Havana Camila Cabello Lyrics Mga Nobela at Kwento

Havana had fallen in love. She hadn't realized it. But Cinthye had. Later... Havana cornered Cinthye inside the garden maze. Moonlight spilled over the hedges. Neither woman reached for a weapon. Not yet. "I knew you'd come." Cinthye folded her arms. "You wanted to see me." Havana nodded. "Not as enemies." Silence lingered. "I miss you." The confession came so quietly that it almost disappeared into the wind. Cinthye looked away. "You chose them."

Humakbang pabalik si Maya sa loob ng mainit na selda. “Hindi ako pipirma,” matigas niyang sabi. “Kaya kong ilabas ang sarili ko dito.” Tumalikod siya, ngunit bago pa siya makalayo, biglang hinila ni Camille ang buhok niya. “Aba’t ginagalit mo ba talaga akong babae ka?!” Napahiyaw si Maya. “Bitawan mo ‘ko!”

"Huwag kang mawawalan ng pag-asa. Dahan-dahanin natin, Camila. Darating din ang araw na lalabas ang katotohanan at malilinis ang pangalan mo." Niyakap ni Eric si Camila at marahang hinaplos ang mahaba nitong buhok. "Camila, mahalaga pa ba talaga ang nangyari noon? Hindi mo pa ba ito nakakalimutan?" tanong niya sa babae, may halong pagkalito. Iniisip pa rin ba ni Camila ang lalaking iyon?

Sana oll ang multo. "Diba sabi ko sa'yo, trust the process" "Salamat Clyde" "Your welcome Sis" wait, tinawag niya akong sis? That made everything feel better🎶 And even then, my eyes got wetter🎶 So confused, wanna ask you if you love me🎶 But I don't wanna seem so weak🎶 Maybe I've been California dreaming🎶 Hey-hey-hey-hey🎶 Kami ng tatlo ang kumanya sa last paragraph ng kanta.

Ang haba na agad ng sinabi niya, ha? "Ano mo itong si Havana?" kaswal kong usisa. Baka mahalata niyang wala akong pakialam sa Havana na sinasabi niya. "Crush. Ang ganda-ganda kaya niyon kaso parang broken-hearted, eh. Ang lungkot ng awra niya 'tsaka parang wala siyang pakialam sa paligid." Napapalatak pa siya. Parang ako lang noon. Broken-hearted. Walang pakialam. At hindi na iyon mangyayari uli sa akin. Hindi na.

Halo-halo na. Kanina pa ba s'ya nakatingin? 'Langya, bakit ko ba nakalimutan na guest pala dito ang asawa ko! Kaagad akong nag-iwas ng tingin at binalingan ang mga kaibigan kong tahimik lang at sumisinghot-singhot pa. Napangisi ako sa aking nakita. Maya-maya pumailanlang ang malakas na tugtog. Now Playing: Havana By Camila Cabello

sabi ko ulit. "At mananatili naman akong nightmare mo!" Namumula na niyang sabi. Mauuna na sana ako sa paglabas ng makarinig ako ng familliar na kanta. Nahinto rin naman sya sa pakikipag unahan sa akin. ❄I like you so much, you'll know it By: Ysabelle Cuevas❄. Kanta mula sa speaker nitong cafeteria na ito. "Your right digital nga ang karma... Musical pa HAHAHAHAHAHA" Sabi nya sabay alis sa harap ko.

"Eheeem.... eheeem... When I was young I never needed anyone And making love was just for fun Those days are gone All by myself Don't wanna be all by myself anymore Ohh... ohhhh All by myself, don't wanna live Ehh, eh eh... ehhhh Don't wanna live by myself, by myself anymore... By myself" tumigil ito, at nakapikit na humarap sa kanila, waring ninanamnam ang kanta. "Ta-- tapos na po.." Natulala si Lena. Napangiti naman sila ni Camilla. "Anong masasabi mo coach?" tanong niya dito.

"nasaan si havana.?tanong ko ng makapasok kami sa kusina. Narinig Kong bumuntong hininga ito. "nasa labas, kausap na Naman Ang itay Niya.Nanghihingi na Naman ng Pera."pahayag ni Niki.Hindi na lang ako sumagot.Inayos ko na lang Ang mga pagkain at Saka kumuha ng sapat Kong kakainin. Ilang sandali lang ay dumating na rin si Havana at parang naiiyak na Naman ito.Hindi na ako magtataka Kong bakit.Lumapit na lang kaming pareho ni Niki upang yakapin ito.

Ngayon ko lang siya narinig kumanta… para tuloy ang sarap umidlip muli sa boses niya. “Would ya call me back in the middle of the night? Would ya kiss and make up after a stupid fight? If I share my darkest secrets, would you promise not to tell? Hope you know I'd do these things as well. Hope you know I don't want nobody else.” Nang matapos ang kanta niya ay nanatili akong tahimik sa kinauupuan. Sinusundan lamang ng mga mata ko ang bawat kilos na ginagawa ni Sir Caleb. Nakita kong tinakpan niya na ang kaldero nang matapos niya itong haluin at timplahan, saglit lang siyang naghugas ng kamay nang sa wakas ay nagawi na sa akin ang guwapo niyang mga mata.