dahil amoy basura naman talaga ang lugar na 'to. Can't you see the large amount of unthrown trash bags anywhere? Bulag ka ba? Honey, be careful with your words next time. It might lead to your sudden and unprepared death," I calmly said. "At saka 'wag kang nangingialam sa usapan ng matatanda. Mukhang hindi ka naturuan ng tamang asal ng mga magulang mo." "You don't belong here!" she suddenly shouted. Hindi nga talaga naturuan ng tamang asal.